بررسی مقایسه ای الگوی حکمرانی خوب بین دو کشور مصر ‌تونس از ۲۰۱۱تا ۲۰۱۹

نوع مقاله : مقاله علمی- پژوهشی مستخرج از رساله

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای جامعه شناسی سیاسی علوم تحقیقات تهران

2 استاد گروه علوم سیاسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی. تهران مرکزی. تهران. ایران

چکیده

پس از جنگ جهانی دوم، خشونت‌های داخلی در شکل هویت‌بنیاد قومی و مذهبی، به مثابه یک واقعیت بسیار تلخ در جهان بروز کردند. سهم‌خواهی بر سر قدرت سیاسی، اعتراض به سیاست‌های توزیعی تبعیض‌آمیز وعدم بی‌طرفی دولت‌ها از مهم‌ترین دلایل وزمینه‌های بروزچنین خشونت‌ها ومنازعاتی بوده‌است. نمونه بارز این مسئله را می‌توان در خاورمیانه مشاهده نمود. خاورمیانه به مهم‌ترین منطقه‌ی کانونی تروریسم و خشونت‌های قومی-مذهبی بدل شده‌است. در این پژوهش به بررسی دو مورد از مهم‌ترین کشورهای دستخوش بحران یعنی مصر و تونس می‌پردازیم. جهت ارزیابی میزان موفقیت این دو کشور در حل بحران‌های منجر به انقلاب، از شاخص‌های حکمرانی خوب استفاده می‌شود. این شاخص‌ها ناظر بر شش حوزه‌ی مهم از جمله کنترل فساد، حاکمیت قانون، کیفیت قوانین‌ومقررات، کارایی و اثربخشی دولت، ثبات سیاسی و حق اظهارنظر و پاسخگویی است. بر این اساس پرسش اصلی مقاله عبارت است از اینکه به صورت مقایسه‌ای، آیا تونس و مصر پس از بهار عربی توانسته‌اند برای توسعه و پیشرفت خود به حکمرانی خوب دست یابند؟ یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که تونس به علت برخورداری از طبقه‌ی متوسط پویا و بادوام، جامعه مدنی نسبتاً قوام‌یافته و متکثر، ارتش کوچک و حرفه‌ای، تجانس قومی و مذهبی، انسجام و همبستگی جناح‌های مختلف، تا حدودی به ثبات سیاسی در منطقه دست یافته‌است و دارای امتیاز نسبتاً بهتری در زمینه‌ی حکمرانی خوب است، اما کشور مصر به دلیل تنش‌های سیاسی و مذهبی، در نوعی بی‌ثباتی سیاسی به سرمی‌برد و این امر به نوبه‌ی خود در کاهش امتیاز مصر در زمینه‌ی حکمرانی خوب اثرگذار بوده‌است. روش پژوهش این مقاله مقایسه‌ای است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

A comparative study of the model of good governance between the two countries of Egypt and Tunisia from 2011 to 2019

نویسندگان [English]

  • Yalda Bahrampour 1
  • Abolghasem Taheri 2
  • Mojtaba Maghsoudi 3
1 Student of Political Sociology, Research Sciences, Tehran
2 Professor, Political Science Department, Research Science Unit, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
3 Associate Professor, Department of Political Science, Islamic Azad University. Central Tehran Branch. Tehran, Iran.
چکیده [English]

Since World War II, domestic violence has been a very bitter reality in the world, emerging in the form of fundamental and religious identity. The main factor in the violence is the desire for a share in political power, and protesting against the discriminatory political power of the governments. In recent decades, the Middle East has become the most important center of terrorism and ethnic-religious violence, one of the latest the developments of the Arab Spring. In this research, two of the most important cases of crisis are examined, namely Egypt and Tunisia, their success in solving the crises caused by the revolution measured by good governance indicators. These indicators focus on six important areas; corruption control, governance, quality of laws and regulations, government efficiency and effectiveness, political stability, and the right to comment and accountability. The main question of this article is that, have Tunisia and Egypt governed well regarding their development and progress in the last few decades? The research was performed with a comparative method, and the findings show that Tunisia has achieved political stability due to its dynamic and durable middle class, relatively stable and pluralistic civil society, small and professional army, ethnic and religious homogeneity, cohesion and solidarity of different factions, and it is relatively better regarding good governance, but Egypt has some extent of political instability due to political and religious tensions, leading to reducing Egypt's score in the areas of good governance.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Governance
  • good governance
  • Egypt
  • Tunisia
  • political stability