مهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240320China's Security Agreement with the Solomon Islands: Expansion of China’s Power Projection in Island Chainتوافقنامه امنیتی چین با جزایر سلیمان: گسترش دامنه قدرتنمایی در زنجیره جزایر72818995010.22034/isj.2024.379771.1949FAرشیدرکابیانعضو هیئت علمی دانشگاه آیت الله بروجردیحسیندلاوردکترای روابط بینالملل دانشگاه تربیت مدرس.0000-0003-1768-6945Journal Article20230221The Solomon Islands are a group of hundreds of islands east of Papua New Guinea in the South Pacific Ocean. As the US and its allies continue their provocative actions against China regarding Taiwan, China clarified the scale and scope of its geostrategic ambitions in the Pacific Islands in the first half of 2022. The first indication was the disclosure of the draft of a secret security treaty between China and the Solomon Islands in March. This descriptive-analytical study aims to discuss the nature of this security agreement and its effect on the power of China in the island chain. The main research questions were as follows: 1- What is the position of China’s power projection strategy in the island chain in the foreign policy of China? and 2- What is the role of the Solomon Islands in this strategy? The study findings generally suggested that China is attempting to broaden its sphere of influence over the "island chain" in order to change the balance of power against the superior pole. In addition, the strategic importance of the Solomon Islands to China lies in its geographical location as the third island chain.مجمعالجزایر سلیمان مجموعهای از صدها جزیره است که در شرق پاپوآ گینه نو در جنوب اقیانوس آرام قرار دارند. در شرایطی که اقدامات تحریکآمیز آمریکا و متحدانش علیه چین در قبال تایوان ادامه دارد،در نیمه اول سال 2022، چین مقیاس و دامنه بلندپروازیهای ژئواستراتژیک خود در منطقه جزایر اقیانوس آرام را روشن کرد. اولین نشانه در ماه مارس زمانی رخ داد که یک پیش نویس توافقنامه امنیتی محرمانه بین چین و جزایر سلیمان فاش شد.هدف مقاله حاضر، درک ماهیت این توافق امنیتی و قدرتنمایی چین در زنجیره جزایر هست. سؤالی که در این زمینه مطرح میشود آن است که قدرتنمایی در زنجیره جزایر چه جایگاهی در سیاست خارجی چین دارد؟ جایگاه جزایر سلیمان در این استراتژی چگونه تعریف میشود؟ روش مقاله توصیفی- تحلیلی است.نتیجهگیری کلی مقاله نشان میدهد که چین بهمنظور توازن علیه قطب برتر میکوشد دامنه نفوذ خویش را در «زنجیره جزایر » گسترش دهد و اهمیت راهبردی جزایر سلیمان برای چین در موقعیت جغرافیایی به عنوان زنجیره جزایر سوم است.https://www.isjq.ir/article_189950_4b4891156be5b1b8de342fb4b8046bc6.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240320Establishing the immunity of the Central Bank by the International Court of Justice
in the case of "Certain Iranian Assets"تثبیت مصونیت بانک مرکزی توسط دیوان بینالمللی دادگستری در قضیه «برخی اموال ایران»295019386110.22034/isj.2024.422276.2087FAعبداللهعابدینیعضو هیأت علمی پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی (سمت)0000-0002-3771-4870Journal Article20231025The issue of central bank immunity in international law, except in the 2004 United Nations Convention on the Jurisdictional Immunity of States and their Property, was not explicitly discussed in international judicial procedure until the International Court of Justice's ruling in the case of "Certain Iranian Assets". There are some judicial procedures from the domestic courts of States in this regard, which mainly tend towards the absolute and sometimes restrictive immunity of the central banks. However, the Court's approach in the case of Certain Iranian Assets, although implicitly, showed that it is still paying attention to the immunity of the State and its agencies , i.e. the immunity of the State and important State agencies related to it, including the central bank. The question of the present article is what is the approach of the Court regarding the immunity of the central bank in this case and what international legal consequences does it bring? While describing the positions of the parties to the dispute and reviewing the judgment, in this paper, we will examine the approach of the parties to the dispute in the light of the 1955 Treaty of Amity, Economic Relations and Consular Rights, and we will analyze the findings of the Court regarding the Central Bank.موضوع مصونیت بانک مرکزی در حقوق بینالملل جز در کنوانسیون 2004 ملل متحد در مورد مصونیت دولتها و اموال آنها به صراحت در رویه قضایی بینالمللی تا پیش از صدور رأی دیوان بینالمللی دادگستری در قضیه «برخی اموال ایران» مورد بحث قرار نگرفته بود. برخی رویههای قضایی از محاکم داخلی کشورها در این خصوص وجود دارد که عمدتاً به سمت مصونیت مطلق و گاه نسبی بانک مرکزی تمایل دارند. اما رویکرد دیوان در قضیه برخی اموال، هرچند به طور ضمنی، نشان داد که دیوان نیز همچنان به مصونیت دولت و لوازم ناشی از آن یعنی مصونیت دولت و عناصر مهم حاکمیتی مرتبط با آن از جمله بانک مرکزی توجه دارد. پرسش نوشتار حاضر آن است که رویکرد دیوان در مورد مصونیت بانک مرکزی در این پرونده چه بوده و چه پیامدهای حقوقی بینالمللی به همراه دارد؟ ضمن توصیف مواضع طرفین اختلاف و مروری بر رأی، در این نوشتار، به بررسی رویکرد دولتهای خواهان و خوانده در پرتو زمینه معاهده مودت، روابط اقتصادی و حقوق کنسولی 1955 میپردازیم و یافته دیوان در خصوص بانک مرکزی را مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهیم داد.https://www.isjq.ir/article_193861_d20f0af6b330814c7a7dd1403a448517.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240320Explanation of Iran's foreign policy by emphasizing the role of society, state and international system (2021 - 2023)تبیبن سیاست خارجی ایران در پرتو نقش متغیرهای جامعه، دولت و نظام بین الملل (1402- 1400)516818439910.22034/isj.2023.394964.1996FAحسینکریمی فردگروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.0000-0002-1311-1178Journal Article20230509in this article, an attempt is made to explain Iran's foreign policy by emphasizing some variables of James Rosena, such as the government, society and the structure of the international system. In addition, its evaluation should be paid during the period (about 1.5 years) of the Rasis's state. The question of this article is: What changes has Iran's foreign policy undergone in the light of the demands, values and norms of the groups and middle classes of the society, the foreign tendencies of the government and the relationship with the great powers? The explanation to be proven is: the identity and value distinction of the 13th state with groups and the middle class, especially women and young people, is going on at different levels and dimensions, especially in the field of foreign policy. The similarity of identity between these groups with culture The West has caused America and Western European countries to align with them. On the other hand, the Rasis’s state is trying to confront the West, especially the United States, by strengthening its view of the East and trying to establish a strategic relationship with China and Russia. The findings of the research indicate that the variables of the state and the international system have the greatest impact, and the variables of the society, especially the values, norms and demands of the middle class, play a marginal role in the direction of the Rasis's foreign policyدر این مقاله تلاش می شود با تاکید بر بعضی از متغیرهای »جیمز روزنا« مثل "دولت"،"جامعه" و " نظام بین الملل" به تبیین سیاست خارجی ایران و ارزیابی آن در دوره زمانی(2ساله ابتدایی) رئیسی پرداخته شود. سوال این مقاله عبارتست: سیاست خارجی ایران در پرتو تقاضاها،ارزش ها و هنجارهای گروه ها و طبقات متوسط جامعه، گرایشهای خارجی دولت و ارتباط با قدرت های بزرگ(چین،روسیه و امریکا)چگونه تبیین می شود؟متدولوژی مقاله تحلیلی –تبیینی است.فرضیه عبارتست از: سیاست خارجی ایران در مقطع زمانی 1402-1400 با توجه به متغیر دولت( شرق گرایی ناشی از یکدست شدن نهادهای حاکمیتی )و متغیر ساختار نظام بین الملل (همسویی با روسیه و چین در نظام بین المل) و کم توجهی به خواسته ها،تقاضا و ایدههای جامعه خصوصا طبقه متوسط قابل تبیین می باشد.یافته های پژوهش نشان می دهد متغیرهای دولت و سیستم بین الملل بیشترین تاثیر و متغیر جامعه به خصوص ارزش ها،هنجارها و تقاضاهای طبقه متوسط نقش حاشیه ای در جهت گیری سیاست خارجی رئیسی ایفاء می نمایند.https://www.isjq.ir/article_184399_d0e363d1aaca845a358a88b08490afb6.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240320Reviewing and Identifying Sharia Rules Governing International Relationsبازخوانی و شناسایی قواعد شرعی ناظر به روابط بین الملل698718619610.22034/isj.2023.399199.2017FAعلیمحمدیانعضو هیأت علمی گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشگاه بزرگمهر قائنات، قائن، ایران.0000-0001-8879-1879رضاسرابیمدرس مدعو دانشگاه بزرگمهر قائنات.0009-0003-9665-2950Journal Article20230526In today's world, described as a global village, countries inevitably need to expand their interactions, collaborations, and international relations with each other. No country can claim to be self-sufficient, as thriving in the new global order is virtually impossible without transnational ties. States must regulate their relations with the rest of the world; Islamic states, additionally, must consider Sharia frameworks and norms when forming their international interactions. The term "governing rules of international relations" means that Muslims must adjust their relations with non-Muslim states in conformity to these guidelines. Given the gap in research, the present study employs a descriptive-analytical approach and problem-oriented perspective to explore the written Islamic heritage. The findings indicate that according to Sharia teachings and the opinions of Islamic jurists, four fundamental principles can be considered as the foundations of Islamic international relations: 1) The Rule of Dignity (Karāmah), 2) the Rule against Defamation of Religion, 3) Rule of Denying Means (Nafy al-Sabīl), and 4) Rule of No Harm (Lā Darar) with the Rule of Obligation (al-Iltizām) also being a subset and function of this rule.در دنیای کنونی که از آن به دهکده جهانی تعبیر میشود، کشورها ناگزیر به گسترش تعامل و همکاری و فزونی ارتباطات بینالمللی با یکدیگر میباشند. درواقع امروزه نمیتوان کشوری را یافت که خود را بینیاز از تعامل با سایر کشورها دانسته و قاعدتاً زیست در نظم نوین جهانی بدون برخورداری از روابط فراملی ممکن نیست. در این میان از یکسو بایستی به تنظیم روابط خود با جهان پرداخت و از دیگر سوی، برای کشورهای اسلامی ضرورت دارد که در تنظیم تعاملات بینالمللی خود، چارچوبها و هنجارهای شریعت را مدنظر قرار دهند. مقصود از ناظر بودن این قواعد بر عرصه روابط بینالملل، این است که مسلمانان میبایست، مطابق این رهنمودها، رابطه خود را با کشورهای غیرمسلمان تنظیم نمایند. با عنایت به خلاء پژوهشی موجود، جستار حاضر با کاربست شیوه توصیفی-تحلیلی و در پژوهشی مسئلهمحور، میراث مکتوب اسلامی را مورد کاوش قرار داده است. رهاورد پژوهش نشان میدهد مطابق آموزههای شریعت و متخذ از آرای فقیهان اسلامی، میتوان چهار قاعده بنیادین را بهمثابه شالوده و زیربنای روابط بینالملل اسلامی در نظر گرفت: 1- قاعده کرامت. 2- قاعده وهن و تنفیر دین. 3- قاعده نفی سبیل. 4- قاعده لاضرر (که قاعده الزام نیز میتواند زیرمجموعه و تابعی از این قاعده تلقی شود).https://www.isjq.ir/article_186196_d33a5777b40d98ff1f76630844d62a0e.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240320Employing the Targeted Killing Strategy against Terrorist Leaders: A Legal Criticism of Military Justifications with an Emphasis on Applicable International Lawکاربست راهبرد قتلهای هدفمند علیه رهبران تروریسم: نقدی حقوقی بر توجیهات نظامی با تأکید بر ضوابط حقوقی بینالمللی قابل اعمال8910918206910.22034/isj.2023.389138.1986FAپوریاابراهیم زادهدانشآموخته کارشناسیارشد، گروه حقوق بینالملل، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران0000-0001-6172-0202سمیهرحمانیاناستادیار گروه حقوق بینالملل، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.0000-0002-6364-7157Journal Article20230309Since the early 21<sup>st</sup> century, major changes have emerged in the attitudes of a few states toward counterterrorism. In this regard, Israel and the US have adopted unusual military strategies, <em>e.g.</em>, targeted killings, in their martial doctrines to fight what they interpreted as terrorism. The foregoing strategy targets merely terrorist leaders and prevents massive campaigns against terrorism. However, no regulations in the international law have prescribed this strategy for counterterrorism. This study aims to determine the legal criticisms of military justifications for resorting to the targeted killing strategy. If it is essential to adopt this strategy, which has been neglected in the international law, what regulations must be observed? The authors used a descriptive-analytical method in this study as well as a comparative technique in some cases to address the foregoing question. In conclusion, although the targeting killing strategy is sometimes considered favorable from a martial perspective, it is difficult to legally justify this strategy. Therefore, five regulations should be followed if this strategy is deemed to be applicable.با ورود به قرن 21 تغییرات فاحشی در رویه تعداد معدودی از دولتها پیرامون نحوه مبارزه با تروریسم پدید آمد. در این راستا کشورهای اسرائیل و آمریکا راهبردهای نظامی ناشناختهای همچون راهبرد قتلهای هدفمند را در دکترین نظامی خود وارد نمودند و بر پایه آن به مبارزه با آنچه که به زعمشان تروریسم تعبیر میگشت پرداختند. راهبرد صدرالأشاره از این امتیاز برخوردار است که از لشکرکشیهای گسترده علیه تروریسم اجتناب و صرفاً رهبرانشان را مورد هدف قرار میدهد لیکن هیچ مقررهای در حقوق بینالملل مبارزه با تروریسم را با توسل بدین راهبرد تجویز ننموده است. پرسش اصلی تحقیق حاضر آن است که به لحاظ حقوقی چه انتقاداتی بر توجیهات نظامی مطروحه در مقام طرفداری از توسل بدین راهبرد وارد است و در صورت لزوم بر کاربست این راهبرد مسکوت در حقوق بینالملل چه ضوابطی میبایست رعایت شود؟ در این تحقیق نویسندگان از روش توصیفی-تحلیلی و در مواردی از روش تطبیقی استفاده نمودند تا به پرسش فوق پاسخ دهند. نتیجه کلی تحقیق بدین موضوع تأکید میکند که هر چند در مواردی کاربست راهبرد قتلهای هدفمند علیه رهبران تروریسم از لحاظ نظامی مطلوب است لیکن توجیه حقوقی چنین عملی بسیار دشوار بوده و مقتضی است که در صورت لزوم بر کاربست این راهبرد پنج ضابطه رعایت شود.https://www.isjq.ir/article_182069_482482e03a77669fadb03500dd9e71b3.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240320Challenges to the LGBTQ Community within the Framework of Islamic Law and Human Rightsچالشهای دگرباشان در چارچوب حقوق اسلامی و حقوق بشر11113319054910.22034/isj.2024.406271.2038FAمحدثهقوامی پور سرشکهدانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران0009-0002-8865-270Xامیررضامحمودیاستادیار گروه فقه و حقوق، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران.0000-0001-8997-5071Journal Article20231103LGBTQ rights have increasingly gained importance in an era of globalization and cultural diversity. Human rights are founded on certain principles such as the inherent dignity of humans and the equality of all people. The <em>Universal Declaration of Human Rights</em> and relevant international treaties prohibit all forms of discrimination, <em>e.g.</em>, those based on sexual orientation, and emphasize equal rights for everyone. Therefore, the LGBTQ community should have equal rights like everyone else from the perspective of human rights. However, LGBTQ relationships are considered against human nature by Islamic law, which is founded on the ethical precepts and standards of Islam. Accordingly, Islamic law not only opposes such relationships but also rejects the possibility of granting the LGBTQ community equal rights. The discrepancy in the approaches and attitudes of these two legal schools has resulted in major national and international challenges and conflicts over LGBTQ rights. Therefore, this descriptive-analytical study aimed to address the challenges and conflicts between these two legal schools regarding LGBTQ rights. According to the findings, there are significant philosophical and conceptual gaps between Islamic law and human rights, which have led to serious obstacles in this area. Human rights are predicated on equality, whereas Islamic law is based on ethical and religious principles. As a result, Islamic law takes a more pragmatic and realistic view of LGBTQ rights.در عصر جهانی شدن و گسترش تنوع فرهنگی، موضوع حقوق دگرباشان از اهمیت ویژهای برخوردار شده است. حقوق بشر بر پایه اصولی همچون کرامت ذاتی انسانها و برابری حقوق تمام افراد بنا شده و اعلامیه جهانی حقوق بشر و معاهدات بینالمللی مرتبط، هرگونه تبعیض از جمله بر اساس گرایش جنسی را ممنوع و حقوق مساوی برای همگان را مورد تأکید قرار داده است. بنابراین از منظر حقوق بشر، دگرباشان نیز باید همانند سایر افراد از حقوق مساوی برخوردار باشند. اما در مقابل، حقوق اسلامی مبتنی بر موازین و اصول اخلاقی اسلام است که روابطدگرباشان را مغایر با فطرت آدمی دانسته و حرام میشمارد. بر همین اساس، حقوق اسلامی علاوه بر مخالفت با اینگونه روابط ، امکان شناسایی حقوق برابر برای دگرباشان را نیز نمیپذیرد. این تفاوت کامل در رویکرد و نگرش این دو مکتب حقوقی، موجب بروز چالشها و تعارضات عمیقی در حوزه حقوق دگرباشان در سطح ملی و بینالمللی گردیده است. این پژوهش با هدف بررسی چالشها و تعارضات موجود میان این دو مکتب حقوقی در خصوص حقوق افراد دگرباش انجام شد. روش تحقیق مورد استفاده، رویکردی توصیفی-تحلیلی داشت. یافتهها نشان میدهد که تفاوتهای فلسفی و مفهومی عمیق میان حقوق بشر و حقوق اسلامی منجر به چالشهای اساسی در این زمینه شده است. حقوق بشر بر مبنای برابری استوار است درحالیکه حقوق اسلام بر پایه اصول اخلاقی و شرعی قرار دارد که دیدگاهی کاربردیتر و واقعبینانهتر نسبت به حقوق دگرباشان دارد.https://www.isjq.ir/article_190549_5c13f116d58c7c3bfc47b74ba18aafab.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240320Legal Consequences of the Establishment of the Independent International Fact-Finding Mission on the Islamic Republic of Iran from the Perspective of International Criminal Lawپیامدهای تشکیل هیات مستقل بینالمللی حقیقتیاب برای ایران از منظر حقوق بینالملل کیفری13515918444810.22034/isj.2023.392579.1993FAستارعزیزیاستاد حقوق بینالملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.0000-0003-3609-7644کیانبیگلربیگیدانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بین الملل، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0001-8659-0299Journal Article20230621After the events that happened on 17 September 2022 in Moral Security Police building, protests started in Iran. These incidents started in the cities of Saqqez and Tehran and continued for several months in different cities of Iran and the world. After that, there were many reactions in Iran and other parts of the world. Following these protests, the United Nations Human Rights Council, by issuing Resolution A/HRC/S-35/L.1, established an "Independent International Fact-Finding Mission". The establishment of the fact-finding commission is one of the most important mechanisms of the Human Rights Council for protecting human rights through the investigation of violations in United Nation’s Member States when observing human rights in that country is worrying and the Council should confront with this situation and prevent from impunity. The research method of this article is analytical-descriptive and the method of collecting information is library method. The main question of this research is what will be the effects and legal consequences of the reports of this commission for Iran in the light of examining similar commissions’ activities? The hypothesis of the authors is that the universal jurisdiction of some mainly European courts to prosecute serious human rights violators may be activated.پس از اتفاقات رخ داده در ۲۶ شهریور ۱۴۰۱ در ساختمان پلیس امنیت اخلاقی، در ایران اعتراضاتی آغاز شد. این حوادث از شهرهای سقز و تهران شروع شد و چندین ماه در شهرهای مختلف ایران و جهان ادامه داشت. از آن پس بود که واکنشهای بسیاری در سطح ایران و جهان ایجاد شد. در پی این اعتراضات، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد با صدور قطعنامه A/HRC/S-35/L.1 اقدام به تشکیل «هیات مستقل بینالمللی حقیقتیاب» نمود. تاسیس هیات حقیقتیاب یکی از مهمترین سازکارهای شورای حقوق بشر در حفاظت از حقوق بشر، از طریق تحقیق درخصوص موارد نقض حقوق بشر در هر یک از دول عضو ملل متحد در زمانی است که وضعیت رعایت حقوق بشر در آن کشور، نگران کننده بوده و سازمان در جستجوی مقابله با این وضعیت و جلوگیری از بیکیفرمانی باشد. روش بررسی این پژوهش، تحلیلی–توصیفی میباشد و شیوهی گردآوری اطلاعات، کتابخانهای است. سوال اصلی این پژوهش آن است که در پرتو بررسی فعالیت هیاتهای مشابه، آثار و پیامدهای کیفری گزارشهای این هیات برای ایران چه خواهد بود؟ فرضیه نگارندگان آن است که صلاحیت جهانی برخی محاکم عمدتاً اروپایی برای تعقیب ناقضان شدید حقوق بشر ممکن است فعال گردد.https://www.isjq.ir/article_184448_c5f0d64023461cde9e0d459d52fceff1.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240320Evaluating the Role of Energy in the Ukraine War and the Emerging New World Order within the Framework of Interdependence Theoriesارزیابی نقش انرژی در جنگ اوکراین و نظم نوین جهانی در حال ظهور در چارچوب نظریههای وابستگی متقابل16118118760310.22034/isj.2024.423503.2092FAمریمهاشمی نژاد اشرفیدانشآموخته کارشناسی ارشد مطالعات منطقهای، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران0009-0004-6227-9446عباسملکیاستاد سیاستگذاری انرژی، دانشکده انرژی، دانشگاه صنعتی شریف0000-0002-4201-9549Journal Article20231201Energy security has become intricately intertwined with state power, resulting in a complex web of interdependence among energy-producing and consuming countries. Any disruption in this network of interdependencies can have significant ripple effects on the international system. The Russian invasion of Ukraine in 2022 had a profound impact on the international system following the Cold War. Russia's substantial reserves of oil and gas have historically positioned it as the primary energy exporter to Europe, and the interconnected energy networks resulted in a significant level of interdependence. The main questions of this research are, considering the significance of energy in the dynamics between Russia and Europe, what has been the role of this prominent factor in the conflicts between Russia and Europe? And what changes did the consequences of the war in Ukraine create in the energy geopolitics of the international system? In this regard, this study seeks to find the correlation of energy in the Ukraine war within the framework of interdependence theories, and its findings indicate that energy, as a strong field of interdependence between Russia and Europe, for reasons such as ideological differences, long-standing distrust, and most importantly, the weaponized use of it by the parties not only failed to create a pluralistic security society but have also led to threatening perceptions. These perceptions have escalated to the point of war and have had an impact on international relations.در دنیای کنونی مسئله امنیت انرژی برای کشورهای تولیدکننده و مصرفکننده، پیوند ناگسستنی با قدرت دولتها پیدا کرده و این امر کشورها را در مجموعهای درهم تنیده از وابستگی متقابل محصور کرده است؛ به طوری که هر نوع اخلال در آن میتواند همچون اثر پروانهای دگرگونی عظیمی در نظام بینالملل ایجاد کند. حمله روسیه به اوکراین در 2022، از مهمترین پدیدهها پس از پایان جنگ سرد است که ساختار نظام بینالملل را تحت تاثیر قرار داد. ذخائر عظیم نفت و گاز روسیه، این کشور را به بزرگترین صادرکننده انرژی به اروپا تبدیل کرده بود. شبکه حیاتی درهم تنیده تبادلات انرژی میان روسیه و اروپا آن چنان وابستگی متقابل ایجاد کرده بود که حوزه انرژی در مراکز حساسی مانند شورای عالی امنیت ملی کشورها تصمیمگیری میشد. سوالهای اصلی پژوهش این است که با توجه به اهمیت انرژی در روابط روسیه و اروپا، نقش آن در منازعات روسیه و اروپا چه بوده است؟ و عواقب جنگ اوکراین چه تغییراتی را در ژئوپلتیک انرژی نظام بینالملل ایجاد کرد؟ در این راستا این مطالعه در پی یافتن همبستگی متغیر انرژی در جنگ اوکراین در چارچوب نظریههای وابستگی متقابل است و یافتههای آن حاکی از آن است که انرژی به عنوان رشته مستحکم وابستگی متقابل روسیه و اروپا، به دلایلی چون اختلافات ایدئولوژیک، بیاعتمادی دیرینه، و از همه مهمتر استفاده تسلیحاتی طرفها از آن، نه تنها موجب ایجاد جامعه امنیتی متکثر نگردید، بلکه خود باعث برداشتهای تهدیدآمیز شد تا جایی که با یک جنگ از هم گسست و روابط بینالملل را تحت تاثیر قرار داد.https://www.isjq.ir/article_187603_585b7452ec51f59911a14d0197991f5e.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240320Differences between Good Governance and Defective Governanceتفاوت های حکمرانی مطلوب با حکمرانی معیوب18320019386210.22034/isj.2024.375373.1939FAحسینعلاییاستاد دانشگاه جامع امام حسین (ع)Journal Article20230821The main question of this article is what is good governance and what are its differences with bad governance? This article was compiled based on sources and library study in the field of governance . In the explanation of the article, descriptive-analytical methodology with the aim of examining two categories of defective governance and optimal governance. The findings and conclusions show that the development and progress as well as the backwardness of any nation is rooted in the country's governance. It is the quality and function of governance that determines whether governance is desirable or defective. Good governance requires the use of a set of policies and strategies in order to increase the efficiency and performance of the government in satisfying the people, also increasing the competition in the political and economic fields, as well as making the government more responsive and efficient and modern. Defective governance, which occurs by putting pressure on the people and imposing the desires of the rulers on different strata, causes a decrease in national satisfaction and a decrease in the performance as well as inefficiency of the government compared to other competing countries. In defective governance, those who have more qualifications and professional competence are left aside and those who have less competence take over the administration of the country's affairs. The results of this article will be able to evaluate, guide or modify a wide range of actions needed in the field of governance in the form of recommendations and policy packages.پرسش اصلی این مقاله ایناست که حکمرانی مطلوب چیست و چه تفاوتهایی با حکمرانی معیوب دارد؟ این مقاله بر پایه منابع و مطالعه کتابخانهای، تدوین و با استفاده از بررسی اسناد و بحث های کارشناسی انجام شده است. در تبیین مقاله از روش شناسی توصیفی- تحلیلی با رویکرد کیفی - اکتشافی و شیوه گردآوری اطلاعات کتابخانهای استفاده شده است. یافتهها و نتیجهگیری نشان میدهد که مهمترین علت توسعه و پیشرفت و نیز عقب ماندگیهای هر ملتی، ریشه در حوزه حکمرانی دارد. کیفیت و کارکرد حکمرانی است که مطلوب بودن و یا معیوب بودن حکمرانی را مشخص میکند. حکمرانی مطلوب نیازمند بکارگیری مجموعهای از سیاست ها و راهبردهاست تا موجب افزایش کارایی و عملکرد دولت در جلب رضایت مردم و نیز بالارفتن رقابت در حوزههای سیاسی و اقتصادی و همچنین پاسخگویی بیشتر دولت و کارآمدی و روزآمدی حاکمیت شود. حکمرانی معیوب نیز که با فشار به مردم و تحمیل امیال حکمرانان بر اقشار مختلف بوجود میآید، موجب کاهش رضایت ملی و نزول عملکرد دولت در مقایسه با سایر کشورهای رقیب و نیز ناکارآمدی میگردد. در حکمرانی معیوب کسانی که اهلیت و شایستگی حرفهای بیشتری دارند، کنار گذاشته شده و آنهایی که صلاحیت کمتری دارند، اداره امور مملکت را بهدست میگیرند. نتایج حاصله از این مقاله قادر خواهد بود در قالب توصیهنگاری و بسته سیاستی، طیف وسیعی از اقدامات مورد نیاز در حوزه حکمرانی را مورد ارزیابی، رهنمون و یا اصلاح قرار دهد.https://www.isjq.ir/article_193862_9d49bb25131cda23ce7f090383219aef.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240320Mechanisms and Measures of the International Legal System to Protect United Nations Peacekeepersسازکارها و تدابیر نظام حقوقی بینالمللی برای حفاظت از صلحبانان سازمان ملل متحد20121818803510.22034/isj.2024.408142.2042FAمحمدعلیولی پوردانشجوی دکتری حقوق بینالملل، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.0000-0002-1684-9215کارنروحانیاستادیار، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران0000-0002-4748-2161محمدرضوی راداستادیار، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران0000-0002-4235-3774Journal Article20230726Considering the growing number of human casualties that peacekeeping operations have entailed in recent years, protection and support for peacekeeping forces have drawn further attention. There are fundamental questions in this regard. What are the measures and mechanisms of the international legal system to protect UN peacekeepers? How successful have they been in protecting these forces? This descriptive-analytical study hypothesized that the international legal system used the Security Council resolutions, the Status of Forces Agreement (SOFA), the Convention on the Safety of United Nations and Associated Personnel (1994), the Geneva Conventions of 1949, the Rome Statute of the International Criminal Court (1998), and other documents to devise certain mechanisms and measures for protecting UN peacekeepers. Nevertheless, these mechanisms and measures have failed to yield efficient and satisfactory outcomes as expected. Although all member states are obliged to obey the resolutions of the UN Security Council, the wording and tone of some of these resolutions do not oblige the member states to do so. The SOFA is a bilateral agreement with a limited scope of action in most cases. Moreover, the Convention on the Safety of United Nations and Associated Personnel is a multilateral agreement that has not been welcomed and supported properly by member states, especially those that host UN peacekeepers. Finally, it is difficult to generalize the provisions and protocols of the Geneva Conventions (1949) and the Rome Statute of the International Criminal Court (1998) to the issue of protecting UN peacekeepers.در سالهای اخیر با توجه به میزان روزافزون تلفات انسانی که عملیات حفظ صلح دربرداشته موضوع حفاظت و حمایت از نیروهای حافظ صلح بیشازپیش مورد توجه قرارگرفته و این پرسشهای اساسی را مطرح کرده که تدابیر و سازکارهای نظام حقوقی بینالمللی برای حفاظت از نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد چیست و تا چه اندازه توانسته از این نیروها حفاظت نماید؟ در پرتو روش توصیفی- تحلیلی مفروض این نوشتار آن است که نظام حقوقی بینالمللی سازکارها و تدابیری را ازجمله در قالب قطعنامههای شورای امنیت، توافقنامه وضعیت نیروها (سوفا)، کنوانسیون ایمنی مورخ 1994 و همچنین اسناد دیگری نظیر کنوانسیونهای 1949 ژنو و اساسنامه رم مورخ 1998 برای حفاظت از نیروهای حافظ صلح ملل متحد مقرر نموده است. بااینحال، این تدابیر و سازکارها نتوانسته آنچنان که باید، مؤثر و رضایتبخش باشند. هرچند که تبعیت از قطعنامههای شورای امنیت برای دولتهای عضو الزامی است، اما لحن برخی از این قطعنامهها بگونهای است که الزام خاصی برای دولتها ایجاد نمیکند. توافقنامه سوفا نیز در بیشتر مواقع دوجانبه بوده و دامنه اجرایی آن محدود است. از سوی دیگر، کنوانسیون ایمنی بهعنوان یک توافقنامه چندجانبه با استقبال چندانی از سوی دولتها (بخصوص دولتهای میزبان نیروهای حافظ صلح) مواجه نشده است. در خصوص مقررات کنوانسیونهای ژنو و پروتکلهای الحاقی و همچنین اساسنامه رم نیز بایدگفت که بهسختی بتوان با توسل به تفسیر موسع، آن مقررات را به مسأله حفاظت از نیروهای حافظ صلح تعمیم داد.https://www.isjq.ir/article_188035_ff11eddb95ce4fb57c169a100816782b.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240320Analyzing Factors Affecting Trump’s Foreign Policy against Iran: Lessons for Iranبررسی مؤلفه های تأثیرگذار سیاست خارجی ترامپ علیه ایران: درس هایی برای ایران21924418712510.22034/isj.2024.404537.2035FAحسنعابدینی کشکوئیهاستادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.0000-0002-2393-3984حسینمسعودنیادانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-2928-2251مهنازگودرزیدانشیار گروه روابط بین الملل،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان) ، اصفهان، ایران0000-0003-2697-2492Journal Article20230125This study examines the influential factors behind Trump’s aggressive foreign policy towards Iran. Following Donald Trump’s victory in the 2016 US presidential election and his adoption of aggressive stances vis-à-vis Iran, the already fragile Iran-US ties, forged during the Obama administration under the Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA), faced uncertainties. Trump’s withdrawal from the JCPOA in 2018 exacerbated the tensions between the two countries, bringing them to the brink of a full-scale war. Trump’s primary objective in withdrawing from the deal and adopting hostile positions against Iran through a strategy of maximum pressure was to achieve an agreement aligning with the interests of the United States. He pursued his ideal agreement in line with the slogan "America First" and making America great again. For Trump, considerations such as ideology, international agreements, and even global public opinion held no significance. The main question addressed in this study is what factors influenced Trump’s aggressive foreign policy towards Iran. Trump’s aggressive foreign policy toward Iran reveals the motivations underlying his aggressive and hostile behavior toward Iran. The findings of this study are based on Mearsheimer’s offensive realism theory and an analytical-descriptive approach to examining Trump’s personality traits. The conclusion demonstrates that Trump’s aggressive foreign policy towards Iran was shaped by internal factors encompassing the roles and personalities of Trump himself, the Department of State, the Treasury Department, the National Security Council, Congress, think tanks, media outlets, and pro-Israeli lobbies. External factors such as the role of Israel and Saudi Arabia, the European Union, China, Russia, and most importantly, Iran’s regional conduct also played a significant role. Through the integration and overlap of offensive realism and Trump’s personality analysis, this study seeks to provide a better understanding of Trump’s aggressive foreign policy toward Iran.این مقاله به بررسی عوامل مؤثر بر سیاست خارجی تهاجمی ترامپ در قبال ایران میپردازد. در پی پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال 2016 و اتخاذ مواضع تهاجمی علیه ایران، روابط شکننده ایران و آمریکا که پس از توافق برجام در دولت اوباما به دست آمده بود، با تردید جدی از سوی وی مواجه شد. خروج ترامپ از برجام در سال 2018 این روابط شکننده را به تیرگی کشاند تا جایی که دو کشور را تا آستانه یک جنگ تمام عیار سوق داد. هدف ترامپ از خروج از برجام و اتخاذ مواضع خصمانه علیه ایران در قالب فشار حداکثری، رسیدن به توافقی مبتنی بر منافع آمریکا بود. ترامپ این توافق را در راستای شعار اول آمریکا و بازگشت عظمت به آمریکا پیگیری میکرد. برای ترامپ، نه ایدئولوژی مهم بود نه توافقات بینالمللی و نه حتی افکار عمومی جامعه جهانی. سؤال اصلی مقاله این است که علت اتخاذ سیاست خارجی تهاجمی ترامپ در قبال ایران متأثر از چه مؤلفههایی بوده است؟ مؤلفههای سیاست خارجی تهاجمی ترامپ علیه ایران، علت رفتارهای تهاجمی و خصمانه وی علیه ایران را ترسیم میکنند. یافتههای این مقاله با استفاده از نظریه واقعگرایی تهاجمی میرشایمر و بررسی شخصیت ترامپ با روش توصیفی - تحلیلی به دست آمده است. هدف این مقاله تحلیل نقش مؤلفههای تأثیرگذار داخلی و خارجی در اتخاذ سیاست خارجی تهاجمی آمریکا علیه ایران در دوره ترامپ میباشد.https://www.isjq.ir/article_187125_0ff91efc8e6bc4ca1d8086627147fa37.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240101Politicization of Ethnic and Religious Identities from Perspective of Political Stability in Egypt after Arab Spring (2011–2022)سیاسیشدن هویتهای قومی و مذهبی از منظر مبانی نظری ثبات سیاسی در مصر بعد از بهار عربی (2011-2022)24526917887610.22034/isj.2023.370911.1954FAیلدابهرامپوردانشجوی دکترای علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.0000-0003-2749-6512ابوالقاسمطاهریاستاد گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.مجتبیمقصودیدانشیار گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.0000-0001-6753-9738Journal Article"Identity politics" is among the prominent topics of novel sociology. In fact, the instances of identity politics include the politicization of ethnic, cultural, linguistic, and religious identities as well as the political activity and participation of ethnoreligious groups to pursue their desires, citizenship rights, and self-determination. The Middle East has emerged as the major focal point for terrorism and ethno-religious conflicts in recent decades. Egypt was among the first Arab states to undergo political and social changes following the onset of successive unrest and political movements in Arab states in 2011. Hence, the main research question is as follows: “What are the most important sociological and domestic factors affecting the politicization of ethnic and religious identities in post-Arab Spring Egypt?” To address this questions, a descriptive-analytical method was employed. According to the findings, the causes of ethnic and religious identity politicization in Egypt are directly related to the “political stability” of this African country. Due to a relatively strong civil society, Egypt managed to go through the transition stage and make progress in various indicators such as political stability, plurality of parties, unemployment rate, inflation rate, and poverty rate. Nevertheless, the lack of consensus on national identity, disruption in the stable transfer of power, and the deep and broad scope of the army's activities still remain the obstacles to successful political stability in Egypt.یکی از مهمترین مباحث و موضوعات در جامعه شناسی جدید، «سیاست هویتی» است. سیاست هویتی در اشاره به سیاسی شدن هویتهای قومی، فرهنگی، زبانی، مذهبی و فعالیت و مشارکت سیاسی گروههای قومی -مذهبی برای پیگیری خواستهها، حقوق شهروندی و تعیین سرنوشت خود به کار میرود. در چند دههی اخیر خاورمیانه به مهمترین منطقهی کانونی تروریسم و خشونتهای قومی-مذهبی بدل شده است. با شروع دومینوی ناآرامی در سرزمینهای عربی در سال 2011، مصر از اولین دولتهای عرب بود که بهعنوان خاستگاه و نقطهی آغاز این طغیانها دستخوش تحولات سیاسی و اجتماعی شد. در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی محقق از مدل نظری «دولت-ملت سازی» استفاده نموده است تا به مهمترین علل سیاسی شدن هویتهای قومی و مذهبی در مصر بعد از بهار عربی پاسخ دهد؟ یافتهها نشان میدهد علل سیاسی شدن هویتهای قومی و مذهبی ارتباط مستقیمی با پروسه دولت -ملتسازی در این کشور آفریقایی دارد . کشور مصر با برخورداری از جامعهی مدنی نسبتا قوی توانست مرحلهی گذار را طی کند و پس از انقلاب در شاخصهایی چون ثبات سیاسی، تعدد احزاب، نرخ بیکاری، نرخ تورم، نرخ فقر و دسترسی به اینترنت پیشرفت داشته باشد. اما علیرغم این پیشرفتها، نبود اجماع در تبیین هویت ملی، خلل در انتقال با ثبات قدرت و گستره عمیق و وسیع فعالیت ارتش به عنوان موانعی برای پروسه دولت-ملتسازی موفق در مصر هنوز مشهود است.https://www.isjq.ir/article_178876_daa3645c38f966442e554b0ba57a54ee.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240320Analyzing the Reasons for Turkey's Strategic Policy Shift in Syria: A Study from 2020 to 2023بررسی علل تغییر سیاستهای راهبردی دولت ترکیه در سوریه (2023-2020)27128918522810.22034/isj.2023.411761.2058FAابوالفضلچرخ اندازدانشجوی دکتری رشته روابط بینالملل، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.0009-0005-2897-6384آرمینامینیدانشیار گروه روابط بینالملل، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.0000-0003-0561-176XJournal Article20230919Turkey's policies have undergone various ebbs and flows over the past two decades. These policies have been characterized by both friendly relations with neighbors and inference in the internal affairs of certain countries, including Syria. These changes fall under the broader strategic objectives of the Turkish government, which require further examination. This article aims to investigate the reasons behind Turkey's strategic policy shift towards Syria. The significance of Syria's position in Turkey's regional political-security strategy has influenced the Erdogan government's change in strategy. This article addresses the question of the impact of Erdogan's policy shift towards Syria on Turkey's strategic policies in the region. The research findings, based on an explanatory-analytical approach using secondary data, indicate several reasons, including Erdogan's perceptual-psychological nature and personality, his inclination to enhance Turkey's position, the internal political and economic instability, as well as national security concerns, particularly in dealing with Kurdish groups. These factors have constrained the Turkish government to adopt a new policy towards Syria. This shift of policy will change Turkey's strategies in the Middle East and cause it to abandon its neo-Ottomanist policies. The economic instability of Turkey, national security considerations, the long border between the two countries, the issue of the Kurds, terrorism, and the presence of millions of Syrian refugees in Turkey are all significant factors in this strategic shift. Currently, Turkey is more pragmatic in changing its neo-Ottomanist policies.سیاستهای ترکیه طی دو دهه گذشته فراز و نشیبهای مختلفی را طی نموده است و از دوستی با همسایگان تا مداخله در امور داخلی برخی کشورها از جمله سوریه متغیر بوده است. این تحولات ذیل راهبردهای کلی دولت ترکیه قابل ارزیابی میباشد که نیازمند واکاوی بیشتر است. مقاله حاضر به بررسی علل تغییر سیاستهای راهبردی دولت ترکیه در قبال سوریه میپردازد. اهمیت جایگاه سوریه در استراتژی سیاسی و امنیتی منطقهای ترکیه بر این تغییر استراتژی دولت اردوغان موثر بوده است. سؤالی که در این مقاله مطرح میگردد این است که تغییر سیاستهای دولت اردوغان در قبال سوریه چه تأثیری بر سیاستهای راهبردی ترکیه در منطقه دارد؟ یافتههای تحقیق که به روش تبیینی ـ تحلیلی با استفاده از دادههای ثانویه صورت گرفته است نشان میدهد به دلیل ماهیت ادراکی ـ روانشناختی و شخصیتی اردوغان و تمایل وی به ارتقاء جایگاه ترکیه و وضعیت نابسامان سیاسی و اقتصادی داخلی و همچنین مسائل امنیت ملی به ویژه مبارزه با گروههای کردی، دولت ترکیه را مجاب نموده سیاست جدید در قبال سوریه را برگزیند که موجب تغییر راهبردهای ترکیه در خاورمیانه و کنار گذاشتن سیاستهای نئوعثمانیگرایی خواهد شد. وضعیت اقتصادی نابسامان ترکیه، امنیت ملی و مرز مشترک طولانی بین دو کشور، مسأله کردها و تروریسم و حضور میلیونها پناهنده سوری در ترکیه مسائلی هستند که در این تغییر راهبرد حائز اهمیت هستند. اکنون ترکیه در تغییر سیاستهای نوعثمانیگرایانه خود عملگراتر شده است.https://www.isjq.ir/article_185228_8bc6fc45fda099d31dde63a7d2a43cf7.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-204520420240101An Examination of Turkey’s Smart Diplomacy in Afghanistan with an Emphasis on Internal and International Factors (2001-2021)جلوه های سیاست هوشمند ترکیه در افغانستان از 2001 تا 202129131118804110.22034/isj.2024.388883.1985FAمحمداعظمطارقدانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه گیلان.0009-0002-2270-6218رضاسیمبراستاد تمام دپارتمان علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه گیلانسجادبهرامی مقدماستادیار روابط بین الملل دانشگاه گیلان.0000-0002-0821-8763Journal ArticleTurkey’s presence in Afghanistan since 2001 suggests Ankara’s smart diplomacy toward Kabul. Turkey tried to spread its persuasive power, popularity, and appeal in Afghanistan in the framework of this diplomacy and thus pursue its national interests. The main question this paper addresses is: What were the components of Turkey’s smart diplomacy in Afghanistan from 2001 to 2021, and what factors influenced their presence? The raw data used in this article was collected using desk research and processed through a descriptive-analytical method. According to the findings, Turkey’s strategy was influenced by diplomacy in a post-modern environment and acceptance of the change in its meaning, and was applied in the framework of of parameters such as humanitarian aid, economic-commercial projects, exertion of influence on ethnic and political leaders, and mediation. Identity-oriented, internal values of Turkey and Afghanistan and their common benefit-oriented constructs, and the perceptions of the leaders of both countries concerning the threats and opportunities, and hence of the dynamic environment of the international order, were among the factors that facilitated this diplomacy. The general conclusion of this article indicates that the internal conditions in Turkey and Afghanistan and the international developments are among the factors driving Turkey to pursue this smart diplomacy in Afghanistan. This diplomacy in the mentioned period included applying all of its soft and hard elements such as using cultural, political, military, diplomatic, and trade capacities and providing economic assistance. حضور ترکیه در افغانستان پس از 2001 حاکی از هوشمندی سیاست آنکارا در قبال کابل بود. در چارچوب این سیاست ترکیه تلاش کرد تا قدرت اقناع، محبوبیت و جذابیت خود در افغانستان را گسترش داده و از این طریق پیگیر منافع ملی خود شود. پرسش اصلی مقاله این است که مؤلفه های سیاست هوشمند ترکیه در افغانستان از 2001 تا 2021 چیست و چه عواملی بر حضور این مؤلفه ها مؤثر بوده اند؟ فرضیۀ مقاله این است که سیاست هوشمند ترکیه در افغانستان در بازه زمانی ذکر شده ترکیبی از کاربرد همۀ عناصر سخت و نرم سیاست نظیر استفاده از ظرفیت های فرهنگی، سیاسی، نظامی، دیپلماتیک، تجارت و کمک های اقتصادی بوده است. شرایط داخلی آنکارا و کابل و تحولات بین المللی از عوامل مؤثر بر هوشمندی این سیاست در قبال افغانستان محسوب می شوند. مواد خام این فرضیه با شیوۀ کتابخانه ای گردآوری و با روش توصیفی-تحلیلی پردازش شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که راهبرد ترکیه متأثر از فضای پست مدرنیستی سیاست و پذیرش تحول در معنای آن بوده که در قالب پارامترهایی چون کمک های بشردوستانه، پروژه های اقتصادی-تجاری، اثر گذاری بر شخصیت های قومی و سیاسی و میانجیگری اعمال شد. ارزش های هویت مدار داخلی افغانستان و ترکیه و سازه های منفعت محور مشترک، درک رهبران هر دو کشور از تهدیدها و فرصتها و بدین ترتیب فضای دینامیک نظام بین الملل از عوامل تسهیل کنندۀ این سیاست بودند.https://www.isjq.ir/article_188041_8b1f9f24b037dd16b438895c34ed7519.pdf