Ancestors` advice Kings morality in saadi`s political ideas

Document Type : Original Independent Original Article

Author

Prof. od Dept. of Political Sciences, Islamic Azad University, Sciences & Research Branch, Tehran, Iran

Abstract

Among Persian philosophers and orators, Saadi is the only character who has left lasting oeuvres about Wisdom, prudence and anthology. Saadi`s written traces especially two books of Boostan and Golestan- former in poetry and later in prose not only in Persian language, but also in any other languages have no kindred in Oratory, wisdom and knowledge. Although from artistic and aesthetic point of views everyone knows Saadi as the Master of speech, however he recounted the most important and deepest social issues in his works. That is why we should consider him as aprominent sociologist and realist luminary of  his  era.  In  this  regard,  he  has  always  invited  human  beings especially the lords of power into Realism, moderation and respect to justice. His advices for rulers and monarchs particularly in his odes, prose treatises and in Golestan book by use of the most attractive words and eloquent sentences have been always fame between science and speech communities. We can talk about his thoughts and opinions a lot, but in this paper it is tried to peruse Saadi`s point of view about “what are the duties and responsibilities of kings and lords of power and how they should behave with their inferiors?"
God willing in another article, the political ideas of Saadi about realism, wisdom, prudence and moderation will be analyzed.

Keywords


1. سعدی تخلص شعری شیخ ما است که به خاطر ارادت به سعد زنگی از اتابکان مردم دوست و خردمند سلغری این عنوان را برگزیده. ضمن اینکه در باب نام او نیز میان سعدی پژوهان محل اختلاف است. برخی مصلح الدین-بعضی شرف الدین و تعدادی نیز هردو کلمه را به او نسبت داده اند. در این مورد، رجوع شود به محمد محیط طباطبایی -چرا سعدی را سعدی خوانده اند- مجله وحید، دوره نهم، شماره 2 اردیبهشت 1350
2. کلیات سعدی، از روی نسخه تصحیح شده محمد علی فروغی، تهران، ققنوس، 1379، رسائل نثر، ص 905. 3. همان، ص 904
4. همانجا.
5. همان، ص 914
6. گلستان، باب اول، حکایت شانزدهم، ص 35
7. رسائل نثر، ص 908
8. همان، ص 907
9. همان، ص 908
10. همان و ص 915
11. همانجا
12. همانجا
13. همان، ص 907
14. همانجا
15. همان، ص 905
16. همان، ص 906
17. مواضع، ص 862
18. گلستان، باب اول، حکایت یازدهم، ص 30
19. همان، باب اول، حکایت اول، ص 22
20. همانجا
21. علی دشتی، قلمرو سعدی، چاپ پنجم، تهران- امیر کبیر 1356 ، صص 313، 306 و317. رجوع شود در این باره به گلستان سعدی، به کوشش خلیل خطیب رهبر، چاپ هفدهم، تهران- انتشارات صفی علیشاه 1384 ، صفحات مختلف.
22. کیخسرو هخامنشی، حکمت سعدی، چاپ دوم، تهران، انتشارات امیر کبیر 1355، ص65.
23. مواعظ، صص 55-754
24. همان، ص 767
25. گلستان، باب هشتم، ص 166
26. مواعظ، صص 46-745
27. همان، صص 79-777
28. رسائل نثر، ص 914
29. همان، ص 917
30. مواعظ، ص 774
31. علی دشتی، کتاب پیشین، ص 316
32. رسائل نثر، ص 903
33. همان، ص 915
34. همان، ص 908
35.  علی دشتی، کتاب پیشین، صص 19-318
36. مواعظ، ص 767
37. گلستان، باب اول، حکایت ششم، صص 27-28
38. بوستان، باب اول، حکایت نهم، صص 206-207
39.  همان، صص 188-190
40. همان، باب اول، حکایت سوم، ص 200
41. گلستان، باب اول، حکایت نوزدهم، ص 38
42. بوستان، باب اول، حکایت، صص 205-206
43. مواعظ، ص 746
44. رسائل نثر، ص 913
45. همان، ص 911
46. همانجا