مهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-20458420120420.میزگرد هیات تحریریه با آیت الله هاشمی رفسنجانی128222155FAJournal Article20250531..https://www.isjq.ir/article_222155_541a6d10f67dbe788c764524bef6fe6c.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-20458420120420The Idiosyncratic Features of Iran's Underdevelopmentsابعاد نامحسوس و خلقی توسعه نیافتگی ایران2953222156FAمحمودسریع القلماستاد دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20111211In understanding causes of development and underdevelopment of Iran, economic variables are commonplace. Globally, the role of culture in tracing the philosophical, theoretical and conceptual sources of development is highly emphasized. Growth development, industrialization and applications of techniques in everyday life require a certain view of universe. In both the West and Asia, this element is common. Iranian culture portrays itself as a multifaceted and colorful formality with intricate strata. On the surface, the culture manifests politeness, literary command, curtesy, fabulous lecturing, lasting theatrics, ethical and appealing appearance. However, there exist intricate alleys underneath typical Iranian behavior in an indirect and subtle ways that inhibit national development. Iranians often enjoy plushy lifestyles but verbally deny them, that they here the capacity to change worldviews several times a day, that they entertain people in their surroundings and flatter them with no genuine belief inside; That self-criticism is virtually absent in their discourse and finally that they view life as a short term phenomenon. Such idiosyncrasies prevent fundamental, long-term and strategic undertakings. The social consequences are what sociologists call atomization and lack of social cohesion. This article looks into ten subtle cultural idiosyncrasies of Iranians in pinpointing national underdevelopment.عموماً در فهم مسائل توسعهیافتگی و توسعهنیافتگی ایران، مباحث اقتصادی مطرح میشود. هماکنون در متون مقایسهای توسعه در علم سیاست، عنصر فرهنگ جایگاه مهم فلسفی، مفهومی و نظری پیدا کرده است. رشد، توسعه، صنعتی شدن و بهرهبرداری از تکنیک در حیات اجتماعی محتاج تلقی خاصی از زندگی کردن است. چه در غرب و چه در آسیا، این وجه مشترک است. فرهنگ ایرانی لایههای رنگارنگ، متعدد و در عین حال، ظاهر و باطنهای فراوان دارد؛ عناصر ظاهری فرهنگ حکایت از ادب، تعارف، ادبیات، خوش سخن گفتن، شعر خواندن، موعظه کردن و آراستگی است. کیفیت این وجوه بعضاً در سطح جهانی کمنظیر هستند. اما باطن فرهنگ ایرانی و کوچههای پیچیده و تو در توی رفتار ایرانی عواملی هستند نامحسوس که مانع از پیشرفت کشور میشوند. بعضی از این عوامل نامحسوس عبارتند از: اینکه ایرانی به شدت تجملاتی است ولی آن را نفی میکند؛ اینکه ایرانی جهانبینی روشنی ندارد و ظرفیت تغییر جهت چندین بار در روز را دارد؛ اینکه ظاهر روابط خود را با دیگران حفظ میکند ولی در مبنا به کسی اعتماد ندارد؛ اینکه خود انتقادی در فرهنگ بسیار ضعیف است و در نهایت اینکه نگاه به حیات بسیار کوتاه مدت است. این ویژگیها مانع از کار اساسی، درازمدت و استراتژیک در سامان دادن امور زندگی میشود. نتیجه این فرهنگ، ذره ذره شدن جامعه و بیاعتمادی فراگیر است که مانع از شکلگیری یک نظام اجتماعی منسجم و معنیدار برای رشد و توسعه میشود. این مقاله با ذکر ده عنصر نامحسوس در فرهنگ ایران، به بررسی زیربناهای فرهنگی توسعهنیافتگی ایران میپردازد.https://www.isjq.ir/article_222156_6ce58ad3bec91a2e63ec15139e5f77e5.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-20458420120420Capacity Making of the Constitution for Process of Developmentگنجایشسازی قانون اساسی برای توسعهیافتگی5573222158FAمحسنخلیلیاستادیار علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهدJournal Article20111230Growth, progress and development are inevitable destiny of the countries in the international system. In the process of the modernization of the countries of the world, there are several waves. In every wave of development, some of the countries have able to endeavor to developed situation. The occurring of the new wave of the modernization of the certain countries, misfortunately, became simultaneous with the happening of the triumph of the Islamic Revolution and the Iran-Iraq war. So, Iran was left behind of the caravan of the developed and developing countries. Author, in this paper, tries to discuss the idea about the role and status of the develop-maker capacities in the constitutions. This belief maybe contradiction with the idea of the rule of law.رشد و پیشرفت و توسعه، سرنوشت محتوم کشورها، در نظام بینالمللی شده است. در فرآیندِ نوسازی و توسعه کشورهای جهان، تا کنون، موجهای چندگانهای وجود داشته است و هر چند وقت یکبار، گروهی از کشورها، توانستهاند خود را به جرگه کشورهایی برسانند که پیشرفته و توسعهیافته نام گرفتهاند. رخدادِ موجِ نوین رشد و ترقی کشورها، به ویژه در دهه هشتاد میلادی، از بختِ بد، همزمان شد با وقوع انقلاب اسلامی و جنگِ عراق و ایران و سبب گشت ایران که نیروی ذخیره فراوانی برای دسترسی به توسعه داشت، از کاروان کشورهای سریع رشدیابنده بیرون افتد و نوسازی و پیشرفت در عهده تعویق و تأخیر افتد. نگارنده، در این نوشتار ایده خود را درباره نقش و جایگاه گنجایشهای توسعهسازانه قانون اساسی در مسیر رشد و نوسازی، در میافکند که شاید بهمثابه نوعی مخالفخوانی با ایده حکومت قانون، بهشمار آید. همچنین گنجایشهای حقیقی و واقعی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در این نوشتار مورد نقد و ارزیابی آکادمیک قرار میگیرد. ترازوی این ارزیابی، منافع ملی و پیشرفت کشور در نظام بینالملل است. وزنههای این ترازو؛ گنجایشسازی قانون اساسی است.https://www.isjq.ir/article_222158_b37ad83cf2dac65b1fcf77f6be55eafe.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-20458420120420Iran's Foreign Policy and Future Studiesنقش آیندهپژوهی در سیاست خارجی ایران75150222159FAعباسملکیدانشیار سیاستگذاری انرژی در دانشگاه صنعتی شریف و معاون آموزش و پرورش وزارت امور خارجه ایرانJournal Article20120201This article is going to discuss the future of Iran's Foreign Policy, using future studies modeling, especially scenario planning. It describes future forecasting, probability, uncertainty, future memories, and scenario making. Such as any other documents based on strategic thinking, a framework for future of Iran's foreign policy needs attention to strategic elements as Vision, Mission, Goals, Strategies, Policies and Operational Policies. Regarding Vision, Iran's twenty Year Perspective Document for Iran which shows landscape of Iran's social, political, and economic development would be the base of any decision making. Iran's Islamic Republic Constitution would be framework for mission and goals of Iran. Long-term strategies at foreign policy are discussed in conjunction with decision making process, structure, process, and future. The Islamic Republic of Iran has constructed a unique administrative apparatus that blends parallel lines of deliberation from both its religious hierarchy and its parliamentary democracy. For foreign policy and international relations, the decision-making process brings to bear the most important administrative bodies of both the government and the religious hierarchy. These different bodies help to comprise a system of checks and balances for some of the more pivotal levels in the deliberative process, i.e. the Foreign Ministry, the High Council for National Security (HCNS), the Presidency, and the Supreme Leader. We also see individual decision makers as agentcentered factionalism, which is an informal, though important part of the process. We have done also analysis of Strengths, Weaknesses, Opportunities, and Threats (SWOT). This article proposes more attention to regionalism as key policy of Iran's foreign policy. Also, the article emphasizes to understanding globalization, energy security, and Asian identity as major roadmaps for Iran's foreign policy.این مقاله در ابتدا به مفاهیم مطرح در علم آیندهپژوهی مانند تعریف، درجه احتمال، حافظههای آینده میپردازد. آنگاه به آیندهنگری در عرصه سیاست خارجی پرداخته، سپس از روشها و مدلهای گوناگون در این بخش سخن میگوید. مبحث سیاست خارجی ایران و آینده سیاست خارجی نیازمند طراحی استراتژیهای منطبق با سند چشمانداز است. جهانیسازی، اهمیت روابط خارجی را در میان استراتژیهای متخذه توسط حکومتها افزایش داده است. سازگاری و یا عدم سازگاری اهداف سیاست خارجی با فضای حاکم بر صحنه محیط بینالمللی ضرورتاً از اهداف تعارضی ناشی نمیشود. گاه ممکن است که دیپلماسی ضعیف، محافظهکار و بدبینانه تصمیمگیران و یا مجریان موجب شود تا بسیاری از اهداف همگون و حتی غیر متعارض بازیگران در صحنه محیطی به اجرا در نیاید. سند چشمانداز ۲۰ ساله میتواند یک راهنمای واقعی برای برنامههای آینده باشد. اگر سیاست خارجی کشور با توجه به نقاط قوت ایران و فرصتهای در پیش رو برنامهریزی نماید، به صورت طبیعی ایران میتواند مهمترین عامل در توسعه کشورهای همسایه به خصوص ترکمنستان، تاجیکستان، ارمنستان، آذربایحان، افغانستان و عراق باشد. همگرایی مابین ایران و کشورهای آسیایی در چهارچوب توافقاتی مانند سازمان امنیت شانگهای، اکو و سازمان همکاری و امنیت در آسیا مبین این حقیقت است که این یک بازی برد - برد است. تحریم همهجانبه ایران توسط آمریکا و اروپا، آینده عراق، موضوع جنگ داخلی و تجزیه احتمالی، حضور نیروهای خارجی و تجهیزات پیچیده نظامی و ارتباطی آمریکاییان در خلیج فارس و همه کشوهای عربی همسایه ایران، تلاش آمریکا برای ایجاد یک بلوک جدید متشکل از اعراب و اسرائیل در برابر خطر نفوذ ایران در خاورمیانه، تشدید اختلافات مابین شیعیان و اهل سنت و ازدیاد فشار به کشورهای تولیدکننده نفت برای افزایش تولید و کاهش قیمت نفت همه و همه از چالشهای اصلی فراروی تصمیمگیران در عرصه سیاست خارجی است.https://www.isjq.ir/article_222159_470ccf974fac29dc8f7ef4138b77389c.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-20458420120420The Future of Iranian Foreign Policyدورنمای سیاست خارجی ایران در دهه دوم قرن بیست و یکم151180222161FAپیروزمجتهدزادهاستاد دانشگاه تربیت مدرسJournal Article20110828An early aim of the Islamic revolution in Iran was to revolutionise Iran’s foreign policy that was assessed to have been too dependent on the geopolitics of Western powers. The advent of Islamic revolution was the manifestation of many statements of political position in foreign and domestic policies, including the slogan of‘being neither with the West nor with the East’, directly pointing to the desire for an independent foreign policy. But ideological extremism of some of the Islamic revolutionaries in their anti-West approaches to geopolitics of the world divided between East and West at the time, on the one hand; and the unjustifiable vindictive inclinations against what was left by the previous regime in foreign relations both in terms of policies and personnel, on the part of the so-called nationalist segment of the revolution, simultaneous with their out-of -place enchantment with the West on the other, have caused a ruinous aspect to the foreign policies of the Islamic Republic. The impact of those seeking revenge on what was done in foreign relations by the previous regime continued until very recently at least in the form of direct or indirect consultation which resulted in the destruction of firmly established geopolitical positions in the region of the Persian Gulf and in a bizarrely shaped policies concerning Iran’s position in the Caspian Sea, which was bound to collapse. The positively defined positions in the Persian Gulf, achieved as result of creating balances with Saudi Arabia vis-à-vis Iraq, and revived during the 5th and 6th governments, was replaced astonishingly during Kharrazi and Mottaki’s terms in Foreign Ministry, by a position of being influenced by the incomprehensible and unreliable politics of Qatar which does not even constitute for a real power in the region. In other dimensions of foreign policy also these contradictory pastures prevented success in most areas of foreign relations. This whole contradictory foreign policy direction requires a serious study for the purpose of reviewing the general direction and policy making, and the new Minister of Foreign Affairs broadens the scope of reviewing foreign policy affairs of the country.یکی از اهداف اولیه انقلاب اسلامی اصلاح سیاست خارجی کشور بود که بر اساس وابستگی خارج از حد و اندازهگیری به ژئوپلیتیک قدرتهای غربی ارزیابی میشد. بروز انقلاب اسلامی همراه بود با شعار (نه غربی نه شرقی) که اشارهای مستقیم به استقلال ایران در سیاست خارجی داشت. متأسفانه افراطگراییهای ایدئولوژیک برخی از اقطاب اسلامی انقلاب در مواجهه نظام جدید با ژئوپلیتیک تقسیم شده میان شرق و غرب در آن دوران، و انتقامجوییهای قبیلهای نسبت به آثار باقیمانده سیاست خارجی و دیپلماسی نظام پیشین در دستگاه دیپلماسی و سیاست خارجی کشور از سوی برخی از انقلابیون به اصطلاح ملیگرا در ابراز شیفتگی زیاده از حد نسبت به غرب سبب بروز یک دوگانگی توانفرسا در سیاست خارجی کشور شد که آثارش هنوز هم آشکار است. تأثیر انتقامجویان قبیلهای بر سیاست خارجی کشور تا همین اواخر به صورت مشورت دادنهای غیررسمی ادامه یافت و این مشورت دادنهای گمراهکننده ویران شدن مواضع ژئوپلیتیک بسیار درخشان ایران در منطقه خلیج فارس و سبب به خطا رفتن سیاستهای جغرافیایی ایران در منطقه خزر شد. در خلیج فارس مواضع درخشانی که از ایجاد موازنههای ژئوپلیتیک با عربستان سعودی و در مقابل عراق به وجود آمده بود جای خود را به تأثیرپذیری از سیاستهای چند پهلو و غیرقابل اعتماد قطر داد که حتی وزنه ژئوپلیتیک واقعی در خلیج فارس شمرده نمیشود. در دیگر ابعاد جغرافیایی سیاست خارجی این تضاد و تناقضها جلوی موفقیت سیاست خارجی ایران را گرفت. در حال حاضر این وضعیت نیازمند بازنگری کاملاً دقیقی است.https://www.isjq.ir/article_222161_93085e1f980d52d8563453af0e160e98.pdfمهدی ذاکریان
فصلنامه مطالعات بینالمللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت میکند.فصلنامه مطالعات بین المللی1735-20458420120420The Role of Political Science Associations, International Relations, and United Nations Studies in the Scientific and Practical Growth of the Countryجایگاه انجمنهای علوم سیاسی، روابط بینالملل و مطالعات سازمان ملل در رشد علمی و کاربردی کشور181215222164FAمجتبیمقصودیدانشکده علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزیJournal Article20111122Science associations are independent, non- governmental and voluntary organizations as the centers of enlightenment, consultancy, decision- making and the concentration of any of scientific and university majors that play a constructive and progressing role in setting the science policies of the countries in a scientific and knowledge- based approach. By keeping the prodigie's center active, these associations will be able to give an appropriate alternative to solve scientific matters and social problems when necessary to achieve efficient solutions, to compile the general procedures, and to explain or advise for the long- term objectives new approaches. Since the associations are of a particular place in scientific and practical growth of the societies, hence, immense supports to improve the approaches of science associations and making them practical and to entrust the source of science productions to these organizations have been endeavored. Meanwhile, three associations named Political Science, International Relations, and United Nations will allocate a more extensive role in setting policies and playing a consultant role in the field of social transactions in addition to improving political information and awareness among the learners of these science majors in order to affect the function of executive and decision- making constitutions. In the present research, considering the identity of the science associations rapidly, we have contemplated the situations of three. The mentioned constitutions will have been taken into more precise consideration about their impact on the scientific and practical growth of the country within the next ten years.انجمنهای علمی به عنوان کانونهای تفکر، مشاوره و تصمیمگیری و تمرکز اصحاب هر یک از رشتههای علمی و دانشگاهی، نهادهایی مستقل، غیردولتی و داوطلبانهای هستند که با رویکردی علمی و دانش بنیان در تدوین سیاست علمی کشورها از نقشی سازنده و در حال ارتقا برخوردارند. انجمنها با فعال نگه داشتن کانون نخبگان قادر خواهند بود در مواقع لزوم برای حل مسائل علمی و یا مشکلات اجتماعی راه حل مناسبی را ارائه و در دستیابی به راهکارهای کارآمد و تدوین خط مشیهای کلی و اهداف بلند مدت رویکردهای نوینی را تبیین و توصیه به اجرای آن نمایند. از آنجایی که انجمنها از جایگاهی ویژه در رشد علمی و کاربردی جوامع برخوردارند؛ لذا حمایتهای گستردهای به منظور ارتقاء و کاربردی کردن دستاوردهای انجمنهای علمی و تفویض مرجعیت تولیدات علمی به این نهادها صورت گرفته است. در این میان سه انجمن علوم سیاسی، روابط بینالملل و سازمان ملل متحد ضمن ارتقاء دانش و آگاهیهای سیاسی در میان دانشآموختگان این رشتههای علمی به منظور تأثیر بر عملکرد نهادهای اجرایی و تصمیمگیری، در آینده در گستره تعاملات اجتماعی مشارکت گستردهتری را در امر سیاستگذاری و ایفای نقش مشورتی به خود اختصاص خواهند داد. در پژوهش پیش روی، ضمن بررسی اجمالی ماهیت انجمنهای علمی، به بررسی سه انجمن مورد مطالعه در این نوشتار پرداخته شده و چشمانداز نقش و جایگاه انجمنهای یاد شده در رشد علمی و کاربردی کشور در ده سال آینده مورد طرح و بررسی قرار خواهد گرفت.https://www.isjq.ir/article_222164_7f6dc9f539ef9205361cc75ee5bd2257.pdf