فصلنامه مطالعات بین‌ المللی

فصلنامه مطالعات بین‌ المللی

واکاوی دو رویکرد «ساختارگرایی» و «اهمیّت‌گرایی» در شناسایی «تعهدات عام‌الشمول» حقوق بین‌الملل

نوع مقاله : مقاله علمی- پژوهشی مستخرج از رساله

نویسندگان
مجتبی سبحانی نیا 1
محسن عبدالهی 2
عباس پورهاشمی 3
1 دانشجوی دکتری رشته حقوق محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 عضوهیات علمی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 عضو هیئت علمی و رییس موسسه تخصصی حقوق بین الملل کانادا، تورنتو، کانادا
10.22034/isj.2022.338166.1812
چکیده
یکی از مفاهیم کلیدی که در توسعه حقوق بین‌الملل نقش مهم داشته است، مفهوم تعهدات عام‌الشمول بوده است. این تعهدات از آن جهت که از ارزش‌های بنیادین جامعه بین‌المللی حمایت می‌کنند، از سایر تعهدات حقوق بین‌الملل متمایز بوده و برخلاف تعهدات دوجانبه و متقابل حقوق بین‌الملل، به تمامی دولت‌ها تعلق داشته و براین اساس تمامی دولت‌ها در رعایت آنها دارای منفعت حقوقی هستند. علیرغم اینکه درباره مفهوم تعهدات عام‌الشمول به عنوان بخشی از بدنه حقوق بین‌الملل، کمتر تردید شده است، ضوابط شناسایی و محتوای آن همواره محل بحث بوده است؛ از این رو، چیستی این تعهدات و ارائه راهکاری دقیق برای شناسایی آن یکی از مسائل مناقشه‌برانگیز و دشوار حقوق بین‌الملل به شمار می‌آید. این مقاله در پی پاسخگویی به این سؤال است که «با توسل به چه رویکردهایی می‌توان تعهدات عام‌الشمول را در پهنه حقوق بین‌الملل مورد شناسایی قرار داد؟». روش بررسی این پژوهش، تحلیلی-توصیفی می‌باشد و شیوه گردآوری اطلاعات، کتابخانه‌ای است. با هدف زدودن ابهامات در خصوص چگونگی شناسایی تعهدات عام‌الشمول، دو رویکرد «ساختارگرایی» و «اهمیّت‌گرایی» به عنوان رویکردهای پیشنهادی در این راستا مورد واکاوی قرار خواهند گرفت. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد رویکرد «اهمیّت‌گرایی» با ارائه دو راهکار، نخست شناسایی تعهدات عام‌الشمول بواسطه قواعدآمره حقوق بین‌الملل و دوم، شناسایی تعهدات عام‌الشمول از طریق قواعد عرفی حقوق بین‌الملل (تعهدات عام‌الشمول غیرآمره)، برای این منظور مناسب‌تر است.
کلیدواژه‌ها
تعهدات عام الشمول
مسئولیت بین‌المللی دولت‌ها
رویکرد ساختارگرایی
رویکرد اهمیّت‌گرایی
قاعده آمره حقوق بین‌الملل
قاعده عرفی حقوق بین‌الملل

موضوعات

عنوان مقاله English

Analysis of "Structural" and "Material" Approaches Towards Identification of Erga Omnes Obligations

نویسندگان English

Mojtaba Sobhaninia 1
Mohsen Abdollahi 2
Abbas Poorhashemi 3
1 PhD. Student of Environmental Law at Department of Natural Resources and Environment,, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Associate Professor, Faculty of Law, Shahid Beheshti University. Tehran, Iran
3 Scientific Member and President of the Canadian Institute for International Law Expertise (CIFILE), Toronto, Canada
چکیده English

The concept of Erga Omnes obligations, because of protecting the fundamental values of the international community, are distinct from other obligations of their importance in general international law and contrary to bilateral and reciprocal obligations of classical international law, belong to all States and therefore all States have a legal interest in their protection. One of the key concepts that play an important role in the development of international law has been the concept of Erga Omnes obligations. These obligations are distinct from bilateral and reciprocal obligations of classical international law, and belong to all States and therefore all States have a legal interest in their protection. This article seeks to find answer to the following question: "What approaches can be applied to identify Erga Omnes obligations in the realm of international law?" The research explores two approaches to identifying Erga Omnes obligations in the realm of international law; first, according to the structural approach, non-bilateral obligations, the violation of which does not harm any particular stats, is considered Erga Omnes. Second, according to the material approach to identifying Erga Omnes obligations, an obligation will be considered an Erga Omnes when it has a material element, which is protecting the fundamental values of the international community. This approach can be find in the proceedings of the International Court of Justice. In material approach, Erga Omnes obligations can be identified through either Jus Cogens norms or dispositive norms (customary Erga Omnes obligations) of international law

کلیدواژه‌ها English

Erga Omnes Obligations
Responsibility of States
Structural Approach
Material Approach
Jus Cogens Norms of International Law
Customary Rule of International Law
  1. حسینی آزاد، سیدعلی، آجلی لاهیجی، مهشید، زحمتکش، مجید. (1399). از آرمان‌گرایی تا واقع‌گرایی؛ سیری در مبانی حقوق بین‌الملل. پژوهش حقوق عمومی، 22(69)، 259-289.
  2. رزاقی، عبدالرضا، شایگان، فریده. (1399). مفهوم همبستگی بین‌المللی و تأثیر آن بر ساختار حقوق بین‌الملل نوین. فصلنامه مطالعات حقوق عمومی، 50(4)، 1441-1461.
  3. سبحانی‌نیا، مجتبی، عبدالهی، محسن، پورهاشمی، سیدعباس. (1400). واکاوی سلسله مراتب هنجاری در حقوق بین‌الملل محیط‌زیست. پایداری، توسعه و محیط زیست، 2(4)، 77-92.
  4. سواری، حسن، عطار، محمدصالح. (1393). گونه‌شناسی رژیم حقوقی تعهدات بین‌المللی. پژوهش حقوق عمومی، 16(44)، 35-71.
  5. شیرژیان، جلال‌الدین، زرگر، افشین، کیهان لو، فاطمه، محمودی، امیر. (1400). مکتب انگلیسی و جایگاه حقوق بین‌الملل در جامعه بین‌المللی. فصلنامه مطالعات بین‌المللی، 17(4)، 87-116.
  6. عبدالهی، محسن، بهزادی، کیوان. (1399). موانع آمره بودن قاعده منع توسل به زور. مجله حقوقی بین المللی، 37 (63)، 171-198.
  7. فلسفی، هدایت‌اله. (1396). سیر عقل در منظومه حقوق بین‌الملل، تهران: نشر نو.
  8. قنبری، سمیه. (1398). مفهوم جامعه بین‌الملل و تلاش برای پیوند میان حقوق بین‌الملل و روابط بین‌الملل. فصلنامه مطالعات بین‌المللی، 16(1)، 7-30.
  9. محمودی، سیدهادی، باقری، فرهاد. (1401). دیالکتیک تئوری‌ها و عناصر قواعد آمره در حقوق بین‌الملل. فصلنامه مطالعات حقوق عمومی، 53(2)، 687-708.
  10. موسوی، سیدفضل الله، خلف‌رضایی، حسین.(1394). قواعد آمره حقوق بین‌الملل؛ تکامل یا تحول در منابع حقوق بین‌الملل. مجله حقوق تطبیق، 6(1)، 369-391.
  11. میرمحمدی، سیدمصطفی، حریریان، لادن. (1401). تأملی بر رهیافت فرمالیستی و انتقادی از قواعد حقوق بین‌الملل. مجله حقوقی بین‌المللی، 39(66)، 57-80.
  12. Advisory Opinion on Legal Consequences of the Separation of the Chagos Archipelago from Mauritius. (2019). ICJ Reports.
  13. Allen, H. (2004). Globalization and Peremtory Norms in International Law; From Westphalia to Global Constitutionalism, International Politics, 14, 431-353.
  14. Annacker, C. (2004). The Legal Regime of Erga Omnes Obligations Under International Law. Austrian Journal of Public and International Law, 46, 127-158.
  15. Barcelona Traction. Light and Power Company. (Belgium v. Spain). Judgment. ICJ Rep. (1970).
  16. Bassiouni, C. (1996). International Crimes: Jus Cogens and Obligation Erga Omnes. Law and Contemporary Problems, vol. 59.
  17. Bills, A. (2020). The Relationship between Third-Party Countermeasures and the Security Council chapter VII Powers: Enforcing Obligations Erga Omnes in International Law. Nordic Journal of International Law. 89. 117-11.
  18. Byers, M. (2001). Custom, Power, and the Power of Rules. Cambridge: Cambridge University Press.
  19. Case Concerning Military and Paramilitary Activities in and against Nicaragua (Nicaragua v United States of America) ICJ Rep. (1984).
  20. Case Concerning Military and Paramilitary Activities in and against Nicaragua (Nicaragua V. United States of America) ICJ Rep. (1948). Dissenting Opinion. Schwebel.
  21. Case Concerning Negotiations relating to Cessation of the Nuclear Arms Race and Nuclear Disarmament. ICJ Rep. (2016).
  22. Case Concerning the Application of the International Convention on the Elimination of All Forms of Racial Discrimination (Georgia v. Russian Federation), ICJ Rep. (2011).
  23. Christofolo, J. E. (2016). Solving Antinomies between Peremptory Norms in Public International Law. Schulthess.
  24. Commentary to the articles on responsibility of States for internationally wrongful acts. (2001).
  25. Coyle, S. (2006). Positivism, Idealism and the Rule of Law. Oxford Journal of Legal Studies, 26 (2).257-288.
  26. Crawford, J. (2002). The International Law Commission’s Articles on State Responsibility: Introduction, Text and Commentaries. Cambridge: Cambridge University Press.
  27. Crawford, J. (2012). Responsibility for Breaches of Communitarian Norms: An Appraisal of Article 48 of the ILA Articles on Responsibility of States for Internationally Wrongful Acts. Ulrich Fastenrath, et al., eds., From Bilateralism to Community Interest. Essays in Honour of Judge Bruno Simma. Oxford: Oxford University Press, pp. 362-392.
  28. Lepard, B. (2010). Customary international Law, A New Theory with Practical Applications. Cambridge University Press.
  29. Dickson, J. (2012). Legal Positivism; Contemporary Debates. Routledge.
  30. Dinstein, Y. (2011). The erga omnes Applicability of Human Rights. Archiv des Volkerrechts, 30(16), pp. 16-21.
  31. G. (2019). Unilateral Economic Sanctions Adopted to React to an Erga Omnes Obligations. Chinese Journal of International Law. Vol. 10.
  32. East Timor (Portugal v. Australia), Judgment, ICJ Reports 1995,
  33. Frieamann, W. (1967). Legal Theory. Columbia University Press.
  34. Gaja, G. (2010). The Concept of an Injured in The Law of International Responsibility, James Crawford, Alain Pellet and Simon Olleson, eds. Oxford: Oxford University Press.
  35. Gaja, G. (2010). States Having an Interest in Compliance with the Obligation in James Crawford, Alain Pellet and Simon Olleson, eds., The Law of International Responsibility. Oxford: Oxford University Press.
  36. General Assembly Resolution. (1974). 3314 XXIX.
  37. Glare, P. (1982). Oxford Latin Dictionary. Oxford: Oxford University
  38. Johnstone, R. (2015). Invoking Responsibility for Environmental Injury in the Arctic Ocean. The Yearbook of Polar Law. 6. 3-35.
  39. Kane v. Winn, Judgment of 27 May 2004 of the United States Court for the District of Massachusetts, 31 F. Suppl 2d 161 (D Mass), para. 93.
  40. Knuchel, S. (2015). Jus Cogens: Identification and Enforcement of Peremptory Norms. Zurich: Schulthess.
  41. Kolb, R. (2015). Peremptory International Law: Jus Cogens. Hart Publishing.
  42. Lefeber, R. (2006). Transboundary Environmental Interference and the Origin of State Liability. Leiden Journal of international law, vol. 11.
  43. Legal Consequences of the Construction of a Wall in the Occupied Palestinian Territory. Advisory Opinion. ICJ Rep. (2004).
  44. Linderfalk, U. (2011). International Legal Hierarchy Revisited- The Status of Obligations Erga Omes. Nordic Journal of International Law, 80, 1-23.
  45. Linderfalk, U. (2020). Understanding Jus Cogens in international law. Edward Elgar Publishing.
  46. Longobardo, M. (2018). The Contribution of International Humanitarian Law to the Development of the Law of International Responsibility regarding Obligations Erga Omnes and Erga Omnes Partes. Journal of Conflict and Security Law. Vol. 23.
  47. McNair, A. (2005). The Law of Treaties. Oxford: Oxford University
  48. Meron, T. (2006). The Humanization of International Law. Brill Publication.
  49. North Sea Continental Shelf Cases, ICJ Rep. (1969). 46-47. para 85.
  50. Nulyarimma and Others v. Thompson, Appeal Judgment of the Australian Federal Court. (1999).
  51. Oellers-Frahm, K. (1992). Comment: The erga omnes Applicability of Human Rights. AVR, 30, 28.
  52. Okowa, P. (1999). Defences in the Jurisprudence of International Tribunals. in The Reality of International Law. Essays in Honour of Ian Brownlie. 389.
  53. Orakhelashvili, A. (2006). Peremptory Norms in International Law. Oxford University Press.
  54. Pellet, A. (2006). Conclusions in The Fundamental Rules of the International Legal Order. Leiden and Boston: Martin Nijhoff.
  55. Ragazzi, M. (2007), The Concept of International Obligations Erga Omnes, Oxford: Clarendon Press.
  56. Reparation for injuries incurred in the service of the United Nations Case. ICJ Rep. (1949).
  57. Report of the International Committee of Jurists Entrusted by the Council of the League of Nations with the Task of Giving an Advisory Opinion upon the Legal Aspects of the Aland Island Question. (1920). League of Nations Official Journal. No. 3.
  58. Reports of International Arbitral Awards. (1928). Island of Palmas case (Netherlands V. USA) Volume II pp. 829-871.
  59. Reservation to the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide, Advisory Opinion, ICJ Rep. (1951).
  60. Rosenne, S. (1998). The Law and Practice of the International Court. Oxford: Oxford University Press.
  61. Rosenne, S. (2008). Some Reflections, Erga Omnes. in Legal Visions of the 21st Century, Essays in Honour of Judge Christopher Weeramantry. 509.
  62. Seiderman, I. (2012). Hierarchy in International Law: The Human Rights Dimension. Intersentia Publisher.
  63. Shelton, (2006). Normative Hierarchy in International Law. American Journal of International Law, 100, 2.
  64. Shelton, D. (2021). Jus Cogens. Oxford University Press.
  65. South West Africa Case. (Ethiopia v. South Africa), ICJ Rep. (1966).
  66. S. Wimbledon Case. PCIJ Rep. (1923). Series A, No. 1.
  67. Tams, C. (2005). Enforcing Obligations Erga Omnes in International Law. Cambridge: Cambridge University Press.
  68. The International Tribunal for the Law of the Sea, Seabed Disputes Chamber, Responsibilities and Obligations of States Sponsoring Persons and Entities with respect to Activities in the Area. (2011). Advisory Opinion. ITLOS. p. 50. para. 145.
  69. Thirlway, H. (2009). The Law and Procedure of the International Court of Justice. British Yearbook of International Law. 60, 1.
  70. Thirlway, H. (2019). The Sources of International Law. Oxford: Oxford University Press.
  71. Tladi, D. (2017). Second Report on Peremptory Norms of General International Law (Jus Cogens). International Law Commission. U.N. Doc. A/CN.4/106.
  72. Weatherall, T. (2015). Jus Cogens, International law and Social contract. Cambridge: Cambridge University Press.
  73. Weib, N. (2015). The Influence of Human Rights on International Law. Springer.
  74. Weil, P. (2008). Towards Relative Normativity in International Law. The American Journal of International Law, 77, 413.
  75. Yearbook of the International Law Commission. (1998). 69. Para. 279.
  76. Zemanek, K. (2000). New Trends in the Enforcement of Obligations Erga Omnes. Max Planck Yearbook of United Nations Law, 4, 1.
فصلنامه مطالعات بین‌ المللی
دوره 19، شماره 1 - شماره پیاپی 73
تابستان 1401
صفحه 219-246