ایالات متحده آمریکا و جنگ عراق در پرتو سازه انگاری و استراتژی فرهنگی

نوع مقاله : مقاله علمی- پژوهشی مستخرج از رساله

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه روابط بین الملل، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استادیار گروه روابط بین‌الملل، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

چکیده

استراتژی هنجارسازی ایالات متحده آمریکا در پرتو نظریه سازه‌انگاری و استراتژی فرهنگی در ورود به جنگ عراق (سال 2003) تأثیراتی بر ظهور و گسترش تروریسم و افراط‌گرایی اسلامی در منطقه غرب آسیا داشته است. بر همین اساس پژوهش کنونی به دنبال بررسی این مسئله است که آیا استراتژی هنجارسازی ایالات متحده آمریکا بر مبنای دیدگاه نومحافظه کاران دوران دولت بوش پدر و پسر به ویژه در جریان جنگ برعلیه عراق و به زیر کشیده شدن صدام حسین و تغئیر نظام سیاسی در عراق که هم راستا با استراتژی فرهنگی مبتنی بر سازه انگاری مورد حمایت نومحافظه کاران آمریکائی می بود، قرین موفقیت گردیده است یا خیر؟ روش تحقیق در این پژوهش توصیفی ـ تحلیلی و گردآوری اطلاعات آن کتابخانه‌ای، اسنادی و اینترنتی می‌باشد. نتیجه کلی مقاله نشان می‌دهد به کارگیری استراتژی فرهنگی ایالات متحده آمریکا منجر به خسارات جبران‌ناپذیر در ساختار سیاسی ـ امنیتی منطقه و متعاقب آن ظهور نوع جدیدی از افراط‌گرایی و تروریسم مبتنی بر تفرقه قومی و مذهبی گردید که تا به امروز و در دوران پسامنازعه در عراق و سایر نقاط منطقه آسیای غربی همچنان ادامه دارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

United States of America and the Iraq War According to Constructivism and Cultural Strategy

نویسندگان [English]

  • Ramsin Beit Jam 1
  • Mohammad Ali Khosravi 2
  • Reza Jalali 3
  • Daydokht Sadeghi Haghighi 3
1 Ph.D. Student, of International Relations Department, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Political Sciences, Political Sciences, Islamic Azad University Central Tehran Branch, Tehran, Iran
3 International Relations. Political Sciences. Azad Islamic University Tehran Central Branch. Tehran. Iran
چکیده [English]

For constructivists, strategic culture is the product of norms and culture-bearing units such as norm entrepreneurs. They believe that the United States invaded Iraq to replace the dominant strategic cultural norms under the logic of the Cold War with a new approach, i.e., democratic regime change through preventive war. However, during the Iraq War, the proposed paradigm, advocated by neoconservative norm entrepreneurs and traditional conservatives in the Bush administration, could not take the place of the Cold War-era strategy for multilateral containment. This norm was a part of a larger revolutionary strategy that advocated the policy of preventive war and the hegemonic paradigm, promoting the US hegemon of democracy through force. The US sought to spread this new view by piloting it in Iraq in order to prove the viability and effectiveness of preventive war. New international groupings such as “coalitions of the willing” and the national security strategy of 2002 provided the documents legitimating these new policies. However, the publishing of these documents encountered strong opposition at domestic and international levels. Therefore, the American strategic culture and national security policy briefly worked with the proposed opposing neoconservative paradigm, but presently they are returning to a version of the Cold War normative paradigm. In constructivist view, the Iraq War not only was not able to show the validity of a new vision of American strategic culture, but also undercut the paradigm it was supposed to underpin.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Constructivism
  • Strategic Culture
  • The United States
  • Iraq
  1. شفاعت، محمدرضا، امام جمعه زاده، سید جواد، مسعودنیا، حسین. (1400). بررسی عوامل و زمینه‌های مؤثر بر امکان ظهور دوباره داعش در عراق. فصلنامه مطالعات بین‌المللی، 18(2)، 101-119. doi: 10.22034/isj.2021.235284.1146
  2. معینی علمداری، جهانگیر، راسخی، عبداله. (1388). روش‌شناسی سازه انگاری در حوزه روابط بین‌المل. فصلنامه علمی تحقیقات سیاسی و بین المللی، 1(4)، 183-214.
  3. Andrew, F. (2006). The Road to Baghdad Ideas and Explanations. Security Studies, 15(2), 310-18, 325-29.
  4. Andrew, F. (2006). The Road to Baghdad Ideas and Explanations, Security Studies, 310-14, 341-49; Lott, Creatine Insecurity, 150-55; and Monten, Roots of the Bush Doctrine, 140-53.
  5. Barton, G. (2008). Angler: The Cheney Vice Presidency, New York: Penguin Press.
  6. Bob, W. (1991). The Commanders (New York: Simon & Schuster, https://www.simonandschuster.com/books/The-Commanders/Bob-Woodward/9780743234757
  7. Berger,T. (1998). Cultures of Antimilitarism, Baltimore: John Hopkins University Press.
  8. Colin S, G. (1984). Comparative Stategic Culture, Parameter, Winter, https://press.armywarcollege.edu/parameters/vol14/iss1/13/
  9. Condoleeza, R. (2000), Promoting the National Interest, Foreign Affairs 79, January/February
  10. Finnemore, m. Sikkink, s. (2003). International Norm Dynamics, International Organization, No. 4, 887-917.
  11. Forest, M. (2003). Compellence and the strategic culture of Imperial Japan: Implications for Coercive Diplomacy in the Twenty-First Century Illustrated Edition, https://www.amazon.com/Compellence-Strategic-Culture-Imperial-Japan/dp/0275977803
  12. Frum, D. Perle, P. (2003). An End to Evil: How to End the War on Terror, New York: Random House.
  13. Flibbert, A. (2006) The Road to Baghdad Ideas and Explanations, Security Studies; Lott, Creatine Insecurity; and Monten, Roots of the Bush Doctrine, pp140-53.
  14. George, B. Brent, S. (2003). Why we didn’t go to Baghdad, in the Iraq War Reader: History, Documents, Opinions, ed. Micah L. Sifry and Christopher Cerf, New York: Simon & Schuster, pp 2-102.
  15. George, B. (2002). Remarks at West Point: The National Security Strategy of the United States of America, WWashington, DC: White House,pp 13-16.
  16. Clarke. (2006). America Alone, 201. Joseph S. Nye Jr, Transformational Leadership and US Grand Strategy, Foreign Affairs, https://www.foreignaffairs.com/articles/2006-07-01/transformational-leadership-and-us-grand-strategy
  17. James, A. Baker, I. (2006). The Iraq Study Group Report (New York: Vintage Books, 2006), xiii, http://permanent.access.gpo.gov//lps76748/iraq_study_group_r
  18. Kerry, L. (2004). Germany and the use of force: The evolution of German Security Policy, Manchester, UK: Manchester University Press. See also Sondhaus, Strategic Culture, 123-29.
  19. Kowert, P. Legno, J. (1996). Norms, Identity and Their Interests, https://provost.richmond.edu/about/pdf/Legro1996b.pdf
  20. Ken, A. (2002). Cakewalk in Iraq” Washington Post, https://www.washingtonpost.com/archive/opinions/2002/02/13/cakewalk-in-iraq/cf09301c-c6c4-4f2e-8268-7c93017f5e93/
  21. Martha, F. (1996). National Interests in International Society (Ithaca, NY: Cornell University Press, John Glen, “Introduction,” in neorealism versus strategic culture, ed. John Glenn, Darryl Howler, and Stuart Poore (Burlington, Vt: Ashgate, 2004), 8-10; and Lawrence Sondhaus, Strategic Culture and Ways of War (New York: Routledge, 20006), 123-29.
  22. Martha, F. Kathlyn, S. (1998). International norm dynamics and political change, International Organization 50(2), 895-905.
  23. Nicolas, L. (2011). The New World Order, in sifry and Cerf, Iraq War Reader, 263-65.
  24. Paul, W. (2002). Building the Bridge to a More Peaceful Future, remarks, San Francisco, CA.
  25. Mark, D. (2006). The Secret Way to War: The Downing Street Memo on the Iraq War’s Buried History, New York: New York Review of Books.
  26. Richard, W. (2000). The many voices of Political Culture: Assessing Different Approaches, World Politics, No. 2
  27. Robert, K. (1998). The Benevolent Empire, Foreign Policy.
  28. Seymour, H. (2004). Chain of Command: The Road from 9/11 to Abu Gharib, New ork: Haper Colins, 222-223.
  29. Stefan, H. Jonathan, C. (2004). America Alone: The Neo-Conservative and the Global Order, Cambridge: Cambridge University Press.
  30. Thomas, B. (1998). Cultures of Antimilitarism, Baltimore: John Hopkins University Press.
  31. Transcript of interview with Vice President Dick Cheney on Meet the Press, 8 September 202, http://www.mtolyoke.edu/acad/intrel/bush.meet.thm.
  32.