نیروهای مسلح امارات متحده عربی در روند ایجاد اتحادیه: در جستجوی مشغولیتی جاه طلبانه

نوع مقاله: مقاله مستقل پژوهشی

نویسنده

تحلیلگر مسایل خلیج فارس

چکیده

این مقاله تحقیقی به مطالعه روابط پیچیده امارات متحده عربی‌ و نیروهای مسلح آنها می‌پردازد. در حالیکه در دهه هفتاد میلادی مراحل دولت‌سازی برای ساخت یک نیروی مسلح بیشتر بر شیوه اجاره‌ای استوار بود، امروزه تلاش برای ایجاد یک فدراسیون بر شیوه مدرن الحاق هفت نیروی مسلح استوار است. از منظر داخلی، این استراتژی، ابوظبی را به یک سیستم نوین برتری پدرسالارانه بر سیستم نظامی تجهیز کرده است. نیروهای مسلح هم چنین نقشی مدور در روابط خارجی امارات متحده عربی ایفا می‌کنند که از "مداخله با اراده" از طریق هزینه دفاعی، همکاری امنیتی با قدرت‌های غربی و ناتو و حضور نظامی در خاورمیانه سرچشمه می‌گیرد. علاوه بر این نیروهای امارات متحده و عرصه داخلی رابطه‌ای دایره مانند دارند و این از زمانی آغاز شده که خلبانان و سربازان به دلیل تعهدشان در خارج به تدریج به نماد شناخت(فهم) فدرال امارات متحده عربی تبدیل شده‌اند که این خود هویت  جمعی را تقویت کرده و در نتیجه وزن سیاسی ابوظبی را در شورای همکاری خلیج فارس افزایش داده است. این مقاله، از طریق تحلیل کیفی، نقش و تحول نیروهای مسلح امارات متحده عربی را در چارچوب پیچیده رئالیسم به چالش می‌کشد.

کلیدواژه‌ها


  1. Abu Dhabi Strategic Debate 2014, Events Details, (www.epc.ae)
    1. Al-Khoori A., 2015, “UAE Armed Forces have positive role in regional justice, Dubai Ruler says”, The National, May 5.
    2. Al-Mashat A.M., 2008, “Politics of Constructive Engagement: the Foreign Policy of the United Arab Emirates”, in Korany B.-Hillal  Dessouki A.E. (eds), “The  Foreign Policy of Arab States: The Challenge of Globalization”, Cairo, American University of Cairo Press, pp.457-480.
    3. Almazroui A., 2015, “Military Service is a good start towards a healthy life-style”, The National, March 29.
    4. Barthe B., 2015, « Au Yémen, les pays du Golfe combattent au sol », Le Monde, September 17.
    5. Bryner R.-Korany B.-Noble P. (eds), 1993, The Many Faces of National Security in the Arab World, London, Palgrave MacMillan.
    6. Browning N., 2015, “Arab solidarity, fear of Iran bring hi-tech Gulf troops to Yemen desert”, Reuters, September 16.
    7. Chandrasekaran R., 2014, “In the UAE, the United States has a quiet, potent ally nicknamed ˊLittle Spartaˋ”, The Washington Post, November 9.
    8. Cher-Leparrain M., 2014, « Deux monarchies du Golfe instaurent un service militaire obligatoire », Orient XXI, February 19, 2014.
    9. Cher-Leparrain M., 2014, « Le coût prohibitif des ventes d’armes françaises dans le golfe. Faut  il assurer la défense de monarchies de la region? », Orient XXI, June 17.
    10. Cooper H., 2015, “United Arab Emirates, Key U.S. Ally in ISIS Effort, Disengaged in December”, The New York Times, February 3.
    11. Davidson C., 2011, “Dubai and United Arab Emirates: Security Threats”, in Legrenzi M., (ed), “Security in the Gulf: Historical  Legacies and Future Prospects”, London, Routledge, pp.97-113.
    12. Dazi-Héni Fatiha, 2011, « Le Conseil de Coopération du Golfe: une cooperation de sécurité et de defense renforcée? », Sciences Po-CNRS CERI, September.
    13. Ehteshami A.,-Hinnebush R., 2013, “Foreign policy-making in the Middle East: complex realism”, in Fawcett L.(ed), International Relations of the Middle East, Oxford, Oxford University Press, pp.225-244.
    14. Foley S., 1999, “The UAE: Political Issues and Security Dilemmas”, Middle East Review of International Affairs, 3, 1, March.
    15. Gaub F., 2013, “The Odd Couple: NATO and the GCC”, in Alcaro R.-Dessí A. (eds), The Uneasy Balance. Potential Challenges of the West’s Relations with the Gulf States, Institute for International Affairs (IAI), IAI Research Papers, Rome, pp.113-126.
    16. Gervais V., 2011, Du pétrole à l’armée: les strategies de construction de l’état aux Émirats Arabes Unis, Institut de Recherche Stratégique de l’Ecole Militaire (IRSEM), Études de l’IRSEM, 8.
    17. Gray M., 2011, “A Theory of “Late Rentierism” in the Arab States of the Gulf”, Georgetown University School of Foreign Service in Qatar, Center for International and Regional Studies, Occasional Paper, 7.
    18. Gulf News, 2015, “Building of Armed Forces most important chapter of UAE history: UAE vice President”, May 5.
    19. Hasbani N., 2011, La politique de défense des Emirats Arabes Unis au sein des enjeux géopolitiques du Golfe arabo-persique, These de doctorat, Universite de Paris 8-Vincennes Saint Denis, U.F.R Institut Français de Geopolitique, March.
    20. Heard-Bey F., 2005, “The United Arab Emirates: Statehood and Nation-Building in a Traditional Society”, Middle East Journal, 59, 3, Summer.
    21. International Institute for Strategic Studies (IISS), 2014, “Douglas Barrie: Arab air power and Operation Inherent Resolve”, Manama Dialogue Blog, December 6.
    22. Istanbul Cooperation Initiative (ICI): reaching out to the broader Middle East, 2011, November 18.
    23. Kamrava M., 2000, “Military Professionalization and Civil-Military Relations in the Middle East”, Political  Science Quarterly, 115,1, Spring.
    24. Khaleej Times, 2015, “UAE salutes 45 soldiers martyred in Yemen”, September 5.
    25. Kinninmont J., 2015, “Future Trends in the Gulf. Regional Dynamics: Politics, Identity and Security”, Chatham House, Research Paper.
    26. Korany B., 2014, “Redefining Development for a New Generation: A Political Economy Analysis”, in Korany B. (ed), Arab Human Development in the Twenty-First Century. The Primacy of Empowerment, American University of Cairo Press, pp.3-19.
    27. Kumar Sen A., 2015, “With an Eye on Iran, Gulf Countries Seek US “Security Guarantee”, Atlantic Council, May 7.
    28. Kupchan C., 2010, How Enemies Become Friends. The Sources of Stable Peace, Princeton, Princeton University Press.
    29. Lawson F., 1993, “Neglected Aspects of the Security Dilemma”, in Bryner R.-Korany B.-Noble P., ibid, pp.100-126.
    30. Legrenzi M., 2007, “NATO in the Gulf: who is doing whom a favor?”, Middle East Policy Council.
    31. London School of Economics and Political Sciences, LSE Middle East Centre, 2014, The New Politics of Intervention of Gulf Arab States, Workshop Summary, March 26.
    32. McGregor A., 2014, “Egypt, the UAE  and Arab Military Intervention in Libya”, Terrorism Monitor, The Jamestown Foundation, 12, 17, September 5.
    33. Maestri E., 2009, La regione del Gulf Cooperation Council (GCC). Sviluppo e sicurezza umana in Arabia, Milano, Franco Angeli.
    34. Mehran Kamrava on International Power  Realignment in the Gulf, 2009, Georgetown University, School of Foreign Service in Qatar, Center for International and Regional Studies, News & Events, March 10.
    35. NATO, Active Engagement, Modern Defense: Strategic Concept, November 2010.
    36. Picard E., 2006, « Le liens primordieux, vecteurs de dynamiques politique », in Picard E.(ed), La politique dans le monde arabe, Paris, Armand Collin, pp.55-77.
    37. Razoux P., 2010, “What future for NATO’s Istanbul Cooperation Initiative?”, NATO Defense College, Research Paper, January, 55, 3.
    38. Roberts D., 2014, “Qatar, the Ikhwan and Transnational Relations in the Gulf”, in Visions of Gulf Security, POMEPS-Project on Middle  East Political Science, Pomeps Studies 7, March 25, pp.22-27.
    39. Rugh W., 2002, “Diplomacy and Defense policy of the UAE”, Emirates Center for Strategic Studies and Research (ECSSR), Emirates Lecture Series, 38.
    40. Ryan C.R., 2009, Inter-Arab Alliances: Regime Security and Jordanian Foreign Policy, University of Florida Press.
    41. Said Zahlan R., 1998, The Making of the Modern Gulf States. Kuwait, Bahrain, Qatar, the United Arab Emirates and Oman, Reading, Ithaca Press.
    42. Schwarz R., 2011, “Does War makes states? Rentierism and the formation of states in the Middle East”, European Political Science Review, 3, 3, pp.419-433.
    43. Solmirano C.-Wezeman P.D., 2010, Military Spending and Arms Procurement in the Gulf States, SIPRI Fact Sheet, October.
    44. Wehrey F., 2014, “Gulf Participation in the Anti-Islamic State Coalition: Limitations and Costs”, Carnegie Endowment for International Peace, Syria in Crisis, September 23.