مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 An analysis of the International Monetary Fund and World Bank's Role in managing the COVID-19 Economic Crisis (2019-2021) واکاوی نقش صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی در مدیریت بحران اقتصادی کووید - ۱۹ (2021-2019) 7 30 224514 10.22034/isj.2025.493093.2263 FA سیدجلال دهقانی فیروزآبادی استاد تمام گروه روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. 0000-0003-1055-531X رستم ضیائی دانشجوی کارشناسی‌ارشد روابط بین الملل، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق، تهران، ایران. 0009-0009-3398-1400 مهدی صادقی شاهدانی استاد تمام گروه اقتصاد، دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد، دانشگاه امام صادق، تهران، ایران. 0000-0002-2765-5774 Journal Article 2024 12 25 As a 21st-century crisis, the COVID-19 pandemic had widespread and multifaceted impacts on many economic, social, and political aspects of human life. A few years after the global financial crisis, an abrupt shutdown of businesses created a new crisis. Meanwhile, the pandemic came to coincide with serious challenges resulting from climate change, economic digitalization, geopolitical competition, and geo-economic inequalities. At the same time, the International Monetary Fund (IMF), the World Bank (WB), and other financial institutions were effective actors in handling the COVID-19 economic consequences. The research question of this study is what roles the IMF and WB played from 2019 to 2021 to manage this crisis and to what extent these measures enhanced the global cooperation. For this purpose, the study adopted an explorative approach while using a qualitative content analysis method. It aimed to evaluate the effectiveness of these measures in relieving the economic impacts of COVID-19 consequences and identifying the structural weaknesses of them. The findings indicate that although these institutes managed to effectively reduce the short-run impacts of the crisis, they need to redesign their instruments and enhance their institutional structures. Therefore, the study emphasizes the need for structural reform of the global financial system. پاندمی کووید-۱۹ به‌عنوان یکی از بحران‌های قرن بیست و یکم شناخته می‌شود که آثار گسترده و چندجانبه‌ای در عرصه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی و سیاسی برجای گذاشت. تعطیلی ناگهانی فعالیت‌های اقتصادی در سطح جهانی، بحران جدیدی را به وجود آورد که تنها چند سال پس از بحران مالی جهانی آغاز شد. این بحران هم‌زمان با چالش‌های جدی ناشی از تغییرات اقلیمی، دیجیتالی‌شدن اقتصادها، رقابت‌های ژئوپلیتیکی و نابرابری‌های ژئواکونومیکی در جهان تلاقی یافت. در این شرایط، نهادهای مالی بین‌المللی نظیر صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی، به‌عنوان بازیگران موثر در مدیریت پیامدهای اقتصادی این بحران شناخته می‌شدند. در این راستا سؤال اصلی این پژوهش آن است که صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی در بازه زمانی 2019 تا 2021 چه نقش‌هایی در مدیریت پیامدهای اقتصادی این بحران ایفا کرده‌اند و تا چه میزان این اقدامات به تقویت همکاری‌های بین‌المللی انجامیده است؟ رویکرد این پژوهش، کیفی از نوع اکتشافی بوده و از روش تحلیل محتوای کیفی استفاده شده است. هدف اصلی پژوهش حاضر، ارزیابی میزان اثربخشی این اقدامات در کاهش پیامدهای اقتصادی بحران کووید-۱۹ و شناسایی نقاط ضعف ساختاری آن‌ها است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که هرچند این نهادها با اجرای برنامه‌های مالی و سیاست‌های تسهیل‌گرانه توانستند نقش مؤثری در کاهش اثرات کوتاه‌مدت بحران ایفا کنند، اما برای مدیریت مؤثرتر بحران‌های آتی، نیازمند بازطراحی ابزارها و تقویت ساختارهای نهادی خود هستند. در نتیجه، این پژوهش بر ضرورت اصلاحات ساختاری در نظام مالی بین‌المللی تأکید دارد. https://www.isjq.ir/article_224514_65a4d294f32aef40414ed22ea75d9af5.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 The role of WTO in Food security: Institutional and Political procedures نقش سازمان تجارت جهانی در امنیت غذایی: رویه های نهادی و سیاستی 31 49 233375 10.22034/isj.2025.475215.2220 FA امیرحسین اژدری گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-8977-0324 روح الله رهامی گروه روابط بین الملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران. تهران. ایران. 0000-0001-8907-8856 Journal Article 2024 12 05 According to the definition of the 1996 World Food Summit, Food security is a situation in which all people, at all times, have physical access to sufficient and nutritious food and the economic means to meet their food needs and preferences for an active and healthy life. The factors that have led to food insecurity today are both human and natural, such as wars, natural disasters, climate change, the Covid-19 pandemic, economic recession, etc., which are interconnected. By identifying Food security as an important aspect of today's security, it becomes important to identify the international actors involved and examine their roles. Given that the World Trade Organization is one of the pioneer international actors related to Food security, the question of this research is under which process and in what way can this organization act in this area? This article proposes the hypothesis that since trade-related policies, including import tariffs, export restrictions, and domestic protection measures, may affect international trade and supply chains, the World Trade Organization, as an important international actor with the ability to legislate in the field of international trade, can demonstrate effective activism on the issue of Food security by relying on its institutional capacity. The selected method of this study is qualitative content analysis, and articles, books, documents, and internet sources are used to collect data. بر اساس تعریف نشست جهانی 1996 در مورد غذا، امنیت غذایی عبارت است از وضعیتی که همه افراد در همه زمان‌ها به مواد غذایی سالم و مغذی کافی دسترسی فیزیکی داشته و از توان اقتصادی برای رفع نیازها و ترجیحات غذایی جهت یک زندگی فعال و سالم برخوردار باشند. عواملی که امروزه به ناامنی غذایی منجر شده‌اند هم انسانی هستند و هم طبیعی مانند جنگ‌ها، بلایای طبیعی، تغییرات اقلیمی، همه‌گیری کووید 19، رکود اقتصادی، و غیره که به یکدیگر مرتبط می‌باشند. با شناسایی امنیت غذایی به عنوان یک بعد مهم از امنیت امروزی، آن‌گاه بازیگران بین المللی درگیر و بررسی نقش آن‌ها از اهمیت برخوردار می‌گردد. با توجه به آن که سازمان تجارت جهانی، یکی از بازیگران بین المللی مرتبط با امنیت غذایی به شمار می‌رود، سؤال این پژوهش آن است که این سازمان تحت کدام فرآیند و به چه صورت می‌تواند در این حوزه کنشگری نماید؟ پژوهش پیش‌رو، این فرضیه را طرح می‌کند نظر به آنکه سیاست‌های مرتبط با تجارت شامل تعرفه‌های وارداتی، محدودیت‌های صادراتی، و اقدامات حمایتی داخلی ممکن است بر تجارت و زنجیره تأمین بین المللی تأثیر بگذارند، سازمان تجارت جهانی به عنوان یک بازیگر مهم بین المللی که از قابلیت قانون‌گذاری در عرصه تجارت بین الملل برخوردار است، می‌تواند با تکیه بر ظرفیت نهادی خود در مسئله امنیت غذایی کنشگری مؤثری از خود نشان دهد. روش انتخابی این پژوهش تحلیل محتوای کیفی بوده و از مقالات، کتب، اسناد، و منابع اینترنتی جهت گردآوردی داده استفاده شده است. https://www.isjq.ir/article_233375_9848d63d4e6221fe4ae6ea89720b5285.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 Geo-strategic Dynamics of India’s North eastern regions: An Analysis of India's Act East Policy and its Water Relations with China پویایی‌های ژئواستراتژیک مناطق شمال شرق هند: تحلیلی از «سیاست اقدام در شرق » هند و روابط آبی آن با چین 51 74 234997 10.22034/isj.2025.495906.2268 FA حنیفه ریگی گروه مطالعات جنوب و شرق آسیا و اقیانوسیه، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0005-6123-9554 Journal Article 2025 01 04 The North-Eastern regions of India are among the remotest regions of India, which, despite being considered among the least developed regions of India, occupy a special strategic and geopolitical position. The unique geographical location of this region and its access to India's eastern and southeastern neighbors have made this region the gateway to India's "Act East Policy". So, Indian authorities have prioritized the development of this region, especially after Narendra Modi came to power in 2014. In addition to its strategic location, another key feature of the North-East regions is their location along the Brahmaputra River, which it shares with China. India and China have had extensive interactions in this basin by concluding MOUs on water data exchange. Despite the existence of water data exchange MOUs between India and China, water tensions have increased in recent years. This study attempts to answer the question of what factor or factors have contributed to the growing water tensions between India and China in recent years? This study argues that India’s development-oriented initiatives in the Northeastern regions under its "Act East Policy" contribute to the escalation of water-related conflicts with China by exacerbating geopolitical tensions between the two countries. The library method, which involved collecting data from written sources such as books, articles, and websites has been used. مناطق شمال‌شرق هند از مناطق دورافتاده هند است که علیرغم اینکه جز مناطق کم‌توسعه‌یافته هند است، اما از موقعیت استراتژیک و ژئوپلتیکی ویژه‌ای برخوردار است. موقعیت جغرافیایی منحصربه‌فرد این مناطق و دسترسی آن به همسایگان شرقی و جنوب‌شرقی هند این مناطق را به دروازه «سیاست اقدام در شرق» هند تبدیل کرده است. به همین دلیل مقامات هند خصوصا ًپس از سال 2014 و روی کارآمدن نارندرا مودی، توسعه این مناطق را در اولویت خود قرار داده‌اند. از سوی دیگر، یکی دیگر از ویژگی‌های مهم این مناطق این است که محل عبور رودخانه مشترک هند و چین (رودخانه براهماپوترا) هستند. هند و چین در حوضه آبریز براهماپوترا با انعقاد تفاهم-نامه‌هایی برای تبادل داده‌های آبی با یکدیگر تعاملات گسترده‌ای داشته‌اند. در سالهای اخیر با وجود تفاهم‌نامه‌های آبی، همکاری‌های آبی مؤثر بین دو کشور کاهش یافته و تنش‌های آبی افزایش یافته است. این پژوهش در تلاش است به این سوال پاسخ دهد که چه عاملی یا عواملی باعث افزایش تنش‌های آبی بین هند و چین شده است؟ ادعای این پژوهش این است که اقدامات توسعه‌‌محور هند در مناطق شمال‌شرق در راستای «سیاست اقدام در شرق» هند با تقویت اختلافات ژئوپلتیکی بین هند و چین از جمله عواملی است که موجب افزایش تنش‌های آبی هند با چین شده است. در این پژوهش از روش کتابخانه‌ای و استناد به منابع مکتوب مانند کتاب، مقاله و نیز سایت‌های اینترنتی استفاده شده است. https://www.isjq.ir/article_234997_a81374a0e3d44c2f7018474a2eedf046.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 Economic" Developments, "Political" Transformations, and the issue of “Consciousness” از «استعمار» تا «جهانی شدن»؛ تحولات «اقتصادی»، دگرگونی‌های «سیاسی» و مسالۀ «آگاهی» 75 97 231584 10.22034/isj.2025.519607.2327 FA نیره دلیر دانشیار و عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی 0000-0001-9897-5698 Journal Article 2025 04 23 Thinking about the role of "Economic" developments in the formation of major "Political" transformations in the international arena has been a subject of serious reflection by political and social science thinkers over the past century. Based on this, the primary question of the research is how economic developments played a pivotal role in international developments during the transition from the "colonial" era to the "globalization" era, and how the "consciousness" system contributed to shaping this process. The research, using the method of "historical explanation" and the approach of "economic history", proposes this hypothesis: in the 20th century, capitalism with a "free" and "global market" economic production method based on industrial production, with the priority of the United States, has prevailed over capitalism with a "local" production method based on colonial relations, which has resulted in the birth of the era of "globalization". Other findings indicate that the formation of the consciousness system in "center" and "periphery" societies has played a significant role in understanding the transformation process of these two trends in the twentieth century. تفکر دربارۀ نسبت تحولات «اقتصادی» در شکل‌گیری دگرگونی‌های «سیاسی» بزرگ در حوزه بین‌الملل در یک سدۀ گذشته محل تأمل جدی متفکران علوم سیاسی و اجتماعی بوده است بر این مبنا، پرسش اصلی پژوهش این است که چگونه تحولات اقتصادی در گذر از عصر «استعماری» به عصر «جهانی شدن» نقش محوری در تحولات بین‌المللی ایفا کرده و نظام «آگاهی‌» چگونه به صورت‌بندی این روند یاری رسانده است؟ پژوهش با روش «تبیین تاریخی» و رویکرد «تاریخ اقتصادی» این فرضیه را مطرح می‌کند در قرن بیستم سرمایه‌داری با شیوۀ تولید اقتصادِ «آزاد» و «بازاری جهانی» مبتنی بر تولیدات صنعتی با توجه به اولویت ایالات متحده، بر سرمایه‌داری با شیوۀ تولید «محلی» بر اساس مناسبات استعماری تفوق یافته که به زایش عصر «جهانی شدن» منتج شده است. سایر یافته‌ها نشان می‌دهد صورت‌بندی‌های نظام آگاهی در جوامع «مرکز» و «پیرامون» اهمیت بسزایی در فهم فرآیند تبدیل این دو روند در قرن بیستم ایفا کرده است. https://www.isjq.ir/article_231584_e6591abc83510362040e9f950dc97440.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 Evaluating the Relative Performance of International Trade and Human Development Index ارزیابی عملکرد نسبی تجارت بین الملل و شاخص توسعه انسانی 99 134 224686 10.22034/isj.2025.512291.2313 FA مجتبی کریم آقایی گروه اقتصاد، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. 0009-0005-2783-5600 مهرزاد ابراهیمی گروه اقتصاد، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. 0000-0002-0986-509X هاشم زارع گروه اقتصاد، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. 0000-0002-4141-0589 Journal Article 2025 03 15 The expansion of international trade in addition to direct effects on economic development, can also be affected by improving its performance and lead to welfare changes. Therefore, it is important to measure relative trade performance and examine its components with the Human Development Index as an important indicator of economic development in order to determine the comparative position of countries and relationships between variables. The present study is conducted in the form of Data Envelopment Analysis method with an output oriented and constant returns to scale approaches in 2014-2020. by using Dynamic Window Models to measure technical trade efficiency and the Malmquist Index to measure changes in total trade factor productivity, the results of trade performance indicators based on the Human Development Index of 32 selected countries were evaluated and compared. According to the results, Germany is at the top of relative trade efficiency and Pakistan is at the bottom and the highest relative score of total trade factor productivity growth is related to Australia and Iran is at the bottom of the table. Also, the correlation coefficient of the total trade factor productivity index with its components (technological and technical efficiency changes) has a positive and significant relationship. by creating categories and examining the matrix of sub-indices of trade performance and Human Development Index, a positive and significant correlation between the Human Development Index and trade efficiency and a weak and insignificant correlation between the Human Development Index and total trade factor productivity growth can be observed. بسط تجارت بین‌الملل علاوه بر اثرات مستقیم بر توسعه اقتصادی، از طریق بهبود عملکرد نیز می-تواند تحت تاثیر قرار گرفته و منجر به تغییرات رفاهی ‌گردد. لذا لزوم سنجش عملکرد نسبی تجاری و بررسی مولفه‌های آن با شاخص توسعه انسانی به عنوان شاخصی ممتاز از توسعه اقتصادی به منظور تعیین جایگاه مقایسهای کشورها و همچنین روابط بین متغیرها حائز اهمیت می‌باشد. مطالعه حاضر در قالب روش تحلیل پوششی داده‌ها با ماهیت خروجی ‌‌محور و با بازده ثابت به مقیاس در افق زمانی 2014 الی2020 انجام پذیرفته است. در این راستا و ضمن استفاده از مدل‌های پویای پنجره‌ای جهت اندازه‌گیری کارایی فنی تجاری و مالم‌کوئیست جهت سنجش تغییرات بهره‌وری کل عوامل تجاری، نسبت به ارزیابی و مقایسه نتایج شاخص‌های عملکردی تجارت بر مبناء شاخص توسعه انسانی 32 کشور منتخب پرداخته شده است. مطابق نتایج مقاله، آلمان در صدر کارایی نسبی تجاری و پاکستان در قعر است و بالاترین امتیاز نسبی رشد بهره‌وری کل عوامل تجاری، مربوط به استرالیا و ایران در انتهای جدول تجاری قرار دارد. همچنین، ضریب همبستگی شاخص بهره‌وری کل عوامل تجاری با مولفه‌های خود (تغییرات تکنولوژیکی و کارایی فنی)، ارتباطی مثبت و معنادار دارد. در ادامه و ضمن ایجاد طبقات و بررسی ماتریسی زیر شاخص‌های عملکرد تجاری و توسعه انسانی، همبستگی مثبت و معنادار میان شاخص‌ توسعه انسانی و کارایی تجاری و همبستگی ضعیف و غیرمعنادار میان شاخص توسعه انسانی و رشد بهره-وری کل عوامل تجاری، قابل مشاهده می‌باشد. https://www.isjq.ir/article_224686_63cf13931c2789170852ff11642c0e5c.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 Legal Capacity to Implement Non-binding Security Council Resolution 2250 on the Role of Youth in Peacebuilding ظرفیت حقوقی اجرای قطعنامه غیرالزام‌آور 2250 شورای امنیت درخصوص نقش جوانان در صلح‌سازی 135 155 222615 10.22034/isj.2025.527177.2349 FA حانیه فرج اللهی دانشجوی کارشناسی‌ارشد گروه حقوق بین‌الملل، دانشکده الهیات، حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، ایران، تهران. 0009-0004-9831-9403 مهدی ذاکریان امیری دانشیار دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران. 0000-0002-4719-6691 Journal Article 2025 03 26 The Security Council, as one of the principal organs of the United Nations, bears the primary responsibility for maintaining international peace and security, and, in this regard,it is empowered under ChapterVII of the UN Charter to adopt binding resolutions applicable to other member states of the United Nations.However, according to the UN Charter as the founding instrument, the Security Council does not possess a general mandate with respect to all aspects of peace.Out of respect for the sovereignty of other member states and in order to prevent the attribution of additional privileges or rights to this organ, no implicit powers should be presumed.As a political organ, the Council may only adopt resolutions within the scope of the mandate explicitly delegated by the member states of the United Nations.Peace comprises three dimensions:peacemaking,peacekeeping,and peacebuilding.The central question addressed in this article is how the credibility of non-binding Security Council resolutions can be maintained in the context of peacebuilding.Based on a descriptive-analytical approach, the findings of this study indicate that the Security Council may issue binding resolutions solely in the first 2dimensions.In matters of peacebuilding, it may only issue recommendations.Therefore, Resolution2250—concerning the role of youth in international peace and security—is non-binding and thus serves only as a declaratory and advisory resolution for member states.Drawing on principles of international law—particularly the doctrine of the Responsibility to Protect and the principle of self-determination—it proposes a conceptual and legal framework for safeguarding the legitimacy of youth-related resolutions.In doing so,it revives overlooked legal capacities for implementing non-binding instruments. مسئولیت اولیه شورای امنیت، به عنوان یکی از ارکان سازمان ملل متحد، حفظ صلح و امنیت بین‌المللی است و در این راستا مطابق فصل هفت منشور ملل متحد می‌تواند اقدام به تصویب قطعنامه‌های الزام‌آور برای سایر اعضای سازمان ملل متحد کند. اما صلاحیت شورای امنیت طبق سند موسس یک صلاحیت عام درخصوص صلح نیست؛ به دلیل احترام به حاکمیت سایر دولت‌های عضو و همچنین پیشگیری از ایجاد امتیاز و حق مضاعف برای این رکن، باید از شناخت صلاحیت ضمنی خودداری شود و این رکن سیاسی صرفا در چارچوب صلاحیت‌های تفویض شده توسط سایر اعضای سازمان، می‌تواند اقدام به تصویب قطعنامه کند. صلح سه بعد دارد که شامل «ایجادصلح»، «حفظ صلح» و «صلح‌سازی» می‌باشد. پرسش اصلی آن است که چگونه می‌توان اعتبار قطعنامه‌های غیرالزام‌آور شورای امنیت را در فرآیند صلح‌سازی حفظ کرد؟ در این مقاله که با روش توصیفی-تحلیلی نوشته شده است، نتایج پژوهش حاکی از آن است که شورای امنیت صرفا در دو مورد اول قادر به تصویب قطعنامه الزام‌آور است و درمورد «صلح‌سازی» صرفا می‌تواند اقدام به صدور توصیه‌نامه کند و درنتیجه قطعنامه ۲۲۵۰ که درخصوص نقش جوانان در صلح و امنیت بین‌المللی است، فاقد ویژگی الزام‌آور می‌باشد و از این‌رو برای سایر اعضای سازمان ملل متحد صرفا یک قطعنامه توصیه‌ای و اعلامی می‌باشد این مقاله با اتکا به اصول حقوق بین‌الملل، به‌ویژه دکترین مسئولیت حمایت و اصل حق تعیین سرنوشت، راهکاری مفهومی و حقوقی برای حفظ اعتبار قطعنامه‌های جوانان ارائه کرده است و از این رهگذر، ظرفیت‌های مغفول در اجرای اسناد غیرالزام‌آور را از منظر حقوقی احیا می‌کند. https://www.isjq.ir/article_222615_5abf1c9e14ed023ba6b3defa65ee1e00.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 The impact of China's Middle East goals on the March 2023 Iran-Saudi Arabia agreement تاثیر اهداف خاورمیانه‌ای چین بر توافق مارس 2023 ایران و عربستان 157 175 242889 10.22034/isj.2026.575778.2437 FA محمد مسعود صفائیان کارشناسی ارشد مطالعات خاورمیانه دانشگاه علامه طباطبائی. 0009-0009-5448-0330 سعید شکوهی دانشیار گروه روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبائی. 0000-0002-7891-7930 Journal Article 2025 03 26 The March 2023 agreement between Iran and Saudi Arabia, which took place with China's mediation, is considered one of the significant developments in the field of Middle East regional diplomacy. This development unfolded in a context where the Middle East has always been one of the most sensitive and strategic regions in the world due to its exceptional geopolitical position, abundant energy resources, and the presence of historical conflicts, placing it at the center of attention for both regional and extra-regional powers. In this regard, the relationship between Iran and Saudi Arabia, as two influential regional actors, has experienced numerous ups and downs over recent decades under the influence of regional rivalries, and has often been marked by serious tensions. The central problem of this research is to examine the impact of China's Middle East objectives on the formation and realization of this agreement.The main research question is: What impact did China's Middle East objectives have on the March 2023 Iran-Saudi Arabia agreement? The aim of the study is to analyze how China played a mediating role and to examine the consequences of this agreement on Iran-Saudi Arabia relations. This research addresses the subject by employing a qualitative approach and an analytical method, relying on data gathered from official documents, scientific articles, and credible international sources. توافق مارس ۲۰۲۳ ایران و عربستان سعودی که با میانجی گری چین به وقوع پیوست یکی از تحولات مهم در عرصه دیپلماسی منطقه ای خاورمیانه به شمار میآید این تحول در بستری شکل گرفت که خاورمیانه همواره به عنوان یکی از حساس ترین و راهبردی ترین مناطق جهان به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی ،ممتاز برخورداری از منابع غنی انرژی و وجود منازعات تاریخی در کانون توجه قدرت های منطقه ای و فرامنطقه ای قرار داشته است. در این میان روابط ایران و عربستان سعودی به عنوان دو بازیگر تأثیر گذار منطقه ای طی دهه های اخیر تحت تأثیر رقابت های منطقه ای فراز و نشیبهای متعددی را تجربه کرده و در بسیاری از مقاطع با تنشهای جدی همراه بوده است. مسئله اصلی این پژوهش بررسی تأثیر اهداف خاورمیانه ای چین بر شکل گیری و تحقق این توافق است. پرسش اصلی تحقیق آن است که اهداف خاورمیانه ای چین چه تأثیری بر توافق مارس ۲۰۲۳ ایران و عربستان گذاشت؟». هدف پژوهش تحلیل چگونگی ایفای نقش چین به عنوان میانجی و بررسی پیامدهای این توافق بر روابط ایران و عربستان است. این پژوهش با بهره گیری از رویکرد کیفی و روش تحلیلی و با اتکا به داده های گردآوری شده از اسناد رسمی مقالات علمی و منابع معتبر بین المللی، به بررسی موضوع می پردازد. https://www.isjq.ir/article_242889_3d81882c6d16876a93749f1b7fc1b765.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 Challenges in the Classification of Armed Conflicts in Light of Proxy and Multi-Layered Wars in International Humanitarian Law چالش‌های طبقه‌بندی مخاصمات مسلحانه در پرتو جنگ‌های نیابتی و چندلایه در حقوق بشردوستانه بین‌الملل 177 195 245152 10.22034/isj.2026.583406.2464 FA بهادر فلاح دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بین الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0009-0007-8882-8708 محسن محبی استادیار گروه حقوق بین‌الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0003-1555-8085 Journal Article 2025 04 23 The classification of armed conflicts constitutes a necessary preliminary step for the application of international humanitarian law and for determining the rules applicable to situations of war. Traditionally, this legal framework has been based on the distinction between international and non-international armed conflicts. However, the expansion of proxy wars, indirect State intervention, the involvement of non-State armed groups, hybrid warfare, and multi-layered conflicts has blurred the boundaries between these two categories. The main question addressed in this article is what challenges proxy wars and multi-layered conflicts pose to the classification of armed conflicts under international humanitarian law. Using a descriptive-analytical method and relying on international instruments, judicial practice, specialized reports, and legal doctrine, the article demonstrates that traditional criteria, particularly the tests of effective control and overall control, remain the starting point of analysis, but are not, by themselves, sufficient in multi-actor and proxy contexts. The findings indicate that the main challenge does not lie in the complete absence of legal rules, but rather in the difficulty of applying existing criteria to situations in which the visible actor, the effective actor, and the supporting State do not coincide. In such circumstances, a relationship-based analysis and the separate assessment of each hostile relationship are essential for accurately determining the applicable legal regime. طبقه‌بندی مخاصمات مسلحانه، مقدمه ضروری اعمال حقوق بشردوستانه بین‌الملل و تعیین قواعد قابل اجرا در وضعیت‌های جنگی است. این نظام حقوقی به‌طور سنتی بر تفکیک میان مخاصمات مسلحانه بین‌المللی و غیربین‌المللی استوار است؛ اما گسترش جنگ‌های نیابتی، مداخله غیرمستقیم دولت‌ها، حضور گروه‌های مسلح غیردولتی، جنگ‌های ترکیبی و مخاصمات چندلایه، مرز میان این دو دسته را با ابهام روبه‌رو کرده است. پرسش اصلی مقاله آن است که جنگ‌های نیابتی و مخاصمات چندلایه چه چالش‌هایی برای طبقه‌بندی مخاصمات مسلحانه در حقوق بشردوستانه بین‌الملل ایجاد می‌کنند. مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی و با تکیه بر اسناد بین‌المللی، رویه قضایی، گزارش‌های تخصصی و دکترین حقوقی نشان می‌دهد که معیارهای سنتی، به‌ویژه کنترل مؤثر و کنترل کلی، همچنان نقطه شروع تحلیل هستند، اما در وضعیت‌های چندبازیگری و نیابتی به‌تنهایی کفایت ندارند. یافته مقاله بیانگر آن است که چالش اصلی، فقدان کامل قاعده نیست، بلکه دشواری در تطبیق معیارهای موجود با وضعیت‌هایی است که در آن‌ها بازیگر آشکار، بازیگر مؤثر و دولت حامی بر هم منطبق نیستند. در چنین وضعی، تحلیل رابطه‌محور و تفکیک هر رابطه خصمانه، شرط اصلی تعیین دقیق نظام حقوقی قابل اعمال است. https://www.isjq.ir/article_245152_7f9842ef880e0901d8b0fea3746976e0.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 An Analysis of the Discourse of Relevant Reasoning in Favor of and Against the Realization of Fundamental Human Rights in the Intellectual System of James Nickel تحلیل گفتمان استدلال ربطی در مساعدت و ضدیت احقاق حق‌های بنیادین بشری در منظومه فکری جیمز نیکل 197 215 245159 10.22034/isj.2026.576797.2440 FA هادی صالحی استادیار گروه حقوق عمومی و بین‌الملل دانشگاه شیراز 0009-0006-7877-8965 عذرا باقری دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق عمومی دانشگاه تربیت مدرس 0009-0001-8695-4301 شبنم فهیمی استادیار حقوق عمومی دانشگاه خلیج فارس بوشهر 0000-0002-2269-9663 Journal Article 2025 04 06 The effectiveness of legal systems depends on the organization of legal rules and their interaction with one another. The theory of relational reasoning, developed by James Nickel, a contemporary philosopher of human rights, provides a conceptual framework for analyzing the internal structural relationships among rights, particularly within the human rights system. This theory, distinguishing between positive and negative relations among rights, rests on the premise that no right attains meaning or practical function independently of other rights, and the realization or weakening of any right can only be understood in relation to others. Accordingly, this article, focusing on Nickel’s theory of relational reasoning, analyzes the structural conflicts among rights and demonstrates how negative connections especially in the form of existential conflicts and complicating effects can disrupt the functioning of legal systems. By critically examining common errors in identifying such conflicts, the analysis emphasizes the necessity of conceptual and practical precision in addressing conflicting rights, showing that neglecting the nature and severity of these conflicts severely undermines the internal capacities of legal systems to achieve justice and effectiveness. Therefore, relational reasoning is not merely a tool for eliminating or prioritizing conflicting rights; rather, it provides an analytical basis enabling diverse legal systems to regulate and organize themselves more precisely, fairly, and with a forward-looking perspective provided that practical realities and institutional constraints are carefully considered during implementation and political misuse is prevented. کارآمدی نظام‌های حقوقی به نحوه سامان‌دهی قواعد حقوقی و تعامل آن‌ها با یکدیگر بستگی دارد. نظریه استدلال ربطی که توسط نویسندگان متعددی از جمله جیمز نیکل، فیلسوف معاصر حقوق بشر، ارائه شده، چارچوبی مفهومی برای تحلیل روابط درون‌ساختاری حقوق، به‌ویژه در منظومه حقوق بشر، فراهم می‌آورد. این نظریه با تمایز میان دو نوع رابطه مثبت و منفی از حقوق، بر این پیش‌فرض استوار است که هیچ حقی، مستقل از سایر حقوق معنا و کارکرد واقعی نمی یابد، و تحقق یا تضعیف هر حق، در نسبت با سایر حقوق قابل فهم است. بر همین اساس مقاله حاضر با تمرکز بر نظریه استدلال ربطی توسط جیمز نیکل، به تحلیل ساختاری تعارض‌های میان حقوق می‌پردازد و نشان می‌دهد که پیوندهای منفی میان حقوق، در قالب تضاد وجودی و دشوارسازی، چگونه می‌توانند عملکرد نظام‌های حقوقی را مختل سازند. این تحلیل با نقد خطاهای رایج در تشخیص این تعارض‌ها، بر لزوم دقت مفهومی و اجرایی در مواجهه با حقوق معارض تأکید دارد و بیان میدارد که در صورت بی‌توجهی به ماهیت و شدت این تضادها، ظرفیت‌های درونی نظام حقوقی در تحقق عدالت و کارآمدی به‌شدت تضعیف می‌شود. به همین خاطر؛ نظریه استدلال ربطی، صرفا ابزاری برای حذف یا اولویت‌بندی حقوق متعارض مطرح نیست، بلکه بستری تحلیلی فراهم می‌کند تا نظام‌های حقوقی مختلف، بتوانند با توجه به تعارض‌های درونی خود، به شیوه‌ای دقیق‌ترو منصفانه‌تر، همراه با چشم اندازی از آینده، تنظیم و ساماندهی شوند؛ مشروط بر آنکه در فرآیند اجرا، واقعیت‌های عملی و محدودیت‌های نهادی به‌دقت مورد توجه قرار گرفته و از سوءاستفاده‌های سیاسی جلوگیری شود. https://www.isjq.ir/article_245159_497f9df5408916f29833ad4c1c34e295.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 Platforms for Iran-Saudi Arabia Cooperation in Response to the Israeli Regime's Hegemonization Process in Southwest Asia: A Case Study of the Organization of Islamic Cooperation بسترهای همکاری ایران و عربستان سعودی در واکنش به طرح هژمونیزاسیون رژیم اسرائیل در جنوب غرب آسیا: مطالعه موردی سازمان همکاری اسلامی 217 239 245219 10.22034/isj.2026.578909.2446 FA سیدحسن میرفخرائی دانشیار گروه روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. 0000-0002-9639-1776 نصرالله عسکری دانشجوی دکتری روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Journal Article 2025 05 02 The US has experienced a hegemonic decline, making the adoption of strategies such as offshore balancing inevitable. This strategy has manifested in various spheres, with a particular focus on the Eastern Hemisphere, and has had significant repercussions for political dynamics. In SouthwestAsia, the outcome of this strategy, intersecting with developments since October 7 and the aggressive foreign policy approaches of the Trump administration, has led to the emergence of trends such as the hegemonization of Israel. Within this process, regional developments appear to be driving a transition towards the formation of a regional hegemony centered on Israel, accompanied by a gradual diminution of the U.S. role. Such a trend could impact the interests of various actors in the Middle East, including the Islamic Republic of Iran and Saudi Arabia. Accordingly, the main question of this article is: How does this trend affect Iran-Saudi relations at the Middle Eastern level? The findings of this article indicate that Tehran and Riyadh exhibit a behavioral outcome in the form of balancing behavior in response to this threat. Based on this, and considering the post-October 7 developments, the repercussions of the March 2023 agreement brokered by China, and the existing disagreements across different layers of the two actors' regional interactions, the OIC will provide a favorable platform for a dual-track coalition between Iran and Saudi Arabia. This paper tests its hypothesis through the method of discourse analysis, grounded in the theoretical framework of the balance of threat and the concept of regional hegemony. آمریکا در طول سال‌های اخیر یک فرایند افول هژمونیک را طی کرده که باعث شده تا اتخاذ راهبردهایی همچون موازنه فراساحلی برای این کشور اجتناب‌ناپذیر شود. این راهبرد در حوزه‌های مختلفی با تمرکز بر نیمکره شرقی ظهور یافته و پیامدهای زیادی بر دینامیک‌های سیاسی داشته است. در جنوب غرب آسیا برونداد این راهبرد در تلاقی تحولات پس از هفت اکتبر و رویکردهای تهاجمی سیاست خارجی آمریکا در دولت دوم دونالد ترامپ منجر به ظهور روندهایی همچون هژمونیزاسیون اسرائیل شده است. در این طرح به‌نظر می‌رسد تحولات منطقه‌ای گذار به شکل‌گیری یک هژمونی منطقه‌ای با محوریت اسرائیل و کاهش تدریجی نقش آمریکا را موجب می‌شود. چنین روندی می‌تواند منافع و موقعیت بازیگران مختلف در خاورمیانه از جمله جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی را تحت تاثیر قرار دهد. بر این اساس سوال اصلی مقاله حاضر بر این امر استوار است که این روند چگونه بر روابط ایران و عربستان در سطح خاورمیانه تاثیر می‌گذارد؟ یافته‌های این مقاله نشان می‌دهد که تهران و ریاض در مواجهه با این تهدید، برونداد رفتاری در قالب موازنه را نشان می‌دهند. بر این اساس مبتنی بر تحولات پس از هفت اکتبر، تاثیرات ناشی از توافق مارس 2023 با میانجی‌گری چین و مبتنی بر اختلافات موجود در لایه‌های مختلف تعاملات منطقه‌ای دو بازیگر، سازمان همکاری اسلامی بستری مساعد برای یک ائتلاف دوبعدی بین ایران و عربستان سعودی خواهد بود. این مقاله از طریق روش تحلیل گفتمان و مبتنی بر چارچوب تئوریک موازنه تهدید و مفهوم هژمونی منطقه‌ای را فرضیه اثبات می‌کند. https://www.isjq.ir/article_245219_b5002ffa73f1f91b0a7e9cad4d24db4c.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 A Constructivist Study of Iran-Venezuela Relations during the Administrations of Ahmadinejad, Rouhani, and Raisi مقایسه روابط ایران و ونزوئلا در دولت های احمدی نژاد، روحانی و رئیسی بر اساس نظریه سازه انگاری 241 265 245290 10.22034/isj.2026.493917.2264 FA علی باقری دولت ابادی استاد روابط بین‌الملل گروه علوم سیاسی دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران. 0000-0002-4584-5870 قاسم مسرور بالاشهری دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران 0009-0005-8669-2005 Journal Article 2024 12 21 Over the past two decades, Iran has maintained the closest relations with Venezuela among Latin American countries, consistently prompting questions about the nature and dynamics of this bilateral ties. One key question revolves around the shifts in these relations across Iran’s last three administrations. This study explores how Iran-Venezuela relations have transformed under the Ahmadinejad, Rouhani, and Raisi governments, identifying their most significant similarities and differences. The central hypothesis posits that successive Iranian governments have highlighted certain elements of Iran’s identity while marginalizing others, and this shift has in turn altered the perception of Venezuela and the nature of their bilateral relations. Adopting a constructivist theoretical framework and comparative methodology, the research relies on library-based data collection. The findings support the main hypothesis, revealing that the lack of a consistent, cross-administration policy toward Latin America has led to fluctuations in Iran-Venezuela ties with each governmental transition. Thus, political interests have affected the warmth and continuity of this relation rather than economic imperatives. Consequently, formulating a long-term strategic vision for this partnership remains profoundly challenging. طی دو دهه اخیر، در میان کشورهای آمریکای لاتین ایران گرمترین روابط را با ونزوئلا داشته است. این امر موجب شده تا پیوسته سوالات مختلفی درباره ماهیت و کیفیت این روابط شکل گیرد. یکی از این پرسش ها به مساله فراز و فرود این روابط طی سه دولت اخیر در ایران بازمی گردد. سوال پژوهش حاضر این است که روابط ایران و ونزوئلا در سه دولت احمدی نژاد، روحانی و رئیسی چه تغییری کرده است؟ مهم ترین وجوه تشابه و تفاوت آن چه بودند؟ فرضیه اصلی پژوهش این است که دولت های مختلف در ایران هر کدام برخی از عناصر شکل دهنده هویت ایران را برجسته‌ و برخی دیگر را کم فروغ‌ساخته‌اند و این تغییر نوع نگاه به ونزوئلا و روابط با آن را تغییر داده است. در انجام پژوهش حاضر از نظریه سازه انگاری و روش مقایسه‌ای استفاده شده است و داده ها به شیوه کتابخانه‌ای گرداوری شده اند. یافته های پژوهش با تایید فرضیه اصلی نشان می دهد که عدم وجود برنامه فرا دولتی در قبال روابط با کشورهای آمریکای لاتین سبب شده که با تغییر دولت‌ها روابط ایران با ونزوئلا دست خوش تغییر شود. در نتیجه آنچه بر گرمی و تداوم این روابط تاثیرگذاشته است بیش از آنکه نیازهای اقتصادی باشد علائق سیاسی است. بنابراین ترسیم افق بلندمدت و استراتژیک برای این روابط بسیار سخت و دشوار است. https://www.isjq.ir/article_245290_ed1809c48fb182ed251c8169bc94df7e.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 The Use of the Boomerang Theory to Support Victims of Sexual Violence in the United States کاربرد نظریه بومرنگ در حمایت از قربانیان خشونت جنسی در آمریکا 267 286 245317 10.22034/isj.2026.499441.2280 FA محمد داوند گروه معارف اسلامی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران 0000-0002-1707-4140 محمدرضا انجم‌شعاع دکتری علوم قرآن و حدیث_دانشگاه علوم اسلامی رضوی طلبه سطح ۴ حوزه علمیه خراسان 0000-0002-3974-2007 Journal Article 2025 02 20 Sexual violence against women in the United States, as a violation of human rights, requires innovative approaches to strengthen support for victims and to prevent adverse social consequences (problem statement and significance). This study addresses the central research question of how the boomerang theory can explain inadequate support or negative societal reactions toward victims of sexual violence from a human rights perspective, and what strategies it can propose to enhance effective, human-rights–based support (research question). The study adopts an analytical–explanatory methodology (method), and its theoretical framework is grounded in the boomerang theory within the field of human rights, which explains how legal advocacy and supportive agency efforts, when perceived as threats to individual or cultural freedoms, may paradoxically intensify human rights violations (theoretical framework). The findings indicate that human-rights–based supportive messages can produce a boomerang effect when they appear coercive or controlling, thereby reducing support for victims; by contrast, approaches grounded in universal human rights principles—such as empathy and voluntary participation—demonstrate a greater capacity to enhance support (findings). Extreme individualism, discriminatory gender attitudes, and the dominance of top-down governmental approaches lacking meaningful civil society participation constitute major obstacles to the realization of the human rights of sexual violence victims in the United States (conclusion). Finally, limited access to international human rights legal data and the reliance on theoretical analysis without empirical field data represent the primary limitations of this research (limitations). خشونت جنسی علیه زنان در ایالات متحده به‌عنوان نقض حقوق بشر، نیازمند رویکردهای نو برای تقویت حمایت از قربانیان و جلوگیری از پیامدهای منفی اجتماعی است (طرح مسئله و ضرورت). این پژوهش به این پرسش اصلی می‌پردازد که نظریه بومرنگ چگونه می‌تواند پدیده حمایت ناکافی یا واکنش‌های منفی به قربانیان خشونت جنسی را از منظر حقوق بشر تبیین کند و چه راهکارهایی برای تقویت حمایت مؤثر بر اساس اصول حقوق بشر ارائه دهد؟ (پرسش پژوهش). روش پژوهش، تحلیلی–تبیینی است (روش) و چارچوب نظری بر پایه نظریه بومرنگ در زمینه حقوق بشر استوار است که توضیح می‌دهد چگونه تلاش‌های حقوقی و کارگزاری های حمایتی، در صورتی که به عنوان تهدید علیه آزادی‌های فردی یا فرهنگی تلقی شوند، می‌توانند به تقویت نقض حقوق بشر منجر شوند (چارچوب نظری). یافته‌ها نشان می‌دهند که پیام‌های حمایتی مبتنی بر حقوق بشر، در مواردی که اجباری یا کنترل‌کننده به نظر برسند، اثر معکوس (بومرنگ) ایجاد می‌کنند و حمایت از قربانیان را کاهش می‌یابد؛ در مقابل، رویکردهای مبتنی بر اصول جهانی حقوق بشر مانند همدلی و مشارکت داوطلبانه، ظرفیت بالاتری برای افزایش حمایت دارند (یافته‌ها). فردگرایی افراطی، نگرش‌های تبعیض‌آمیز جنسیتی و حاکمیت رویکردهای حکومتی بدون مشارکت جامعه مدنی، از موانع اصلی تحقق حقوق بشر قربانیان خشونت جنسی در آمریکا هستند (نتیجه‌گیری) و محدودیت در دسترسی به داده‌های حقوقی بین‌المللی و تمرکز بر مطالعات نظری بدون داده‌های میدانی، مهم‌ترین محدودیت‌های پژوهش به شمار می‌روند (محدودیت‌ها). https://www.isjq.ir/article_245317_5b613ad7b5b3bb70ba3926d3919d7f6e.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 The Copenhagen School and the Securitization of Migration in European Foreign Policy: Trends and Consequences مکتب کپنهاگ و امنیتی‌سازی مهاجرت در سیاست خارجی اروپا: روندها و پیامدها 287 311 246047 10.22034/isj.2026.570253.2426 FA جمشید پرویزی دانشجوی دکتری روابط بین‌الملل دانشگاه شهید بهشتی. 0009-0000-9457-300X امیرمحمد حاجی یوسفی استاد تمام علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه شهید بهشتی. 0000-0001-8795-5018 Journal Article 2025 04 06 This article seeks to elucidate the various dimensions of the securitization of migration in Europe, a process that has, in recent decades, significantly shaped the continent’s political and social discourses and transformed migration from an ordinary social phenomenon into a contested issue. The main research question examines how security discourses in Europe have redefined and represented migration—originally a socio-economic issue—as an existential threat. The central hypothesis of the article holds that this representation is not an objective reflection of reality but rather the outcome of deliberate discursive practices. The study adopts a qualitative research methodology grounded in the theoretical framework of the Copenhagen School and securitization theory. Accordingly, it analyzes the role of key securitizing actors, including politicians, far-right parties, and the media, as well as the referent objects portrayed as being under threat, such as national identity, the economy, social stability, and internal security. The article aims to demonstrate that the securitization of migration has significant implications for migrants’ rights and European Union policymaking, and it highlights the need for critical rethinking of dominant approaches to security and migration in contemporary international relations. این مقاله به تبیین ابعاد گوناگون فرایند امنیتی‌سازی مهاجرت در اروپا می‌پردازد، که در دهه‌های اخیر به‌طور چشمگیری بر گفتمان‌های سیاسی و اجتماعی این قاره اثرگذار بوده و مهاجرت را از یک پدیده عادی اجتماعی به موضوعی مناقشه‌برانگیز بدل ساخته است. سوال اصلی پژوهش آن است که گفتمان‌های امنیتی در اروپا چگونه مهاجرت، به‌عنوان مساله‌ای اجتماعی ـ اقتصادی، را در قالب یک تهدید وجودی بازتعریف و بازنمایی کرده‌اند؟ فرضیه اصلی مقاله بر این اساس استوار است که این بازنمایی نه بازتابی عینی از واقعیت، بلکه نتیجه کنش‌های گفتمانی هدفمند است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر چارچوب نظری مکتب کپنهاگ و نظریه امنیتی‌سازی است که طی آن نقش کنشگران امنیتی‌ساز اصلی همچون سیاستمداران، احزاب راست افراطی و رسانه‌ها و نیز ابژه‌های ارجاعی معرفی‌شده به‌عنوان در معرض تهدید، از جمله هویت ملی، اقتصاد، ثبات اجتماعی و امنیت داخلی، بررسی می‌شود. هدف مقاله نشان دادن این است که امنیتی‌سازی مهاجرت پیامدهای قابل توجهی برای حقوق مهاجران و سیاست‌گذاری‌های اتحادیه اروپا به همراه داشته و ضرورت بازاندیشی انتقادی در رویکردهای مسلط به امنیت و مهاجرت در روابط بین‌الملل معاصر را برجسته می‌سازد. https://www.isjq.ir/article_246047_073bbbe161fdce217b1c325d54f226e1.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 China and India's geopolitical competition in the corridors arena in light of America's role رقابت های ژئوپلتیکی چین و هند در عرصه کریدورها در پرتو نقش آفرینی آمریکا 313 336 247284 10.22034/isj.2026.545629.2380 FA یوسف جعفری گروه روابط بین الملل، واحد تهران- شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0004-3943-9819 رحمت حاجی مینه دانشیار گروه حقوق، واحد تهران- شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-1225-9541 نوذر شفیعی گروه روابط بین الملل، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-7747-6697 Journal Article 2025 04 25 In recent decades, the geopolitical competition between China and India, as two emerging Asian powers, has intensified in the field of developing regional and trans-regional economic and trade corridors. Meanwhile, the United States, as a trans-regional actor, is trying to manage and control this competition in favor of its strategic interests by using political, economic, and security tools. This article, using a qualitative method and an analytical-explanatory approach, examines the role of the United States in the geopolitical competition between China and India in the field of corridors. The main question of the article is: What is the role of the United States in the geopolitical competition between China and India in the field of corridors and what impact does this role have on the regional order? Data were collected from library sources and foreign policy documents and analyzed based on the theoretical framework of geopolitical competition. The findings show that China is seeking to increase its geopolitical influence in Asia, the Middle East, Africa, and Europe through the Belt and Road Initiative and the development of multiple regional corridors; in contrast, India is developing alternative corridors such as the North-South Corridor and, with direct US support, the India-Middle East-Europe Corridor. By strengthening India, opposing Chinese projects, and providing alternatives, the US is seeking to contain and manage Beijing’s expanding influence. This role of the US has not only intensified geopolitical competition but also significantly affected the balance of power in the area of regional and trans-regional corridors. در دهه‌های اخیر، رقابت ژئوپلیتیکی میان چین و هند به‌عنوان دو قدرت نوظهور آسیایی در عرصه توسعه کریدورهای اقتصادی و تجاری منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای شدت یافته است. در این میان، ایالات متحده آمریکا به‌عنوان بازیگری فرامنطقه‌ای، از طریق بهره‌گیری از ابزارهای سیاسی، اقتصادی و امنیتی تلاش می‌کند این رقابت را به نفع منافع راهبردی خود مدیریت و مهار نماید. این مقاله با استفاده از روش کیفی و رویکرد تحلیلی-تبیینی، نقش آمریکا در چارچوب رقابت ژئوپلیتیکی چین و هند در عرصه کریدورها را مورد بررسی قرار می‌دهد، پرسش اصلی مقاله اینست که نقش ایالات متحده در رقابت ژئوپلیتیکی چین و هند در عرصه کریدورها چیست و این نقش چه تأثیری بر نظم منطقه‌ای دارد؟ داده‌ها از منابع کتابخانه‌ای و اسناد سیاست خارجی جمع‌آوری و براساس چارچوب نظری رقابت ژئوپلیتیکی تحلیل شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که چین از طریق «ابتکار کمربند و راه» و توسعه کریدورهای متعدد منطقه‌ای، به دنبال افزایش نفوذ ژئوپلیتیکی در آسیا، خاورمیانه، آفریقا و اروپاست؛ در مقابل، هند هم کریدورهای جایگزینی همچون کریدور شمال-جنوب و با حمایت مستقیم ایالات متحده، کریدور هند-خاورمیانه-اروپا را توسعه می‌دهد. آمریکا با تقویت هند، مخالفت با پروژه‌های چین و ارائه گزینه‌های جایگزین، به دنبال مهار و مدیریت نفوذ رو به گسترش پکن است. این نقش ایالات متحده نه تنها رقابت ژئوپلتیکی را تشدید کرده، بلکه موازنه قدرت در عرصه کریدورهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای را به‌طور معناداری تحت تأثیر قرار داده است. https://www.isjq.ir/article_247284_00f72323613f89ce36aaa0a335a664a0.pdf

مهدی ذاکریان فصلنامه مطالعات بین‌المللی با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران فعالیت می‌کند. فصلنامه مطالعات بین‌ المللی 1735-2045 22 2 2025 09 23 From FATF to the Shanghai Cooperation Organization: Challenges and Opportunities Facing Iran (2018-2022) از نهاد FATF تا سازمان شانگهای: چالش‌ها و فرصت‌های پیش ‌روی ایران (2022-2018) 337 360 248157 10.22034/isj.2026.499171.2279 FA زهرا فتاحیان دانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی. 0009-0001-4312-8480 رحمان حریری استادیار مطالعات منطقه‌ای، گروه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی. 0000-0001-9799-8943 فرزاد رستمی دانشیارگروه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی. 0000-0002-1543-9409 Journal Article 2025 01 10 Iran’s geopolitical and geoeconomic position makes its relations with the Shanghai Cooperation Organization (SCO) an important international and regional institution of great importance. However, Iran’s inclusion in the FATF blacklist has created serious challenges in foreign policy. This situation isolates the country and limits its ability to engage in regional and international cooperation with the Shanghai Cooperation Organization (SCO). The main question of the research is: What impact do the challenges of Iran’s non-compliance with FATF requirements have on the country’s economic, political, and security opportunities in its relations with the Shanghai Cooperation Organization? The aim of this research is to examine the challenges arising from Iran’s non-compliance with FATF requirements and the impact of these challenges on the opportunities in multilateral relations between Iran and the Shanghai Cooperation Organization (SCO). For this purpose, in addition to applying a qualitative method, a descriptive analytical approach and data collection using documents and library resources were used. The results show that Iran's non-compliance with FATF requirements has significantly limited the possibility of cooperation with the member states of the Shanghai Cooperation Organization and has led to the weakening of Iran's role in regional and international politics. Therefore, the aforementioned research emphasizes the necessity of domestic reforms and efforts to join FATF as a key strategy for improving Iran's international relations. موقعیت ژئوپلیتیک و ژئواکونومیکی ایران، روابط این کشور با سازمان شانگهای را به‌عنوان یک نهاد مهم بین‌المللی و منطقه‌ای، بسیار حائز اهمیت می‌کند. اما قرارگیری ایران در لیست سیاه FATF چالش‌های جدی را در سیاست خارجی به وجود آورده است. این وضعیت، کشور را منزوی و توانایی همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی با سازمان شانگهای را محدود می‌کند. سوال اصلی پژوهش این است که: چالش‌های عدم پایبندی ایران به الزامات FATF، چه تاثیری بر فرصت‌های اقتصادی، سیاسی و امنیتی کشور در روابط با سازمان شانگهای دارد؟ هدف این تحقیق بررسی چالش‌های ناشی ازعدم پایبندی ایران به الزامات FATF و تاثیر این چالش‌ها بر فرصت‌های موجود در روابط چندجانبه ایران و سازمان شانگهای است. برای این منظور، ضمن کاربست روش کیفی، از رویکرد تحلیلی توصیفی و گردآوری دادهها با استفاده از اسناد و منابع کتابخانهای، بهره گرفته شده. نتایج نشان می‌دهند که عدم پایبندی ایران به الزامات FATF، به‌طور قابل توجهی امکان همکاری با کشورهای عضو سازمان شانگهای را محدود کرده و به تضعیف نقش ایران در سیاست‌های منطقه‌ای و بین‌المللی منجر شده است. از این رو پژوهش مذکور بر ضرورت اصلاحات داخلی و تلاش برای پیوستن به FATF به‌عنوان یک استراتژی کلیدی برای ارتقای روابط بین‌المللی ایران، تاکید می‌کند. https://www.isjq.ir/article_248157_6cd651d586d171994dc4b0867c74a499.pdf