فصلنامه مطالعات بین‌ المللی

فصلنامه مطالعات بین‌ المللی

ادغام منطقه‌ای در آسیا: مطالعه تحلیلی تطبیقی اکو و آ.سه.آن

نوع مقاله : مقاله ترویجی

نویسندگان
1 استاد منطقه‌گرایی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران
2 استادیار گروه منطقه‌گرایی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران
چکیده
از زمان جنگ جهانی دوم، مسئله ادغام منطقه‌ای توجه نظریه‌پردازان روابط بین‌الملل را جلب کرده است. سازمان همکاری اقتصادی (اکو) در ژوییه ۱۹۶۴ تحت عنوان همکاری عمران منطقه‌ای (آر.سی. دی) تأسیس شد. این سازمان در سال ۱۹۸۰ متعاقب انقلاب اسلامی در ایران منحل شد. اما در ۱۹۸۵ تمامی کشورهای عضو تصمیم گرفتند تا همکاری خود را تحت عنوان اکو دوباره آغاز کنند. بعدها، فروپاشی اتحاد شوروی راه را برای توسعه اکو تا ده کشور عضو باز کرد. در نخستین سال‌های تشکیل سازمان همکاری عمران منطقه‌ای، انجمن ملل آسیای جنوب شرقی (آ.سه.آن)که امروزه به عنوان سازمان ادغام منطقه‌ای موفق شناخته شده است در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد. پرسش اساسی که این مقاله مطرح می‌کند این است که با توجه به اینکه سازمان همکاری عمران منطقه‌ای (بعدتر اکو) و آ.سه.آن در شرایط نسبتاً مشابهی تشکیل شدند، چرا اکو همچنان در مراحل اولیه ادغام قرار دارد در حالی که آ.سه.آن الگوی موفقی از ادغام در آسیا را ایفا کرده است؟ فرضیه اصلی این مقاله این است که اگر چه تشکیل این دو نهاد بر «منطق پیامدها» مبتنی است، آ.سه.آن به ادغام عمیق و هویت مشترک از طریق تأکید بر «منطق اقتضا» دست یافته است، حال آنکه اکو در ایجاد هویت مشترک میان کشورهای عضو خود ناموفق بوده است.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Regional Integration in Asia: Comparative Analysis of ECO and ASEAN

نویسندگان English

Elaheh Koolaee 1
Bahareh Sazmand 2
1 Professor of Regionalism, Faculty of Law and Political Sciences, University of Tehran
2 ssistant Professor of Regionalism, Faculty of Law and Political Sciences, University of Tehran
چکیده English

Since the Second World War, the issue of regional integration has attracted attention of international relations theorists. The EconomicCooperation Organization (ECO) was established in July 1964 by the name of Regional Cooperation for Development (RCD). This organization was disbanded in 1980 subsequent to Islamic Revolution in Iran. But in 1985, all member states decided to resume their cooperation under the name of ECO. Later, collapse of the Soviet Union paved the way for expansion of ECO to 10 member States. In early years of RCD formation, Association of South East Asian Nations (ASEAN) considered today as a successful regional integration organization was established in 1967. The key question that this article poses is that given RCD (later ECO) and ASEAN were formed in relatively similar terms, why does ECO still remain at early stages of integration while ASEAN has displayed a successful pattern of integration in Asia? This paper’s main hypothesis is that although formation of these two institutions was based on “Logic of Consequence,” ASEAN has achieved deep integration and common identity by placing emphasis on “Logic of Appropriateness” while ECO has failed to create common identity among its member states.

کلیدواژه‌ها English

Regionalism
Integration
ECO
International Relations