فصلنامه مطالعات بین‌ المللی

فصلنامه مطالعات بین‌ المللی

استناد به دکترین تفسیر موسع از حق دفاع مشروع در مقابله با تروریسم پسامدرن: با تأکید بر تروریسم سایبری سازمان مجاهدین خلق

نوع مقاله : مقاله علمی- پژوهشی مستخرج از رساله

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، واحد تهران جنوب ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران.
2 استادیار گروه اقتصاد و بانکداری اسلامی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه حقوق خصوصی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده
واقعه 11 سپتامبر2001 شورای امنیت را بر آن داشت تا با تصویب قطعنامه‌هایی مطابق با حقوق بین‌الملل، به ظهور مفاهیم جدیدی از دفاع مشروع (حمله پیشدستانه و پیشگیرانه) کمک کند. زیرا اعمال کنشگران غیردولتی می‌تواند منجر به یک حمله مسلحانه شود، ازآن جاکه اقدامات تروریستی معاصر از حالت سنتی خارج شده و اشکال مدرن آن تحت عنوان موج تروریسم پسامدرن مانند تروریسم سایبری در حال گسترش است. براساس رویکرد موسع باری بوزان به امنیت ملی، این مقاله به‌دنبال پاسخ گویی به این سؤال است که، از منظر ماده 51 منشور ملل متحد، توسل به حمله پیشدستانه و پیشگیرانه در برابر تروریسم پسامدرن (تروریسم سایبری سازمان مجاهدین خلق) چگونه توجیه می‌شود؟ روش مطالعه این پژوهش توصیفی- تحلیلی است. هدف پژوهش حاضر آن است که میان دو حوزه حقوقی و سیاسی در برابر تهدیدات پست مدرن تروریسم (مطالعه موردی تروریسم سایبری سازمان مجاهدین خلق) مفاهمه برقرار نماید. نتایج نشان می‌دهد که رویه حقوقی بین‌المللی حکایت از مشروعیت توسل به دفاع مشروع در برابر حملات تروریستی گروه‌های غیردولتی دارد و نظریه منتخب امنیت ملی این مطلب را تأیید می‌کند. هرچند حقوق بین‌الملل چیزی به نام حمله پیشدستانه و پیشگیرانه شناسایی نکرده است اما در نبود نظام حقوقی کارآمد در خصوص فضای سایبری تردیدی در حق دفاع مشروع در مقابله با تروریسم پسامدرن نمی‌باشد.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Invoking the Doctrine of Broad Interpretation of the Right to Self-Defense in Countering Post-Modern Terrorism: With Emphasis on the MEK’s Cyber Terrorism

نویسندگان English

Ehsan Sadeghipoor 1
Mahmoud Ganj Bakhsh 2
Kourosh Jafarpour 3
1 PhD student of Public International Law, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Assistant Professor at Department of Economics and Islamic Banking, Faculty of Economics, Kharazmi University, Tehran, Iran.
3 Assistant Professor at Department of Private Law, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
چکیده English

Following September 11, 2001, the UN Security Council adopted resolutions consistent with international law that paved the way for recognizing new concepts of self-defense (preemptive and preventive strikes). The rationale behind this shift lay in the conduct of non-state actors whose actions could potentially amount to armed attacks. Current terrorist activities changed their traditional forms and are evolving into modern versions under the rubric of the “post-modern terrorism wave,” exemplified by phenomena such as cyberterrorism. According to Barry Buzan’s expansive approach to national security, this article seeks to answer the question: How can recourse to preemptive and preventive strikes against post-modern terrorism (specifically, the cyber terrorism of the Mojahedin-e Khalq Organization—MEK) be justified from the perspective of Article 51 of the UN Charter?
The research uses a descriptive-analytical method. Its primary objective is to establish a mutual understanding between the legal and political domains in countering post-modern terrorism threats (with a case study on the MEK’s cyberterrorism). The results indicate that international legal practice recognizes the legitimacy of invoking self-defense against terrorist attacks perpetrated by non-state groups, and the selected national security theory supports this view. The concepts of preemptive and preventive strikes are not officially recognized in international law. However, in the absence of a working legal regime governing cyberspace, there is little doubt about the existence and validity of the right to self-defense against post-modern terrorism.

کلیدواژه‌ها English

Preemptive Strike
Preventive Strike
Barry Buzan’s Approach to National Security
Cyber Terrorism
Mojahedin-e Khalq Organization (MEK)
  1. اصلانی، ج. (1394). ایران، استاکس نت و چالش‌های حقوقی پیش رو در مواجهه با حملات سایبری. مجموعه مقالات ایران و چالش‌های حقوقی بین‌المللی معاصر، تهران: انتشارات شهر دانش.
  2. اقتصاد نیوز. (1400). اتفاق بی سابقه؛ حمله هکری منافقین به صدا و سیما. پایگاه خبری اقتصاد نیوز، در: https://www.eghtesadnews.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-57/472081-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82-
  3. انصاف. (1401). سایت و شبکه دوربین شهرداری تهران هک شد. پایگاه خبری و تحلیلی انصاف نیوز، در: http://www.ensafnews.com/349452/%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%88-
  4. بهاری، ب.، بخشی شیخ احمد، م. (۱۳۸۸). چیستی تروریسم جدید و ویژگی‌های آن. مجله پژوهش حقوق و سیاست، 11(۲۷)، 1-20.
  5. بهستانی، م. (۱۳۸۷). دفاع پیشگیرانه در حقوق بین‌الملل جدید. فصلنامه حقوقی گواه، (۱۲)، 133-136.
  6. پلاسعیدی، پ.، رنجبریان، ا. (1401). بازخوانی انتقادی مفهوم امنیت جمعی در نظام کنونی بین‌الملل. فصلنامه مطالعات حقوق عمومی، 52(4)، 1717-1737.doi: 10.22059/JPLSQ.2020.289395.2175
  7. جلالی فراهانی، ا. (1385). تروریسم سایبری. فصلنامه حقوق اسلامی، 3(10)، 85-112.
  8. جلالی، م.، اقالر، ع. (1402). توسل به بیوتروریسم از منظر حقوق بین‌الملل. فصلنامه مطالعات حقوق عمومی، 53(4)، 2079-2057. doi: 22059/jplsq.2021.296700.2311
  9. رامهر، ا. (1385). بررسی مفهوم امنیت ملی. فصلنامه علوم و فنون نظامی، 3(5)، 33-25.
  10. رزمخواه، ن. (1402). نقدی بر پیش نویس قانون اتحادیۀ اروپا در همسان سازی قوانین حاکم بر هوش مصنوعی، از منظر مقابله با تروریسم سایبری. فصلنامه مطالعات حقوق عمومی، 27-1. doi: 22059/jplsq.2022.343006.3086
  11. زواره‌ئی، م.، سلیمی، ص. (1401). اعمال اصل صلاحیت جهانی بر جرایم علیه امنیت سایبری در هوانوردی بین‌المللی. مجله پژوهش‌های حقوقی، 21(52)، 89-65. doi: 10.48300/jlr.2021.299970.1741
  12. سپهر، ح. (1384). واکنش شورای امنیت به رویه دولت‌ها در مبارزه با تروریسم بین‌الملل. فصلنامه راهبرد، 13(2)، 338-335.
  13. شریفی، م. (1382). تحول مفهوم دفاع مشروع در حقوق بین‌الملل با تأکید بر تحولات بعد از 11 سپتامبر 2001. فصلنامه سیاست خارجی، 17(1)، 91-112.
  14. صحرایی، م. (۱۳۸۸). مشروعیت توسل به زور در مبارزه با تروریسم. فصلنامه سیاست خارجی، 23(۴)، 1115-1136.
  15. صدای ایران. (1400). ماجرای هک شدن صدا و سیما چیست؟. پایگاه خبری صدای ایران، در: https://sedayiran.com/fa/news/271584/%D9%85%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%
  16. ظریف، م.، آهنی امینه، م. (۱۳۹۱). دفاع مشروع پیشدستانه مشروعیت کاربرد زور در روابط بین‌الملل. فصلنامه تحقیقات سیاسی بین‌المللی، (12)، 41-82.
  17. عباسی، م.، مرادی، ح. (۱۳۹۴). جنگ سایبر از منظر حقوق بین‌الملل بشردوستانه. فصلنامه مجلس و راهبرد، دوره22(۸۱ )، 37-68.
  18. فرشاسعید، پ.، جلالی، م.، گودرزی، م. (1401). ضرورت همکاری دولت‌ها در تقویت امنیت سایبری. فصلنامه مطالعات بین‌المللی، 74(2)، 163-178. doi: 10.22034/isj.2022.305392.1603
  19. فضائلی، م. (1402). رابطه میان تروریسم و مخاصمات مسلحانه؛ با نگاهی به وضعیت افغانستان. فصلنامه تحقیقات حقوقی، 26 (102)، 113-140. doi: 10.48308/jlr.2022.224025.2008
  20. فلک، د.، باث، م.، فیشر، ه.، پیترگاسر، ه.، گرین وود، ک.، هینشل فان هینگ، و.، ایپن، ن.، اوتر، ا.، ژوزف پارش، ک.، رابوس، و.، ولفروم، ر. (1387). حقوق بشردوستانه در مخاصمات مسلحانه. ترجمه سید قاسم زمانی، نادر ساعد، حسین شریفی طرازکوهی، هاجر سیاه رستمی، فاطمه کیهانلو، میرشهبیز شافع، محمد جعفر ساعد، کتایون حسین نژاد، تهران: موسسه مطالعات و پژوهش های حقوقی شهر دانش، چاپ اول.
  21. قاسمی، ع.، بارین چهاربخش، و. (1391). حملات سایبری و حقوق بین‌الملل. مجله حقوقی دادگستری، 76(78)، 115-145.
  22. قنبرلو، ع. (1397). امنیت ملی: مفهوم، تئوری، و عمل. فصلنامه سیاست کاربردی، 1(1)، 67-41.
  23. کفایی فر، م.، تیموری، م. (1402). تحولات حقوق بشر و بشردوستانه ناشی از تأثیر چندپارگی حقوق بین‌الملل بر مفهوم تروریسم. فصلنامه مطالعات حقوق عمومی، 53(2)، 831-851. doi: 10.22059/jplsq.2021.307614.2513
  24. کیانی‌زاده، ع.، وثوق، م.، بیرجندی، ف.، قاسمی، ز. (۱۳۹۷). چالش‌های تروریسم نوین از منظر حقوق بین‌الملل بشردوستانه. نشریه آفاق علوم انسانی، ( 23)، 65-81.
  25. محبی، م.، شفیعی، ا. (۱۳۹۶). تحول مفهوم دفاع مشروع: حقوق بین‌الملل و بازیگران غیردولتی. فصلنامه تحقیقات حقوقی، 21(۸۱ )، 89-113. doi: 22034/jlr.2018.120863.1134
  26. ممتاز، ج.، صابری انصاری، ب. (1391). تاثیر رویه بعدی دولت‌ها بر اصل منع تهدید و توسل به زور. فصلنامه راهبرد، 21(2)، 175-204.
  27. موسوی، س.، حاتمی، م. (1385). دفاع مشروع پیشدستانه در حقوق بین‌الملل. مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، 72(0)، 324-303 .
  28. نعمت‌پور، ا.، تقی زاده انصاری، م.، ببری گنبدی، س. (1402). مسؤلیت دولت‌ها در مقابله با حملات تروریستی به زیرساخت‌های حیاتی یک کشور. فصلنامه مطالعات بین‌المللی، 19(4)، 171-187.  doi: 22034/isj.2023.365506.1912
  29. نعمت‌پور، ا.، تقی زاده انصاری، م.، ببری گنبدی، س. (1400). مقابله با حملات تروریستی به زیرساخت‌های حیاتی یک کشور در قواعد حقوق بین‌الملل. فصلنامه مطالعات بین‌المللی، 18(3)، 165-185. doi: 22034/isj.2022.301984.1573
  30. نواندیش. (1400). حمله سایبری به سایت وزارت ارشاد و نمایش تصاویر گروهک منافقین. پایگاه خبری- تحلیلی نواندیش، در: https://noandish.com/fa/news/138788/%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87
  31. Ackerman, D. (2003). International Law and the Preemptive Use of Force Against Iraq. CRS Report of Congress Aprill 11. 1-6.
  32. Arend, A. (2003). International Law and the Preemptive Use of Military Force. The Washington Quarterly. Vol. 26. 89-103.
  33. Collin, B. (1997). The future of Cyberterrorism: Where the Physical and Virtual Worlds Converge. 11th Annual International Symposium on Criminal Justice Issues.
  34. Cornish, P., Livingstone, D., Clemente, D., Yorke, C. (2010). On Cyber Warfare. A chatham House Report. 1-49.
  35. Couzigou, I. (2022). The Criminalization of Online Terrorism Preparatory Acts under International Law. Studies in Conflict and Terrorism. Vol. 45. 535-554.
  36. Garner, B. (2009). black\s law dictionary. USA: Thomson West, 9th ed.
  37. ICJ Reports. (1986). Military and Paramilitary Activities in and Against Nicaragua (Nicaragua V United states). at: https://www.icj-cij.org/node/100900.
  38. ICJ Reports. (1996). on the Legality of the Threat or use of Nuclear weapons. at: Reportshttps://www.refworld.org/cases,ICJ,4b2913d62.html.
  39. Martínez Esponda, (2023). Norm-instability as a Strategy in International Lawmaking: The Case of Self-defence against Non-State Actors. The Many Paths of Change in International Law. 69-88. doi: org/10.1093/oso/9780198877844.003.0003
  40. Melzer, N. (2011). Cyberwarfare and international Law. UNIDIR. 1-38.
  41. Scharf, , Sterio, M., Williams, P. (2020). Use of Force in Self-Defense against Non-State Actors, in: The Syrian Conflict's Impact on International Law. London: Cambridge University Press. doi: https://doi.org/10.1017/9781108863650.005.
  42. Scobbie, I. (2020). self—defence as an exception to the prohibition on the use of force. Oxford University Press. 149-178. doi: org/10.1093/oso/9780198789321.003.0009.
  43. SC/Res/2249. (2015). threats to international peace and security caused by terrorist acts at: https://www.securitycouncilreport.org/atf/cf/%7B65BFCF9B-6D27-4E9C-8CD3-CF6E4FF96FF9%7D/s_res_2249.pdf.
  44. Stark, R. (1999). cyber Terrorism: Rethinking New Technology. Department of Defence and Strategic Studies.
  45. The U.S. Army Training and Doctrine Command. (2016). Threat tactics report: islamic state of Iraq and the levant. S. Army Training and Doctrine Command. 1-44.
  46. Young, S. (2022). Contesting Subjects: International Legal Discourses on Terrorism and Indigenous Peoples’ Human Rights. Asian Journal of International Law, 13(2). 273-293. doi: https://doi.org/10.1017/S2044251322000534