ایران: سرگردان بین تعامل جهانی و تغییرات قدرت داخلی

نوع مقاله: مقاله علمی- پژوهشی مستقل

نویسندگان

1 San Francisco State University University of California, Berkeley

2 دانشیار روابط بین الملل و حقوق بشر دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات ،تهران،ایران

چکیده

 
انتخابات مجلس شورای اسلامی و همچنین مجلس خبرگان در سال ۱۳۹۴، دیدگاه‌های ارزشمندی در رابطه با مسیر احتمالی سیاست خارجی ایران به دست می‌دهند. مردم ایران همواره رای دادن را فرصتی برای بیان دیدگاه‌های سیاسی خود به حساب آورده‌اند؛ با اینکه نتایج انتخابات اکثرا مورد پسند مردم قرار نگرفته است. در انتخابات ۱۳۹۴، برای پاسخ دادن به چالش‌های فراوان داخلی و خارجی کشور، مردم می‌توانستند نمایندگان خود را از بین دو گروه اصلاح‌طلب یا اصولگرا انتخاب کنند. در نهایت مردم رای به لیست اصلاح‌طلبان دادند، که این مساله نشان‌دهنده‌ی رضایت مردم از توافق هسته‌ای ایران است. در پایان این انتخابات، تقریبا تمام مخالفان برجام کرسی خود را در مجلس از دست دادند. اکنون رئیس جمهور ایران، حسن روحانی، سرمایه‌ی سیاسی لازم را برای یک دوره اصلاحات اجتماعی و اقتصادی در داخل کشور و همچنین تعامل با خارج از کشور در اختیار دارد. این مقاله در نظر دارد تا با ترکیبی از روش توصیفی و تحلیلی، به بررسی انتخابات ایران و همچنین تجزیه و تحلیل موانع احتمالی موجود در مسیر دولت روحانی برای سیاست خارجی ایران در آینده بپردازد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Iran: Caught Between Global Engagement and Internal Power Dynamics

نویسندگان [English]

  • Mahmood Monshipouri 1
  • Mehdi i Zakerian 2
1 International and Area Studies University of California, Berkeley
2 Professor of Human Rights & International Relations, Faculty of Law & Political Sciences. Islamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده [English]

The 2016 elections in Iran, both for parliament and the Assembly of Experts, offer essential insights into the possible future direction of the country's foreign policy. Even though the results of elections in Iran have not usually been as desired, Iranian people have always valued the opportunity of voting in order to express their political views. During the 2016 elections, they had the choice of voting for either a radical or a moderate response to the country's wide range of internal and external challenges. Ultimately, Iranians shifted their votes towards the moderate party, which also indicates their satisfaction of the nuclear deal. As a result, almost all of the representatives who opposed the nuclear deal lost their seats in parliament. President Rouhani now has the political capital to push a course of greater socioeconomic reform and liberalization at home and engagement abroad. With a blend of descriptive and analytic approaches, this paper intends to provide a review on Iran’s 2016 elections, as well as to analyze the possible obstacles that might exist in the path of the Rouhani administration for Iran’s future foreign policy.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Iran
  • 2016 elections
  • Rouhani
  • Reformists
  • Nuclear Deal
[1]. Suzanne Maloney, Iran’s Political Economy since the Revolution, New York: Cambridge University Press, 2015.

[1]. Farideh Farhi, “The Day Tehran Shook,” Middle East Research and Information Project (MERIP), March 17, 2016, available at <<

http://www.merip.org/mero/mero031716>>.  Accessed on March 21, 2016.

[1]. Thomas Erdbrink, “Iran President’s Backers Gain Seats, but Not a Majority,” The New York Times, May 1, 2016, p. 12.

[1]. Karl Vick, “Is Iran Finally Ready for Change? Time, November 16, 2015, pp. 34-41; see p. 38

[1]. Thomas Erdbrink, “Iran Moderates Make Big Gains in 2 Elections,” The New York Times, March 1, 2016, pp. A1 and A5; see p. A5.