ورزش، سیاست و روابط بین‏‌ا‌لملل

نوع مقاله: مقاله مستقل پژوهشی

نویسندگان

1 دانش‏‌آموخته کارشناسی ارشد روابط بین‏‌الملل، گروه علوم سیاسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی،کرج، ایران

2 دکترای علوم سیاسی و عضو هیات علمی، گروه علوم سیاسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی،کرج، ایران

چکیده

گستره مفهومی ورزش فارغ از متغیرهای بیرونی تاثیرگزار و تاثیرپذیر قابل شناخت نبوده و تنها در حوزه فعالیت‏های جسمانی و یا ذهنی نمی‏گنجد. ورزش در حوزه‏های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی تاثیر گذاشته و متعاقباً تاثیر می‏پذیرد. با توجه به اهمیت بررسی علمی و شناخت کارکردهای ورزش در عرصه سیاست و روابط بین‏ دولت‏ها و سایر بازیگران بین‏المللی، در این پژوهش به مطالعه رابطه ورزش، سیاست و روابط بین‏الملل پرداخته شده و ابعاد مختلف آن‏ مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقیق مورد استفاده تحلیلی- توصیفی بوده و اطلاعات مورد نیاز با استفاده از مطالعات کتابخانه‏ای گردآوری شده است. مطالعات و بررسی‏های صورت‏گرفته، بیان‏گر تاثیرگذاری حوزه ورزش با تکیه بر قابلیت‏های نرم‏افزاری خود، در مولفه‏های اصلی سیاست و روابط بین‏الملل مانند امنیت، صلح، منافع ملی، قدرت، دولت- ملت‏سازی، اقتصاد، پذیرش سیاسی، همبستگی و همگرایی، ایدئولوژی، دیپلماسی ورزشی و قدرت نرم است. از سوی دیگر، حوزه ورزش همواره تحت تاثیر جهت‏گیری‏ها و رویکردهای حاکم بر سیاست و روابط بین‏الملل از سوی بازیگران دولتی و غیردولتی این عرصه قرار دارد.

کلیدواژه‌ها


  1. آزاد ارمکی، تقی(1380). مدرنیته ایرانی: روشنفکران و پارادایم فکری عقب‏افتادگی در ایران، چاپ اول، تهران: انتشارات دفتر مطالعاتی- انتشاراتی اجتماع.
  2. ابوالحمد، عبدالحمید(1376). مبانی سیاست، چاپ هفتم، تهران: نشر توس، ص283.
  3. ازغندی، علیرضا(1389). چارچوب‏ها و جهت‏گیری‏های سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، چاپ اول، تهران: نشر قومس، ص114.
  4. التیامی‏نیا، رضا و محمدی عزیزآبادی، مهدی(1394). نقش تبعی و تسریع‏کننده ورزش در فراهم‏کردن شرایط صلح در بین دولت‏ها، فصلنامه تحقیقات سیاسی بین‏المللی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، 7، (22)، 149- 179.
  5. بشیر، حسن و همکاران(1389). خبر: تحلیل شبکه‏ای و تحلیل گفتمان، چاپ اول، تهران: انتشارات دانشگاه امام‏صادق، 15- 90.
  6. حسن‏خانی، محمد(1384). دیپلماسی فرهنگی و جایگاه آن در سیاست‏خارجی کشورها، فصلنامه دانش سیاسی: دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق علیه السلام،1، (2)، 135- 148.
  7. حسینی، سیدمحمدحسین(1392). جایگاه دیپلماسی عمومی در سیاست‏خارجی جمهوری اسلامی ایران)مطالعه موردی: منطقه خاورمیانه)، فصلنامه سیاست خارجی، 27، (3)، 679- 700.
  8. داداندیش، پروین و احدی، افسانه(1390). جایگاه دیپلماسی عمومی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه روابط خارجی، 3، (1)، 143- 173.
  9. دانش‏نیا، فرهاد(1392). قبض و بسط مفهوم قدرت درسامان فکری جوزف نای، فصلنامه جستارهای سیاسی معاصر:پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 4، (3)، 67- 87.
  10. دهقانی‏ فیروزآبادی، سیدجلال و فیروزی، علیرضا(1391). دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران در دوران اصول‏گرایی، فصلنامه روابط خارجی، 4، (2)، 71- 110.
  11. زرگر، افشین(1394). ورزش و روابط بین‏الملل: جنبه‏های مفهومی و تئوریک، فصلنامه تخصصی علوم سیاسی، 11، (31)، 7- 48.
  12. ساداتی، سید شهاب‏‏الدین(1388).ورزش از دیدگاه مکتب فرانکفورت:رابطه ورزش فرهنگ، تجارت، صنعت، سیاست و ایدئولوژی، ماهنامه گلستانه، 102، 60- 62.
  13. سجادی، سیدنصرالله(1385).آشنایی با جنبش المپیک، چاپ اول، تهران: انتشارات کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران، ص25- 40.
  14. سجادی، سید نصرالله(1392). مدیریت روابط بین‏الملل در ورزش، چاپ اول، تهران: انتشارات پیشگامان توسعه، ص89- 90.
  15. قوام، عبدالعلی و زرگر، افشین(1387). دولت‏سازی، ملت‏سازی و نطریه‏های روابط بین‏الملل: چهارچوبی تحلیلی برای فهم و مطالعه جهان دولت- ملت‏ها، چاپ اول، تهران: انتشارات آثار نفیس، ص8.
  16. قوام، عبدالعلی(1393). روابط بین‏الملل(نظریه‏ها و رویکردها)، چاپ هشتم، تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‏ها (سمت)، ص7- 37.
  17. کمیسیون ملی یونسکو]وب سایت[، (بازیابی‏شده1395)، در: www.irunesco.org
  18. کوپر، سایمون(1393). فوتبال علیه دشمن، ترجمه عادل فردوسی‏پور، چاپ پنجم، تهران: نشر چشمه، ص408- 412.
  19. گاردنر، ویلیام(1386). جنگ علیه خانواده، ترجمه معصومه محمدی، چاپ اول، تهران: انتشارات دفتر مطالعات و تحقیقات زنان.
  20. گریفیتس، مارتین(1390). دانشنامه روابط بین‏الملل و سیاست جهان، ترجمه علیرضا طیب، چاپ اول، تهران: نشر نی، ص529- 531.
  21. گنجی‏دوست، محمد(1387). تحولات دیپلماسی در عصر اطلاعات، فصلنامه سیاست: مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، 38،(1)، 185- 212.
  22. گودرزی، محمود و اسدی، حسن و خبیری، محمد و دوستی، مرتضی(1391). سیاست و ورزش، چاپ اول، تهران: انتشارات موج قلم، ص21- 73.
  23. لورمور، روگر و بودر، آدرین(1393). ورزش و روابط بین‏الملل، ترجمه سید نصرالله سجادی و اکبر حیدری، چاپ اول، تهران: نشر علوم ورزشی(حتمی)، ص4– 132.
  24. مشیری، سیدرحیم و رجبی، آزیتا و رجایی، محمدعلی(بازیابی‏شده1394). بررسی و ارزیابی نقش توریسم ورزشی در توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و کالبدی شهرها، پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، در:http://sid.ir/fa/vewssid/s_pdf/16413860324.pdf
  25. ملکوتیان، مصطفی(1388). ورزش و سیاست، فصلنامه سیاست: دانشکده حقوق و علوم سیاسی، 39، (2)، 301- 316.
  26. نای، جوزف(1387). قدرت نرم و ابزارهای موفقیت در سیاست بین‌الملل، ترجمه‌ سیدمحمد روحانی و مهدی ذوالفقاری، تهران: دانشگاه امام صادق، ص100- 103.
  27. هادیان، ناصر و احدی، افسانه(1388). جایگاه مفهمومی دیپلماسی عمومی، فصلنامه روابط خارجی، 1، (3)، 85- 117.

 

English Source:

  1. Ahmad ShahidSH, PerveenK, 2015,“Cricket for Politics and Peace; from 1987 to 2007 Cricket World Cup between India and Pakistan”, International Journal of Science Culture andSport(IntJSCS),3, (4), 59-66. Available from

http://www.iscsjournal.com/Makaleler/1870379478_3c4s_5.pdf. Accessed April 23, 2016.

  1. Australian Government,“Australian Sport Diplomacy Strategy(2015-2018)”, [homepage on the Internet],Availablefrom http://dfat.gov.au/about-

us/publications/Documents/aus-sports-diplomacy-strategy-2015-18.pdf. AccessedFebruary 27, 2016.

  1. Bureau of Educational and Cultural Affairs (ECA) of the U.S. Department of State, “Sport Diplomacy”, [homepage on the Internet],Washington, D.C. :Headquarters. Available fromhttp://eca.state.gov/programs-initiatives/sports- diplomacy. Accessed March 14, 2016.
  2. Griffin N. 2014, Ping-Pong Diplomacy: the Secret History behind the Game that Changed the World, first ed, New York:Scribner; p-p.1-352.
  3. Higham J,Hinch, T, 2009, Sport and Tourism: Globalization, Mobility and Identity, Oxford:Butterworth-Heinemann/Elsevier,Capters5,6 and 7.
  4. International Platform on Sport and Development, “Sport and Peace-building”, [homepage on the Internet], Biel/Bienne: office. Available from

http://www.sportanddev.org/en/learnmore/ sport_and_peace_building. Accessed February 17,2016.

  1. Murray S, 2011,“Sports-Diplomacy: a hybrid of two halves”, Paper presented at the international symposium on cultural Diplomacy, 2011 may 11-15;Berlin, Germany.Availablefrom http://www.culturaldiplomacy.org/academy/content/pdf/participant-papers/2011-symposium/Sports-Diplomacy-a-hybrid-of-two-halves--Dr-Stuart-Murray.pdf. Accessed March 29, 2016.
  2. Nygård H,Gates S,2013,“Soft power at home and abroad: Sport diplomacy, politics and peace-building”, International Area Studies Review, 16,(3), 235-243. AbstractAvailablefromhttp://ias.sagepub.com/content/16/3/235.abstract. Accessed February 7, 2016.
  3. United Nations Office on Sport for Development and Peace (UNOSDP). [homepage on the Internet],Geneva: office. Available

fromhttp://www.un.org/wcm/content/site/sport/home/sport/peace. Accessed March 25,2016.

10.Ushkovska M,Petrushevska T, 2015,“SPORTS DIPLOMACY: DEVELOPMENT AND PRACTICE,

11.Research in Kinesiology, 43, (1), 89-93. Available from http://fsprm.mk/wp-http://fsprm.mk/wp-content/uploads/2015/05/Pages-from-RIK-_1_2015_za-email-21.pdf.Accessed January 10, 2016.