مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 15 2 2018 10 23 Islamic Teachings and Human Rights آموزه‌های اسلامی و حقوق بشر 1 20 89772 10.22034/isj.2018.89772 FA مهدی ذاکریان دانشیار عضو هیات علمی گروه روابط بین‌الملل دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، ایران، تهران 0000-0002-4719-6691 Journal Article 2018 07 19   <br />Three focal points in the subject of Islamic teachings and human rights can be considered: 1. What are human rights? 2. Where does Islam critique human rights? 3. How is the viewpoint of Islam about human rights? It is clear that human rights in the distant past could have been difficult to enter in religions (Tomuschat, 2008: 18). Islam, like all other religions, did not begin to reconcile with human rights at the outset. It seemed very natural for human rights advocates to extend the rules of freedom of thought, expression, religion, and confrontation with slavery, torture, harsh sentences and executions as a universal belief and value. On the other hand, instead of presenting better ways for the lives of individuals in every religion, a number of religious leaders and scholars from different religions have emphasized points of opposition to human rights. It became perceived that religious laws were in conflict with human rights and some discussed the contradictions of the Shari'a with human rights were raised. This research examines the hypothesis in response to the key question of how reconciliation between human rights and Islam takes place. The authors hypothesize that the shift in the interaction of the Islamic Sharia with Islamic civil law on human rights reduces the link between human rights and Islam. The researcher has used personal studies and research findings. سه موضوع کانونی در موضوع آموزه‌های اسلامی و حقوق بشر می‌تواند مورد توجه باشد: 1. حقوق بشر‌چیست؟ 2. نقد اسلام بر حقوق بشر کجاست؟ و 3. تبیین دیدگاه اسلام از حقوق بشر چگونه انجام می‌شود؟ روشن است که حقوق بشر در گذشته‌های دور به دشواری می‌توانست در مذاهب و ادیان ورود پیدا کند. (Tomuschat, 2008: 18) اسلام نیز به مانند همه دیگر مذاهب در آغاز از در آشتی با حقوق بشر هم نشین نشد.  بسیار طبیعی به نظر می‌رسید که طرفداران حقوق بشر بتوانند احکامی مانند آزادی اندیشه، بیان، مذهب و نیز رویارویی با برده داری، شکنجه، مجازاتهای خشن و اعدام را به عنوان یک باور و ارزش جهانی  گسترش دهند. از سوی دیگر، شماری از رهبران و علمای مذهبی ادیان گوناگون به جای ارایه روندهای بهتر برای زندگی افراد که در‌هر‌مذهب وجود دارد، با تاکید بر نقطه‌های تقابل به حقوق بشر تاختند. اینگونه شد که احکام مذهبی با حقوق بشر در ستیز قرار گرفت و برخی تقابل شریعت با‌حقوق بشر را مطرح‌کردند. این پژوهش در پاسخ به پرسش کلیدی چگونگی آشتی میان حقوق بشر و اسلام این فرضیه را مورد آزمون قرار می‌دهد که: جا به جایی تعامل شریعت اسلامی با آموزه‌های مدنی اسلامی در موضوع حقوق بشر کاهنده جنبه‌های سلبی ارتباط حقوق بشر و اسلام است. پژوهشگر در این زمینه از مطالعات شخصی و یافته‌های آموزشی – پژوهشی خویش برای تنظیم این نوشتار بهره برده است. https://www.isjq.ir/article_89772_1d3cc384d615157a0b62438cfa16caa7.pdf