نوسازی و احزاب سیاسی: مطالعه موردی دولت ‌هاشمی رفسنجانی

نوع مقاله: مقاله مستقل پژوهشی

نویسندگان

1 استاد مطالعات منطقه‌ای، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران.

2 دکترای علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران.

چکیده

هدف این مقاله بررسی ظهور پدیده سیاسی و اجتماعی به نام احزاب سیاسی، در دوره‌ای خاص در تاریخ ایران معاصر است تا درکی عمیق‌تر و دقیق‌تر از احزاب سیاسی در ایران ارائه سازد. سوالی که این مقاله به آن پاسخ می‌دهد مربوط به ظهور رهبران حزب کارگزاران سازندگی ایران و نقش مدرنیزه کردن دولت‌هاشمی رفسنجانی است. به منظور انجام این کار، در میان سه نظریه اصلی، نظریه نوسازی به عنوان چارچوب نظری انتخاب شده است.‌ این مقاله همچنین از تجزیه و تحلیل اطلاعات ثانویه به عنوان روش تحقیق استفاده می‌کند. در نظریه‌های جدید مدرن سازی، به جای تمرکز بر "انواع ایده آل"، تمرکز به سمت ویژگی‌های تاریخی خاص هر جامعه تغییر می‌کند. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که مداخله و مدرنیزه کردن دولت‌ هاشمی رفسنجانی با ظهور رهبران حزب کارگزاران به طور مستقیم ارتباط دارد. تلاش‌های مدرنیزاسیون این دولت تغییر قابل توجهی در شاخص‌های توسعه ایران به وجود آورد که منجر به احیای طبقه متوسط جدید ایران شد و پایه‌ای برای تشکیل حزب کارگزاران و پیروزی‌های آن در انتخابات بعدی بود. این حزب به عنوان حامی اصلی اصلاحات سیاسی و اقتصادی، آزادی‌های اجتماعی و فرهنگی در عرصه سیاسی ایران تبدیل شد.

کلیدواژه‌ها


[1]. Azimi, Circuit of Underdevelopment in Iran’s Economy (Tehran: Ney, 1993), 56.

[1]. David Apter, Politics of Modernization (Chicago: University of Chicago Press, 1965).

[1]. Kay Lawson, Political Parties and Democracy in the United States (New York: Scribner, 1986).

[1]. Stein Rokkan, Citizen, Election, Parties (Oslo: Uinversitetsforlaget, 1970).

[1]. Hoseinali Nozari, Political Parties and Party Systems (Tehran: Gostardeh, 2003), 65.

[1]. Ibid., 65.

[1]. Samuel Huntington, Political Order in Changing Societies, New Haven: Yale University Press, 1968, 

[1]. Ibid.

[1]. Mahmud Sariolghalam, Rationality and the Future of Development in Iran (Tehran: Center for Scientific Research and Strategic Studies, 2001), 61.

[1]. Hoshang AmirAhmadi, Revolution and Economic Transition (New York: University of New York Press, 1990), 67.

[1]. Ebrahim Razzaghi, Iran’s Economy (Tehran: Ney, 1987), 162.

[1]. Masoud Nili, Iran’s Economy (Tehran: High Institute for Planning and Development, 1997), 142.

[1]. Nasir Ebadpour, An Approach to the Causes of 2nd Khordad Movement (Tehran: Shahre Donya, 2003), 101.

[1]. Anoushiravan Ehteshami, After Khomeini, Thw Iranian Second Republic, London; Routledge

[1]. Organization for Planning and Budget, (Tehran, 1997), 15-48.

[1]. Third Development Document (Tehran: Organization for Planning and Budget, 2000), 85.

[1]. Ibid., 114.

[1]. Abbas Mosallanezhad, Pathology of Economic Development in Iran (Tehran: Ghoomes, 2005).

[1]. Hosein Bashiriyeh, An Introduction to Iran’s Political Sociology (Tehran, 1993), 13-14.

[1]. Center for Statistics, Statistical Yearbooks (Tehran, 1976, 1986, 1996).

[1]. Education and Training Ministry, Education Data (Trhran, 2007, 2014, 2015)

[1]. Hamid Mirzadeh et al, Data Speak (Tehran: Kavosh, 1999), 106.

[1]. Ahmad Ashraf, Historical Obstacles of Growth of Capitalism in Iran in Qajar Era (Tehran: Zamine, 1980), 54.

[1]. Bagher Saroukhani, Sociology of Communication (Tehran: Ettelaat, 1992), 18-19.

[1]. Third Development Document (Tehran: Organization for Planning and Budget, 2000), 42-43.

[1]. Center for Statistics, Statistical Yearbooks (Tehran, 1996).

[1]. Ibid., 230.

[1]. Ibid.

[1]. Ettelaat, (1997).

[1]. Center for Statistics, Statistical Yearbooks (Tehran, 1996).

[1].Adineh, (1997).

[1]. National Atlas of Iran (Tehran: Organization for Planning and Budget, 1997), 12.

[1]. Face of Health and Development, (Tehran, 1997), 48.

[1]. Center for Statistics, Statistical Yearbooks (Tehran, 1996), 85.

[1]. Hosein Bashiriyeh, An Introduction to Political Sociology, 2002

[1]. Yahya Fozi, "The Middle Class of Iran, Before and After the Revolution and Its Future Prospects", The First International Conference on Modern Development in Iran and the World (2006), 1.

[1]. Iran’s Economy, (1999)(.

[1]. Mohammad Fazeli, Consumption and Life Style (Tehran: Sohe Sdeq, 2003), 82.

[1]. Mohammad Hosein Bohrani, The Middle Class of Iran and Political Development in Current Iran (Tehran: Agah, 2010), 308.

[1]. Terner, (1994)

[1]. Saeed Barzin, Political Blocs in Iran (Tehran: Markaz, 1999).

[1]. Ibid.

[1]. Ibid.

[1]. Abbas Shadloo, Some Information about Parties and Political Wings in Today Iran (Tehran: Gostare, 2000), 105.

[1]. Hoseinali Nozari, Political Parties and Party Systems (Tehran: Gostardeh, 2003), 279.

[1]. Sobhe Emruz, (1997),

[1]. Abbas Shadloo, Some Information about Parties and Political Wings in Today Iran (Tehran: Gostare, 2000), 112.

[1]. Gholamhosein Karbaschi, Political Change and Democratic Reform (Tehran: Kargozaran Party, 2000), 54.

[1].

[1]. Abbas Shadloo, Some Information about Parties and Political Wings in Today Iran (Tehran: Gostare, 2000), 114.

[1]. Sobhe Emruz, (1997),

[1]. Ettelaat, (1995).

[1]. Mostafa Mirsalim, Cultural Trend ology in Today’s Iran (Tehran: Baz, 2005), 258.

[1]. Iran Daily, (1997),

[1]. Sobhe Emruz, (1997),

[1]. Sobhe Emruz, (1997),