فصلنامه مطالعات بین‌ المللی

فصلنامه مطالعات بین‌ المللی

گسست‌ها و پیوندهای حقوق بشری اروپا، خاورمیانه و ایران

نوع مقاله : مقاله ترویجی

نویسنده
پژوهشگر ارشد مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه و استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات
چکیده
شاید تا دیروز موضوع حقوق بشر نمی‌توانست سبب‌ساز گسست و پیوند روابط میان دو بازیگر بین‌المللی شود ولی امروزه به ادعای کشورهای باختر زمین، حقوق بشر می‌تواند ماهیت روابط بازیگران نظام بین‌الملل را دستخوش تغییر و تحول کند. اتحادیه اروپا در همین زمینه گاه شرط حقوق بشر (Human Rights Clauses) در روابط سیاسی و بازرگانی با برخی از واحدهای سیاسی را به کار می‌گیرد. نوشتار پیش روی با در نظر داشتن مفروض یاد شده، این فرضیه را به آزمون می‌گذارد که اتحادیه اروپا به دلیل هزینه بالا و ناتوانی در بهره‌مندی از قدرت سخت Hard Power خواهان اثرگذاری و ایجاد روابط خارجی با ایران و کشورهای خاورمیانه با بهره‌گیری‌ از قدرت نرم Soft Power است. به همین روی، اروپا همواره از موضوع حقوق بشر به مثابه ابزار نفوذ و اثرگذاری در منطقه خاورمیانه و ایران بهره برده است. گسست‌ها و پیوندهای اروپا با حقوق بشر پیرامون ایران و خاورمیانه نیز ناشی از دودلی‌های این اتحادیه در موضوع ایدئولوژی و منافع ملی است. نویسنده با در نظر گرفتن این پارادوکس تلاش دارد تا با بهره‌گیری از رهیافت‌های نظری راهکارهای عملی برای کشور در رویارویی با خط مشی‌های اتحادیه اروپا ارائه دهد.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Human Rights Gaps and Linkages among Europe, The Middle East and Iran

نویسنده English

Mehdi Zakerian
Senior Researcher, Center for Middle East Strategic Studies and Assistant Professor, Faculty of Law and Political Science, Islamic Azad University, Science and Research Branch
چکیده English

Although human rights could not have caused a gap or between two international actors until recently, Western countries now argue that it can transform the nature of the relationship among international actors. The European Union sometimes uses the Human Rights Clause in its economic and commercial relations with others. This article tests the proposition that due to high costs and low capability in benefiting from hard power, the EU attempts to increase its influence with Iran and Middle Eastern countries by applying soft power. The EU, therefore, has used the issue of human rights to increase its influence in the Middle East and Iran. The gaps and linkages between Iran Europe and the Middle East are rooted in European ambiguity in ideology and national interests. Considering this paradox, the author attempts to address practical strategies for Iran when confronting EU guidelines.

کلیدواژه‌ها English

Human Rights
Ideology
National Interest
Iran
EU
Hard Power
Soft Power